III SA/Gl 1322/11

WyrokWSA w Gliwicach2011-12-22

Skład orzekający: Małgorzata Jużków, Renata Siudyka, Henryk Wach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zapisu w zgłoszeniu celnym, wydane po zwolnieniu towaru, może być uznane za prawidłowe, jeśli wniosek o zmianę złożyła agencja celna działająca na podstawie upoważnienia, które nie obejmowało wyraźnie uprawnienia do złożenia takiego wniosku po zwolnieniu towaru?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zapisu w zgłoszeniu celnym, wydane po zwolnieniu towaru, jest wadliwe, jeśli wniosek złożyła agencja celna, której upoważnienie nie obejmowało wyraźnie takiego uprawnienia. W takich przypadkach, gdy wniosek o zmianę danych w zgłoszeniu celnym złożono po zwolnieniu towaru, organ celny powinien wszcząć postępowanie administracyjne i rozpatrzyć wniosek merytorycznie, a nie odmawiać wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej.
Stan faktyczny
Spółka "A" sp. z o.o. (następca prawny "D" J.W., J.W. Sp. jawna) wniosła o zmianę zapisu w polu 8 zgłoszenia celnego dotyczącego odbiorcy towaru, wskazując, że błędnie wpisano "D" zamiast faktycznego odbiorcy "E" z siedzibą w Belgii. Naczelnik Urzędu Celnego odmówił dokonania zmiany, a Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy to postanowienie, odmawiając wszczęcia postępowania. Spółka zaskarżyła postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów prawa celnego i Ordynacji podatkowej, w tym błędną interpretację upoważnienia agencji celnej oraz odmowę merytorycznego rozpatrzenia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego, stwierdził nieważność postanowień organów celnych, a także zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Sędzia NSA Henryk Wach, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w J. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inne – odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zapisu w zgłoszeniu celnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...]; 2. stwierdza nieważność postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie dokonania zmian w zgłoszeniu celnym z dnia [...] roku nr [...], oraz postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] roku nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu zażalenia "A" Sp. z o.o. z siedzibą w J., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zapisu w polu 8 zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] r. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 233 § 1 pkt 1, art. 165a § 1, art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r - Ordynacja podatkowa (tj. z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz.60 ze zm. – dalej Op), w związku z art. 73 ust 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz .U. z 2004 r. Nr 68 poz. 622 z późn. zm. – dalej upc). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] r. "B" Spółka z o.o. (przekształcona następnie w "C" Sp. z o.o.) z siedzibą w P. przy ul. [...], działająca w formie przedstawicielstwa bezpośredniego w imieniu "D" J.W., J.W. Spółka jawna z siedzibą w J. przy ul. [...] (przekształconej następnie w "A" Sp. z o.o.) dokonała zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu towaru w postaci tkaniny ozdobnej z włókien ciągłych syntetycznych, zadrukowanej. Zgłoszenie celne zostało przyjęte i zarejestrowane w ewidencji OGL Oddziału Celnego w T. pod nr [...]. Towar został objęty wnioskowaną procedurą celną, a następnie, po dokonaniu zabezpieczenia kwoty należności, towar został zwolniony. Pismem z dnia [...] r. Agencja Celna "C" S.A. – dalej Agencja Celna, działając w imieniu "D" J.W., J.W. Spółka jawna zwróciła się na podstawie art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992r., str. 1 z późn. zm., Dz.U.UE Polskie wydanie specjalne, roz.2, t.4, str.307 z późn. zm - dalej WKC) o zmianę zapisu w polu 8 zgłoszenia celnego, określającym odbiorcę towaru. Agencja Celna wskazała we wniosku, iż w polu 8 zgłoszenia celnego nr [...] wpisano miejsce dostawy, a mianowicie "D", ul. [...], [...] J., a winno być : "E" z siedzibą w Belgii. Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., sprostowanym postanowieniem o takim samym numerze z dnia [...] r., odmówił dokonania zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu wymienionego wyżej postanowienia Naczelnik Urzędu Celnego w K. wskazał, iż towar objęty zgłoszeniem celnym, po dopełnieniu przez zgłaszającego wszystkich wymogów, został zwolniony do wnioskowanej procedury celnej. Zakres informacji przekazanych przez stronę w złożonym wniosku, jak i przeprowadzona kontrola dokumentów nie dają podstaw do zakwestionowania prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym. Naczelnik Urzędu Celnego w K. podkreślił przy tym, że to na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących przedstawionego organom celnym towaru. Wskazał również, że dla odpowiedzialności zgłaszającego za powstały dług celny bez znaczenia są przyczyny, które spowodowały dokonanie niezgodnego z prawem zgłoszenia celnego (nieprawidłowe dane w dokumentacji towarzyszącej zgłoszonej przesyłce, błędne informacje od odbiorcy towaru, itp.), gdyż już na gruncie przedakcesyjnego prawa celnego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym za prawidłowość zgłoszenia celnego odpowiada zgłaszający, który ponosi tę odpowiedzialność na zasadzie ryzyka. Postanowienie zostało skierowane do "D" J.W., J.W. Spółka jawna z siedzibą w J. za pośrednictwem Agencji Celnej i doręczone w dniu [...] r. Pismem nr [...] z dnia [...] r., " A" Sp. z o.o.- dalej Spółka złożyła zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...] r., składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Dyrektor Izby Celnej w K. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K., a następnie stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie. W dniu [...] r. Spółka, powołując się na przepis art. 78 ust.1 WKC, wniosła o "dokonanie korekty mylnie wypełnionego zgłoszenia celnego (...) z dnia [...] r. SAD – [...] ". W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, iż działająca z upoważnienia wnioskodawcy Agencja Celna w zgłoszeniach celnych z dnia [...] r. SAD – [...], wskazała w polu 8 "Odbiorca" "D", ul. [...], [...] J. Dalej zaakcentowała, iż wskazanie jako odbiorcy wnioskodawcy było nieprawidłowe, albowiem faktycznie odbiorcą zgłaszanego towaru była "E" z siedzibą w Belgii, co wynikało z załączonych do zgłoszeń celnych faktur od sprzedawcy towaru. Ponadto stwierdziła, że wskazanie w zgłoszeniu celnym jako odbiorcy "D" Spółka jawna nie było faktycznie wskazaniem żadnego podmiotu jako odbiorcy, bowiem w obrocie prawnym mogą działać jako przedsiębiorcy osoby prawne i osoby fizyczne Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., wydanym w trybie art. 165a Op, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zapisu w polu 8 zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w sprawie wydane już zostało rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...], sprostowane postanowieniem z dnia [...] r., w którym odmówiono dokonania zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym. Postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...] r. doręczone zostało Spółce w dniu [...] r. Spółka złożyła zażalenie na postanowienie, zarzuciła naruszenie art. 13, art. 59, art. 66, art. 68, art. 79, art. 84 ust.1 lit.a tiret 3, względnie lit.b tiret 2 oraz art. 114 i art. 116 WKC oraz art. 165a Op , wniosła o uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji i dokonanie zmian zgłoszenia zgodnie z wnioskiem względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Spółka podniosła, iż stanowisko organu I instancji wskazujące na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie nie znajduje oparcia dokumentach. Podkreśliła przy tym, iż wnioskująca o zmianę danych "A" Sp. z o.o., jako następca prawny "D" J.W., J. W. Sp. jawna, nie występowała wcześniej jako strona postępowania z wnioskiem o zmianę danych zgłoszenia celnego. Dalej wskazała, iż postępowanie jakie zakończone zostało postanowieniem z dnia [...] r. toczyło się z wniosku Agencji Celnej , działającej jako pełnomocnik, który to pełnomocnik przedstawił pełnomocnictwo pochodzące od przedsiębiorcy "E" z siedzibą w Królestwie Belgii oraz od "D" J.W., J. W. Sp. jawna. Spółka argumentowała, że z treści upoważnienia z dnia [...]r., nie można uznać rozstrzygnięcia wydanego w związku z wnioskiem Agencji Celnej działającej na podstawie przedstawionych upoważnień, za sprawę już rozstrzygniętą, a strony postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] r. utożsamiać z wnioskodawcą w postępowaniu wszczętym wnioskiem z dnia [...] r. Podkreśliła, iż są to inne podmioty i różne strony postępowania, a organ nie może pozbawiać strony prawa do złożenia wniosku o dokonanie korekty zgłoszenia celnego w sytuacji, gdy wcześniej wniosek taki składa pełnomocnik , tj. Agencja Celna umocowana przez inny podmiot, do działania przed organami celnymi. Dalej stwierdziła, że Agencja Celna przedstawiła w 2010 r. upoważnienie, które nie było wystarczająco skonkretyzowane i nie obejmowało uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem w imieniu wspólników oraz reprezentowania ich w postępowaniu odwoławczym. Zdaniem Spółki, Agencja Celna nie była wystarczająco umocowana do działania w imieniu "A" sp. z o.o. i do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...] r., a organ nie może utożsamiać interesu prawnego "D" J.W., J. W. Sp. jawna z interesem prawnym "A" sp. z o.o. Spółka podkreśliła, że uchylenie zaskarżonego postanowienia pozwoli na merytoryczne rozpatrzenie sprawy i doprowadzi do usunięcia z obrotu prawnego wadliwego zgłoszenia celnego, w którym występuje wnioskodawca zamiast rzeczywistego odbiorcy. