II SA/Łd 1145/11

Dnia 31 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant p.o. asystenta sędziego Nina Krzemieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 roku sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. dla części obszaru G. - M. - J. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. wypłacić na rzecz skarżącego M. W. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 15 września 2011 r. pod poz. [...]. Uchwałą z dnia [...]nr [...]Rada Gminy Z. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. nr 142 z 2001r., poz. 1591 ze zm.) i art. 20 ust. 1 oraz art. 29 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.) w związku z wykonaniem uchwały nr [...] Rady Gminy Z. z dnia [...]w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. dla części obrębu G. – M. – J., stwierdzając zgodność niniejszego planu z ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Z., zatwierdzonego uchwałą nr [...]Zarządu Gminy Z. z[...]., uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. dla części obrębu G. – M. – J. W dniu 20 września 2011r. M. W. wniósł skargę na powyższą uchwałę, żądając stwierdzenia jej nieważności oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie: 1. art. 21 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1, art. 64 ust. 1-3 Konstytucji RP, 2. art.15 ust.1, art.17 pkt 4, art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, 3. postanowień zawartych na stronach 238 i następnych uchwały Rady Gminy Z. z dnia [...]w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. oraz w załączniku graficznym do tej uchwały (strefa[...]) 4. § 2 uchwały Rady Gminy Z. z dnia [...] nr [...]w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Z. dla części obrębu G. – M. – J. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Z. wniosła o jej oddalenie argumentując, iż zarzuty w niej podniesione należy ocenić jako niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku aktów organów samorządu terytorialnego z zakresu administracji publicznej, przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przewiduje możliwość ich zaskarżenia po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Traktując wezwanie do usunięcia naruszenia jako surogat środka odwoławczego, nie ma jednocześnie podstaw, by je traktować inaczej, niż określają to przepisy w stosunku do klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Przyjęcie odmiennego poglądu byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2011r., sygn.akt II SA/Gd 730/11, Wspólnota 2011/45/51) W rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...]skierowane zostało do Rady Gminy Z. przez pełnomocnika - adw. J. W. legitymującą się pełnomocnictwem udzielonym przez D. M. - pełnomocnika pośredniego M. W. Z treści wspomnianego pełnomocnictwa wynikało natomiast, iż D. M. jest umocowana do obciążania hipotekami nieruchomości opisanej w księdze wieczystej Kw nr[...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Z., sprzedaży tej nieruchomości, ustanawiania służebności, składania wniosków i odbioru odpisów w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Z. Jednocześnie M. W. upoważnił D. M. do reprezentowania go wobec wszystkich władz i urzędów, sądów (...) we wszystkich sprawach związanych z realizacją tego pełnomocnictwa. Oznacza to, iż zakres udzielonego pełnomocnictwa nie obejmował reprezentacji w sprawach nim nieobjętych. Tym samym więc D. M. nie mogła skutecznie umocować dalszego pełnomocnika – adw. J. W. do reprezentowania skarżącego przed Radą Gminy Z. w sprawach dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] faktycznie wniesione zostało przez adw. J. W. w imieniu D. M., nie zaś M. W. Pełnomocnictwo złożone do akt sprawy w dniu 14 listopada 2011r., udzielone przez skarżącego adw. J. W. jakkolwiek opatrzone jest datą 25 lipca 2011r. zawiera umocowanie do prowadzenia sprawy ze skargi na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia[...], nr[...]. Określono zatem przedmiot postępowania ("prowadzenia sprawy ze skargi"), nie obejmujący wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Dodatkowo zaś, co wymaga podkreślenia, braki postępowania administracyjnego (w tym wypadku postępowania warunkującego skuteczne wniesienie skargi) nie mogą być sanowane w postępowaniu sądowym. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia. Po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. rozstrzygnięto zaś o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego. k.ż.