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji i podkreślił, że art. 165 § 1 Op musi być interpretowany w związku z przepisami prawa materialnego, a samo skierowanie żądania wszczęcia postępowania nie powoduje jego zawiązania ex lege, bowiem organ, który takie żądanie otrzymał będzie zobligowany do respektowania przepisów wyznaczających przedmiot postępowania administracyjnego oraz przepisów nakładających na organy obowiązek kontroli właściwości w sprawie. Powołując się na treść art. 165 i art.165a Op podkreślił, że gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Organ stwierdził, że z dniem doręczenia organowi podatkowemu żądania następuje wszczęcie postępowania wstępnego, w którym organ podatkowy bada, czy podanie pochodzi od osoby posiadającej legitymację procesową oraz czy nie zachodzą inne przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania. Dalej wyjaśnił, że jeśli organ stwierdzi, że występuje którakolwiek z przeszkód do prowadzenia postępowania, wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Natomiast w przypadku gdy po wstępnym zbadaniu wniosku okaże się, że prowadzenie postępowania jest dopuszczalne, organ podatkowy nie wydaje żadnego aktu administracyjnego lecz przystępuje do dalszych czynności procesowych. Argumentował, iż Agencja Celna występując pismem z dnia [...] r. oświadczyła, że działa z upoważnienia "D" z siedzibą w J. przy ul. [...] i zwróciła się na podstawie art. 78 WKC z wnioskiem o zmianę zapisu w polu 8 w trzech dokumentach SAD, w tym również w dokumencie SAD nr [...] z dnia [...] r. Dalej organ stwierdził, iż z treści art.78 WKC wynika, iż przepis ten dotyczy towarów objętych zgłoszeniem celnym, bowiem po zwolnieniu towarów organy celne mogą przystąpić "do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów." Zgodnie z art.4 pkt 17 WKC - zgłoszenie celne oznacza czynność, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną. Zgłoszenia celnego dokonuje zgłaszający, a więc osoba, która dokonuje zgłoszenia celnego we własnym imieniu albo osoba, w której imieniu dokonywane jest zgłoszenie celne (art.4 pkt 18 WKC) Organ odwoławczy zaakcentował, że zgłoszenie celne z dnia [...] r., zarejestrowane w ewidencji OGL Oddziału Celnego w T. pod nr [...], dokonane zostało w imieniu "D" J.W., J. W. Spółka jawna z siedzibą w J. przy ul. [...]. Wprawdzie w polu 8 przedmiotowego zgłoszenia wpisano "D" z siedzibą w J. przy ul. [...], bez wpisania pełnej nazwy Spółki, jednakże wpisane w tymże polu nr NIP i REGON jednoznacznie identyfikują podmiot, w imieniu którego zgłoszenie celne zostało dokonane, a zgłoszenie dokonane zostało przez działającą z upoważnienia "D" J.W., J. W. Sp. jawna Agencję Celną "B" Sp. z o.o. Dalej podkreślił, że z treści dołączonego do zgłoszenia celnego upoważnienia z dnia [...] r. wynika, iż Agencja Celna uprawniona była do reprezentowania "D" J.W., J. W. Sp. jawna przed organami celnymi w zakresie: 1) dokonywania wszelkich czynności i formalności, określonych przepisami Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, włącznie z dokonywaniem zgłoszenia celnego, 2) występowania w sprawach dotyczących podatku VAT oraz podatku akcyzowego, na podstawie art. 137 § 1 a ustawy Ordynacja podatkowa. Upoważnienie miało charakter stały. W oparciu o udzielone upoważnienie przedstawiciel zgłaszającego pismem z dnia [...] r. zwrócił się do organu z wnioskiem o zmianę zapisu w polu 8 dokumentu SAD. Organ podkreślił, że wniosek rozpatrzony został poprzez wydanie postanowienia, które z uwagi na bezskuteczność zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stało się ostateczne. Dalej organ stwierdził, że pismo z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. (przekształconej z "D" J.W., J. W. Sp. jawna) było ponownym wnioskiem Spółki o zmianę zapisu w polu 8 trzech zgłoszeń celnych, w tym również zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r. Na tej podstawie uznał, iż w sprawie mamy do czynienia z jednym z przypadków uniemożliwiających wszczęcie postępowania w sprawie wniesionego żądania, albowiem w sprawie zapadło już rozstrzygnięcie i odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zapisu w polu 8 zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r. Organ podkreślił jednocześnie, iż "A" Spółka z o.o została wpisana do rejestru w dniu [...] r. i powstała w wyniku przekształcenia Spółki jawnej "D" J. W., J.W. Dalej stwierdził, że Spółka przekształcona posiada nr NIP i REGON takie same jak spółka, z której została przekształcona. Wskazał, że zgodnie z art. 551 §1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks Spółek Handlowych (Dz.U. z 2000r. Nr 94 poz. 1037 ze zm. - dalej k.s.h.) spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą), a istotą przekształcenia jest zmiana formy prawnej, w której funkcjonuje dany podmiot. Podmiot przekształcany nie jest traktowany jako podmiot likwidowany, gdyż prowadzona przez niego działalność, przy wykorzystaniu tego samego majątku kontynuowana jest w innej formie prawnej, przez tenże podmiot. Skarżąca w terminie wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej zarzuciła naruszenie art. 13, art. 59, art. 66, art. 68, art. 78, art. 84 ust. 1 lit a tiret 3 względnie lit b tiret 2 oraz art. 114 i art. 116 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. - ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE. L. 1992.302.1 ze zm.) oraz art. 165 a oraz art. 121 § 1 i 2, art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) przez ich niezastosowanie przy wydawaniu decyzji które miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia w zw. z art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE. L. 1992. 302.1 ze zm.). Powołując się na te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzającego postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zapisu w polu 8 zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r. i rozstrzygnięcie o obowiązku zmiany zapisu w polu 8 zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w K. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Uzasadniając zarzuty skargi skarżąca przyznała, spółka jawna została przekształcona w spółkę z o.o., która to spółka wstąpiła w prawa i obowiązki podmiotu przekształcanego jednakże, jak podkreśliła, organ pominął istotne zarzuty dotyczące sposobu przeprowadzenia postępowania przez organ celny I instancji. Skarżąca wskazała, że organ I instancji prowadził postępowanie z naruszeniem zasad postępowania oraz nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy. Stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego w K. oraz Dyrektor Izby Celnej nie podjęli w zasadzie żadnych działań zmierzających do sprawdzenia prawidłowości postępowania organów celnych przy dokonywaniu kontroli złożonych zgłoszeń w trybie art. 68 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. - ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE .L.1992.302.1 ze zm.) dalej w skardze WKC. Wadliwość postępowania, zdaniem Spółki, polegała między innymi na tym, że w dokumentach złożonych wraz ze zgłoszeniem jako odbiorca wskazany został inny podmiot niż odbiorca wskazany w zgłoszeniu, a organy celne nie dokonały korekty zgłoszenia celnego pomimo istnienia wynikającej wprost z art. 78 WKC przesłanki do dokonania zmiany. Skarżąca stwierdziła, że w uzasadnieniu swojego stanowiska organy zawarły niezrozumiałe dla strony i błędne oceny, niewłaściwie zinterpretowały obowiązujące, a wskazane przez stronę podstawy prawne, czym doprowadziły do sytuacji, gdzie opłatami celnymi został obciążony skarżący, a nie faktyczny odbiorca towaru sprowadzonego spoza obszaru Unii Europejskiej. Dalej wskazała, że pomimo podjęcia przez skarżącą dopuszczalnych prawem działań zmierzających do sanowania wadliwie sporządzonego zgłoszenia, na skutek działania organów celnych w obrocie prawnym funkcjonuje i wywołuje skutki prawne wadliwe zgłoszenie celne. Spółka wyraziła jednocześnie pogląd, że gdyby organy celne podjęły na wniosek skarżącej działania kontrolne zgłoszenia celnego, to ustaliłyby istnienie wady zgłoszenia celnego, w konsekwencji czego zgłoszenie celne odpowiadałoby stanowi faktycznemu wynikającemu z załączonych dokumentów, a faktyczny odbiorca towaru miałby prawo do uzyskania zwrotu zapłaconych należności celnych. Zarzuciła organom naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 133 § 1 pkt 1 oraz art. 201 § 1 pkt 2 i art. 203 § 1 Op w związku z art. 78 WKC. Skarżąca podniosła dodatkowo zarzut długotrwałego i biurokratycznego postępowania organów celnych przy załatwianiu sprawy, a ponadto prowadzenia go w sposób niezrozumiały dla skarżącej. Spółka stwierdziła, że odmowa wszczęcia postępowania w sprawie zmiany danych w zgłoszeniu celnym z powołaniem się na art. 165a Op, dokonana została z naruszeniem przepisów postępowania, a stanowisko organów nie znajduje podstaw w dokumentach. Zaakcentowała, że Agencja Celna w 2010 r. przedstawiła upoważnienie, które bez wątpienia nie obejmowało uprawnienia do wystąpienia z wnioskiem w imieniu "A" Spółki z o.o. - bezspornie upoważnienie nie pochodziło od organu upoważnionego do reprezentowania spółki z o.o. Podkreśliła, że upoważnienie na podstawie którego działała Agencja Celna zostało podpisane przez wspólników spółki jawnej, a w spółce osobowej to wspólnicy reprezentują spółkę związku z powyższym upoważnienie pochodzące od wspólników spółki jawnej po przekształceniu spółki nie mogło stanowić podstawy do działania w imieniu zarządu spółki z o.o. Jednocześnie wyraziła stanowisko, że skoro agent celny nie był wystarczająco umocowany do działania w imieniu "A" sp. z o.o. to organ nie może pozbawiać strony prawa do składania sprostowania zgłoszenia w sytuacji, gdy wcześniej działał niewłaściwie umocowany agent celny. Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentację prawną. Podkreślił, iż Agencja Celna upoważniona była przez "D" do reprezentowania przed organami celnymi w formie przedstawicielstwa bezpośredniego w zakresie dokonywania wszelkich czynności, formalności, określonych przepisami Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz ustawy Prawo celne włącznie z dokonywaniem zgłoszenia celnego. Upoważnienie miało charakter stały. Organ stwierdził, że przyjęcie zgłoszenia celnego przez organ celny powoduje, że "stroną postępowania celnego" stał się zgłaszający czyli osoba, która dokonała zgłoszenia celnego we własnym imieniu albo osoba, w której imieniu dokonano zgłoszenia celnego (art.4 pkt. 18 WKC). Zaakcentował, iż nie jest to strona w rozumieniu art. 133 Op. Po przyjęciu zgłoszenia przez organy celne, zgłaszający może dokonać, na własna prośbę, sprostowania jednego lub kilku elementów zgłoszenia (art. 65 in initio WKC). Zgłaszający może zwrócić się z wnioskiem o unieważnienie zgłoszenia celnego (art. 66 WKC). Zwolnienie towarów, o którym mowa w art. 4 pkt.20 WKC, dokonywane jest na rzecz zgłaszającego. Dalej organ wskazywał, że także po zwolnieniu towarów uprawnienia w zakresie wnioskowania o kontrolę zgłoszenia celnego przysługują wyłącznie zgłaszającemu (art. 78 ust.1 WKC). Wnioski o zmianę w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD złożone przez osoby inne niż zgłaszający nie wszczynają postępowania w sprawie zmiany danych zawartych zgłoszeniu. Organ podkreślił przy tym, że zgłaszającym, a więc osobą uprawnioną do złożenia wniosku o sprostowanie zgłoszenia celnego była Spółka jawna "D" J. W., J.W., przekształcona następnie w "A" Sp. z o.o., w imieniu i na rzecz której działał przedstawiciel bezpośredni-Agencja Celna "B" Sp. z o.o. (przekształcona w "C" S.A). Organ podkreślił, że zgodnie z art. 5 ust.1 WKC każda osoba ma prawo do działania przez przedstawiciela reprezentującego ją przed organami celnymi, celem dokonania wszelkich czynności i formalności przewidzianych w przepisach prawa celnego, jednakże w takim przypadku wszystkie czynności dokonane z przedstawiciela w granicach upoważnienia pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby która ustanowiła przedstawiciela bezpośredniego (art.76 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne). Skutki te odnoszą się również do sytuacji, w której przedstawiciel bezpośredni działał podstępnie lub w złej wierze (wyrok NSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 2007 r. I GSK 542/06 (LEX nr 301665). Wskazał ponadto, iż w procedurze administracyjnej, obowiązuje zasada, że strona posługująca się inną osobą do dokonywania czynności procesowych ponosi odpowiedzialność za uchybienie tej osoby. Organ podtrzymał stanowisko, iż wniosek Spółki rozpatrzony został poprzez wydanie w dniu [...] r. postanowienia nr [...], sprostowanego postanowieniem o takim samym numerze z dnia [...] r., którym Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowił odmówić dokonania zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym nr [...]. Postanowienie doręczone o przedstawicielowi Spółki w dniu [...] r. i po upływie 7 dni od dnia doręczenia, z uwagi na bezskuteczność zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stało się ostateczne. Odnosząc się do twierdzeń Skarżącego, iż przedstawione przez Agencję Celna upoważnienie nie obejmowało uprawnienia Agencji do wystąpienia z wnioskiem w imieniu "A" Sp. z o.o. organ wskazał, iż wniosek o zmianę danych w trzech zgłoszeniach celnych dokonano w imieniu Spółki jawnej "D" J. W., J.W., w tym również w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia [...] r. Organ podkreślił, że rozstrzygnięcie wydane w związku z wnioskiem z dnia [...]r., złożonym przez Agencję Celną, działającą na podstawie przedstawionych upoważnień, uznać należało za sprawę już rozstrzygniętą, a strony zakończonego postępowania utożsamiać z wnioskodawcą w postępowaniu wszczętym wnioskiem z dnia [...] r.. Podkreślił, przy tym, iż przy tak ustalonym stanie faktycznym wypełnione zostały dyspozycje wynikające z art. 165a §1 Op. Odnosząc się do zarzutu długotrwałego postępowania prowadzonego przez organ celny pierwszej instancji w sprawie wniosku złożonego przez "A" sp z o.o. organ odwoławczy podkreślił, iż terminy załatwiania spraw, określone w art. 139 Op, mają charakter procesowych, ich upływ ani nie pozbawia organu możliwości orzekania w sprawie, ani też nie powoduje wadliwości wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia, a Spółka nie skorzystała z możliwości wynikającej z art.141 §1 Op. W piśmie z dnia [...] r. Skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko i zarzuty, jednocześnie uzupełniła zarzuty wskazując, że ustawodawca wspólnotowy w art. 78 WKC stworzył podstawy prawne dla zgłaszającego o przeprowadzenie kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów, a dokonanie zgłoszenia celnego nie zwalniało organów celnych od badania dokumentów złożonych wraz ze zgłoszeniem celnym i w razie wystąpienia rozbieżności miedzy dokumentami jak w badanym przypadku między danymi dotyczącymi odbiorcy towaru wskazanego w fakturze, a odbiorcą towaru wskazanym w zgłoszeniu celnym organ powinien wyjaśnić rozbieżności co wynika z postanowień art. 68 WKC. Zaakcentowała, iż organy celne nie tylko, że nie zweryfikowały treści zgłoszenia zgodnie z dokumentacją złożoną wraz ze zgłoszeniem, ale arbitralnie pozbawiły zgłaszającego prawa do dokonania korekty zgłoszenia. Ponadto skarżąca, stwierdziła, że organy celne rozpatrujące zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] dokonały niedozwolonej rozszerzającej interpretacji przepisu art. 165a Op. Skarżąca podkreśliła, że przedstawiciel zgłaszający wniosek o zmianę zgłoszenia celnego działał na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu na etapie dokonywania zgłoszenia celnego i obejmującego uprawnienie agencji do działania w imieniu i na rzecz zgłaszającego na etapie dokonania zgłoszenia celnego. Takie ogólne pełnomocnictwo, jak podkreśliła Skarżąca, nie obejmowało upoważnienia Agencji Celnej do dokonania zmiany zgłoszenia celnego, a do tych czynności konieczne było pełnomocnictwo od zgłaszającego, tym samym agencja nie była uprawniona do złożenia wniosku o dokonanie korekty zgłoszenia celnego. Skarżąca wystąpiła więc jako zgłaszający o dokonanie zmiany zgłoszenia celnego. Na rozprawie w dniu 22 grudnia 2011 r. pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko prezentowane w odpowiedzi na skargę. Podkreślił, że przedstawicielstwo może przekształcić się w instytucję pełnomocnictwa. Dalej wskazał, że podobnymi kwestiami zajmował się ETS w sprawie o sygn. C-138/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Natomiast art. 135 tej ustawy stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia w granicach określonych przepisami ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celny (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) oraz w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Ponadto według art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na decyzję stwierdza jej nieważność w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] o odmowie zmian w zgłoszeniu celnym z dnia [...] r. nr [...] oraz postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia dotknięte wadą nieważności z przyczyny określonej w tym przepisie. Przypadki wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa mają miejsce zawsze wówczas, kiedy naruszono przepis prawa, którego treść bez żadnych wątpliwości interpretacyjnych może być ustalona w bezpośrednim rozumieniu. Rażącym naruszeniem prawa jest sprzeczność pomiędzy rozstrzygnięciem a treścią przepisu. Taka sytuacja ma miejsce wówczas, gdy załatwienie sprawy decyzją administracyjną stanowi zaprzeczenie jej stanu prawnego. Inaczej mówiąc chodzi o takie załatwienie sprawy, które nie odnosi się do rozpoznawanej sprawy, lecz do jej kontratypu. W takiej sytuacji zachodzi konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwej decyzji z racji istnienia w niej wad o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym (tak: J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo CH. Beck, Warszawa 1998 r., str. 806 i 813). Przy czym w oparciu o art. 216 Op w toku postępowania organ wydaje postanowienia. Na wstępie należy przypomnieć, że według art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), do postępowań w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Ta regulacja prawna stanowi zatem wprost, że w postępowaniu administracyjnym w sprawach celnych mają odpowiednie zastosowanie przepisy regulujące postępowanie podatkowe, w tym przepisy stanowiące zasady ogólne oraz pozostałe przepisy definiujące poszczególne instytucje tego postępowania. Wskazane w art. 73 ust. 1 Prawa celnego przepisy ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się dopiero po wszczęciu postępowania administracyjnego, które następuje na wniosek strony lub też z urzędu. Należy tutaj przypomnieć, że szeroko rozumiane postępowanie w sprawach celnych, co do zasady nie jest postępowaniem administracyjnym, ponieważ obowiązuje tutaj zasada samoobliczania należności celnych, które w przywozie są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgłoszenie celne powinno zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany, do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Złożenie zgłoszenia celnego podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela jest równoznaczne ze złożeniem przez zgłaszającego oświadczenia o prawdziwości danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz autentyczności załączonych do niego dokumentów. Po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny i po zwolnieniu towarów osoba uprawniona do korzystania z procedury może wystąpić do organów celnych z wnioskiem o wydanie decyzji wymagającej zastosowania przepisów prawa celnego, dostarczając przy tym organom wszelkie dane oraz dokumenty niezbędne do jej podjęcia (art. 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm. - WKC). Do decyzji pisemnych, które są decyzjami odmownymi lub które miałyby konsekwencje niekorzystne dla osób, których dotyczą, organy celne dołączają uzasadnienie oraz wzmiankę o możliwości odwołania (art. 6 ust. 3 WKC). Ta regulacja prawna stanowi zatem wprost, że w postępowaniu administracyjnym w sprawach celnych mają odpowiednie zastosowanie przepisy regulujące postępowanie podatkowe, w tym przepisy stanowiące zasady ogólne oraz pozostałe przepisy definiujące poszczególne instytucje tego postępowania. Wskazane w art. 73 ust. 1 Prawa celnego przepisy ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się dopiero po wszczęciu postępowania administracyjnego, które następuje na wniosek strony lub też z urzędu. Po zwolnieniu towarów zgłaszający może również w trybie art. 78 WKC wnioskować o sprostowanie przez organy celne zgłoszenia, jak również organy celne mogą z urzędu zainicjować postępowanie administracyjne w tym trybie. Zgodnie z art. 78 ust. 1 i 2 WKC, organy celne uprawnione są do kontroli zgłoszenia celnego, a w razie ustalenia naruszenia przepisów procedury celnej, czyli stwierdzenia, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane mają obowiązek podjąć niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. W rozpatrywanej sprawie zgłoszenia celnego dokonał przedstawiciel bezpośredni - agencja celna "B" Sp. z o.o. z siedzibą w P. - działający w imieniu "D" J.W., J. W. Spółka jawna z siedzibą w J. przy ul. [...]. Z treści dołączonego do zgłoszenia celnego upoważnienia z dnia [...] r. wynikało, iż Agencja Celna uprawniona była do reprezentowania "D" J.W., J. W. Sp. jawna przed organami celnymi w zakresie: 1) dokonywania wszelkich czynności i formalności, określonych przepisami Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, włącznie z dokonywaniem zgłoszenia celnego, 2) występowania w sprawach dotyczących podatku VAT oraz podatku akcyzowego, na podstawie art. 137 § 1 a ustawy Ordynacja podatkowa. Upoważnienie miało charakter stały. W oparciu o powyższe upoważnienie Agencja Celna pismem z dnia [...] r. zwróciła się do organu z wnioskiem o zmianę zapisu w polu 8 dokumentu SAD. W tym miejscu należy przytoczyć art. 23 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 upc, w brzmieniu: "3. Jeżeli przed zwolnieniem towaru organ celny stwierdzi, że zgłaszający w zgłoszeniu celnym podał nieprawidłowe dane, mające lub mogące mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego lub zastosowaną procedurę celną, wydaje decyzję, w której określa kwotę wynikającą z długu celnego lub rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, organ celny nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania. Za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się datę przyjęcia zgłoszenia celnego. 5. Po zwolnieniu towaru organ celny może, z urzędu lub na wniosek, wydać postanowienie w sprawie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym, innych niż określone w ust. 3. Na postanowienie w sprawie zmiany danych służy zażalenie." Tak więc organ nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania w przypadku określonym w ust 3 powołanego przepisu, a więc przed zwolnieniem towaru, natomiast w rozpatrywanej sprawie, co nie było sporne, wniosek o zmianę zapisu w polu 8 zgłoszenia celnego złożono po zwolnieniu towaru, a więc organ celny winien był wydać postanowienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, tym bardziej, że wskazane w art. 73 ust. 1 Prawa celnego przepisy ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się dopiero po jego wszczęciu. Ponadto wniosek z dnia [...] r. złożyła Agencja Celna, która była przedstawicielem bezpośrednim "D" J.W., J. W. Sp. jawna. Zakres umocowania Agencji wynikał z upoważnienia załączonego do wniosku, a wcześniej do zgłoszenia celnego. Upoważnienie obejmowało między innymi dokonywanie zgłoszenia celnego Należy wskazać, że pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, a w postępowaniu przed organami celnymi, w sprawach dotyczących podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu towarów, może być także osoba, o której mowa w art. 79 upc, co wynika z art.137 § 1 i § 1 a Op. Ponadto według art. 4 WKC, użyte w niniejszym Kodeksie określenia oznaczają: 1) - osobę fizyczną, - osobę prawną, - o ile obowiązujące przepisy przewidują możliwość, stowarzyszenie osób uznane za zdolne do podejmowania czynności prawnych, a nie posiadające przy tym osobowości prawnej. 18) "zgłaszający" oznacza osobę, która dokonuje zgłoszenia celnego we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu dokonywane jest zgłoszenie celne. Z kolei, zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 WKC zawartym w Rozdziale 2 Różne przepisy ogólne dotyczące w szczególności praw i obowiązków osób względem przepisów prawa celnego, każda osoba ma prawo do działania przez przedstawiciela reprezentującego ją przed organami celnymi celem dokonania wszelkich czynności i formalności przewidzianych w przepisach prawa celnego. Przedstawicielstwo może być - bezpośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub - pośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby. Odnosząc powyższe regulacje prawne do niniejszej sprawy należy wskazać, że skuteczne wszczęcie postępowania administracyjnego po zwolnieniu towaru nastąpi dopiero poprzez doręczenie Spółce postanowienia wydanego w trybie art. 165 § 2 i 4 Ordynacji podatkowej. Przedstawicielstwo udzielone agencji celnej w trybie art. 5 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), niezależnie od jego zakresu, nigdy nie przeradza się w pełnomocnictwo, o jakim mowa w art. 136 i art. 137 ustawy Ordynacja podatkowa po wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie celnej. W sytuacji bowiem, kiedy wszczynane jest administracyjne postępowanie celne, jego stroną jest osoba wskazana w art. 4 pkt. 1) WKC, która dopiero po doręczeniu jej odpisu postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego może skutecznie ustanowić pełnomocnika na podstawie wskazanych już przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa, tym pełnomocnikiem może być również agent celny, ale nie agencja celna (art. 137 § 1a Op. i art. 79 upc). Podkreślić należy, iż - agencja celna "B" Sp. z o.o. z siedzibą w P. - występując z wnioskiem o zmianę zgłoszenia celnego w lipcu 2010 r. przedstawiła upoważnienie, które nie obejmowało uprawnienia do wystąpienia po zwolnieniu towaru z wnioskiem o zmianę zgłoszenia celnego w imieniu strony - "A" Spółki z o.o. Agent celny, który podpisał wniosek z dnia [...] r. również nie przedłożył pełnomocnictwa, z którego wynikałoby jego umocowanie do działania w imieniu Spółki. Mając na uwadze powyższe spostrzeżenia, należy stwierdzić, że postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] o odmowie zmian w zgłoszeniu celnym z dnia [...] r. nr [...] są obarczone wadą nieważności, co oznacza, że musiały zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Konsekwencją wyeliminowania z obrotu prawnego wskazanych postanowień jest uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Jedną z podstaw wydania zaskarżonego postanowienia był art. 165a Op, a organ wskazywał, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek Agencji Celnej będącej bezpośrednim przedstawicielem Spółki i w sprawie zapadło rozstrzygnięcie ostateczne. Wobec ustaleń opisanych powyżej stanowisko organu należy uznać za nieprawidłowe. Należy stwierdzić ponadto, iż stosownie do treści art. 165a § 1 Op, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 tej ustawy zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt. III SA/Wa 2207/06, iż "Użyty w powołanym przepisie zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego sprzeciwia się przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny." W związku z powyższym, pismo z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. (przekształconej z "D" J.W., J. W. Sp. jawna) o zmianę zapisu w polu 8 trzech zgłoszeń celnych, w tym również zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] r. winno zostać rozpatrzone przez organy celne merytorycznie. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego jak i procesowego należy uznać je za uzasadnione, a dokonaną w tym zakresie przez organy celne wykładnię prawa za nieprawidłową. Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) i § 2 oraz art. 134 i art. 135 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji oraz stwierdził nieważność aktów wydanych w granicach sprawy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło