III SA/Wa 2361/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2012 r. sprawy ze skargi P. spółki jawnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę 1. P. Spółka jawna z siedzibą w W. (dalej: "Spółka") pismem z 19 lipca 2007 r. zwróciła się o zwrot podatku akcyzowego w łącznej wysokości 51.887 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej piwa. Do wniosku Spółka dołączyła kopie dokumentów UDT oraz faktur VAT. Pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z dnia 28 września 2007 r. złożył w Urzędzie Celnym [...] w W. następujące dokumenty: - potwierdzoną kartę 3 UDT dla faktury nr [...], - CMR z potwierdzeniem odbioru do faktury nr [...], - oryginał faktury nr [...] z potwierdzeniem odbioru, - potwierdzenie zawieszenia zapłaty akcyzy, - fakturę zakupu nr [...], - potwierdzoną kartę 3 UDT dla faktury nr [...], - CMR z potwierdzeniem odbioru do faktury nr [...], - oryginał faktury nr [...] z potwierdzeniem odbioru, - potwierdzenie zawieszenia zapłaty akcyzy, - fakturę zakupu nr [...], - potwierdzoną kartę 3 UDT dla faktury nr [...], - CMR z potwierdzeniem odbioru do faktury nr [...], - oryginał faktury nr [...] z potwierdzeniem odbioru, - potwierdzenie zawieszenia zapłaty akcyzy, - fakturę zakupu nr [...], 2. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: "NUC") decyzją z [...] kwietnia 2008 r. odmówił Spółce zwrotu ww. podatku akcyzowego. 3. Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "DIC"), decyzją z [...] czerwca 2009 r. uchylił ww. decyzję NUC i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż w sprawie podstawowe znaczenie ma ustalenie, w jakim terminie podmiot, który dostarczył wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, z akcyzą zapłaconą na terytorium kraju, uprawniony jest do złożenia wniosku o zwrot akcyzy oraz jakie są skutki ewentualnego uchybienia tego terminu. DIC przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 kwietnia 2007 r. sygn. akt I FSK 1356/06, w którym wskazano, iż wniosek w wyżej opisanej procedurze zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych winien być złożony przed dokonaniem dostawy wewnątrzwspólnotowej. DIC wskazał, iż NUC powinien przeanalizować i dokonać oceny znajdujących się w aktach sprawy dokumentów załączonych do wniosku Skarżącej o zwrot akcyzy, pod kątem sprawdzenia spełnienia warunków dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych na terytorium innego państwa członkowskiego, zgodnie z dyspozycją art. 60 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 29 poz. 257, dalej: "u.p.a.") i § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz. U. Nr 74 poz. 674) dalej: "rozporządzenie z 2004 r." 4. NUC decyzją z [...] stycznia 2009 r. odmówił Spółce zwrotu ww. podatku akcyzowego. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że Spółka dokonała dostawy wewnątrzwspólnotowej, którą rozpoczęła 19 lipca 2007 r., o czym świadczy wniosek o zwrot akcyzy złożony 19 lipca 2007 r. Do wniosku o zwrot akcyzy załączono listy przewozowe CMR z 19 lipca 2007 r. oraz karty nr 3 UDT. Spółka, mimo wezwania, nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego zapłatę lub zabezpieczenie akcyzy na terytorium państwa członkowskiego (§ 2 pkt 4 rozporządzenia z 2004 r.), jak również na terytorium kraju (§ 3 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia). NUC wyjaśnił, że w świetle orzecznictwa NSA wprawdzie organ administracyjny ma obowiązek z urzędu wyjaśnić wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, nie oznacza to jednak, że ma nieograniczony obowiązek poszukiwania faktów potwierdzających określone okoliczności, jeżeli argumentów nie dostarczył sam podatnik (wyrok NSA z 24 maja 2004r. sygn. akt FSK 79/04). 6. Spółka w odwołaniu z 17 listopada 2009 r. zarzuciła ww. decyzji NUC naruszenie: art. 60 u.p.a., art. 22 ust 1 Dyrektywy 92/12/EWG, art. 122, art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) dalej: "O.p.", § 2 pkt 4, § 3 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z 4 kwietnia 2004 r. oraz wniosła o uchylenie ww. decyzji w całości i zwrot wnioskowanej kwoty akcyzy. W uzasadnieniu wskazała, że w toku postępowania dostarczyła dokumenty potwierdzające zabezpieczenie lub zapłatę akcyzy - dokument "confirmation", potwierdzający przyjęcie towaru do składu celnego (podatkowego), z którym wiąże się konieczność zabezpieczenia zapłaty podatku akcyzowego w sposób przyjęty w kraju odbiorcy. Zauważyła, że dodatkowo w trakcie ponownego rozpatrywania przedmiotowej sprawy dostarczono potwierdzenie zabezpieczenia należności celnych dokonane przez firmę odbierającą towar, a nie jak poprzednio przez operatora logistycznego. W ocenie Spółki, skoro NUS nie kwestionuje treści i prawdziwości stwierdzonych w nim faktów, to należy uznać, że fakt zabezpieczenia należności został już tym dokumentem potwierdzony. Spółka podniosła, że wprawdzie z art. 22 ust. 1 Dyrektywy 92/12/EWG wskazuje, że należy dostarczyć dowód, że podatek akcyzowy zapłacono, ale właściwe władze nie mogą odmówić zwrotu wyłącznie na podstawie nie zgłoszenia dokumentu przygotowanego przez te same władze, stwierdzającego, że wstępna zapłata podatku została dokonana. Producent piwa nie zalega z płatnościami akcyzy. 6. DIC decyzją z [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy decyzję NUC z [...] października 2009 r. w podstawie prawnej wskazując: art. 60 ust. 1 u.p.a, art. 233 § 1 pkt 1 O.p. i § 2 i 3 rozporządzenia z 2004 r. oraz wyjaśniając, że 1 marca 2009 r. weszła w życie ustawa z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011r. Nr 108, poz. 626). Zgodnie z art. 158 ww. ustawy postępowania w sprawach zwrotu akcyzy należnego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 168 i niedokonanego przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzone są na podstawie przepisów dotychczasowych. W uzasadnieniu DIC, po przedstawieniu stanu sprawy wyjaśnił, że w aktach sprawy brak jest dokumentu, z którego niezbicie wynika, że nastąpiła zapłata podatku akcyzowego na terytorium kraju za wyroby akcyzowe będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej na terytorium kraju członkowskiego. Dołączone do wniosku o zwrot akcyzy faktury z [...] lipca 2007 r. potwierdzają jedynie fakt dokonania na rzecz Spółki sprzedaży przez T. Spółka jawna. Spółka, pomimo wezwania NUC, nie uzupełniła wniosku o dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy. Art. 60 u.p.a. stwarza podatnikowi uprawnienie, więc w jego interesie leży prawidłowe udokumentowanie zapłaty akcyzy na terytorium kraju. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek dostarczenia niezbędnych dokumentów warunkujących zwrot akcyzy. W orzecznictwie ugruntowana jest teza, że istnieją granice przerzucania ciężaru dowodów na organ przez podatnika. Obowiązek organów podatkowych nie ma charakteru absolutnego i nie oznacza, że w niektórych sytuacjach podatnik zwolniony jest od dowodzenia i wykazywania okoliczności, na które się powołuje lub które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Na potwierdzenie tego powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt III Sa/Wa 3341/08. DIC nie zgodził się z zarzutem odwołania, iż możliwe jest automatyczne uznanie, na podstawie czynności sprawdzających, że skoro producent piwa nie zalega z akcyzą, to zapłacono akcyzę od dostawy objętej wnioskiem. Aby możliwy był zwrot podatku należało wykazać, że od wyrobów ujętych w fakturze sprzedaży załączonej do wniosku zapłacono akcyzę, co w sprawie nie miało miejsca. DIC nie podzielił też stanowiska Spółki, że podatnik przedstawił dowód zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Dokumentu "Confirmation" wystawiony 29 maja 2007r. przez W. sarl nie jest dokumentem, o którym mowa w § 2 pkt 4 rozporządzenia z 2004 r. Informuje on jedynie, że towary otrzymane od Spółki znajdują się w składzie celnym z przeznaczeniem do wspólnotowej odprawy celnej, celem zapłacenia cła we Francji lub przesłania za dokumentem ADT do innego składu celnego. Z UDT wynika ponadto, że W. sarl jest odbiorcą, ale osoba ta nie została wskazana w dokumentach handlowych i transportowych, jako faktyczny odbiorca (art. 54 ust. 1 u.p.a.). Nie spełniono więc § 2 pkt 3 ww. rozporządzenia – otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych. DIC nie zgodził się ponadto z twierdzeniem Spółki o naruszeniu przepisu art. 22 ust. 1 Dyrektywy 92/12/EWG z uwagi na fakt niedostarczenia przez Spółkę dowodu zapłaty akcyzy na terytorium kraju. W ocenie DIC w sprawie nie miało także miejsca naruszenie wskazanych w odwołaniu przepisów O.p. 8. Spółka, działając poprzez pełnomocnika, złożyła 14 lipca 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie ww. decyzji DIC z [...] czerwca 2011 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania. Decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 187 § 1, 187 § 1 w zw. z art. 272, art. 188, art. 122 i art. 121 O.p. przez: a) brak podjęcia czynności sprawdzających w zakresie oceny, czy na terytorium kraju została zapłacona akcyza, pomimo tego, iż organ posiadał wiedzę, od kogo Skarżący nabył wyroby akcyzowe zharmonizowane oraz, kto jest producentem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; b) brak ustalenia, czy akcyza została zapłacona albo zabezpieczona w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; c) brak przeprowadzenia dowodu zawnioskowanego przez Skarżącego, tj. niewystąpienie do organów podatkowych państwa członkowskiego przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z wnioskiem o potwierdzenie zapłaty lub zabezpieczenia akcyzy; d) wezwanie Skarżącego pismem z 9 września 2008 r. do przedstawienia dowodów w postaci dokumentu potwierdzającego zapłatę na terytorium kraju akcyzy za wyroby akcyzowe oraz dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, pomimo tego, iż to na Organie ciążył obowiązek, aby te dokumenty zgromadzić; 2) art. 210 § 4 O.p. przez: a) brak wyjaśnienia, dlaczego "Confirmation" nie można uznać za dokument potwierdzający zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenie w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; b) brak wyjaśnienia, dlaczego odebranie towaru przez W., który został wskazany w uproszczonym dokumencie towarzyszącym UDT, nie stanowi potwierdzenia otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 3) § 2 pkt 3 rozporządzenia z 2004 r. przez przyjęcie, iż potwierdzenie odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych dokonane na UDT przez W. nie stanowi dowodu otrzymania przez odbiorcę wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumenty podniesione w postępowaniu podatkowym i w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę DIC wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 1. Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. 2. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 184 Konstytucji RP i art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego (uchylić) akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, iż doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.). 3. Zdaniem Sądu żadna z wyżej wskazanych przesłanek nie zaszła w sprawie. 4. Sąd stwierdza, że choć spór w sprawie sprowadzał się do tego czy skarżącą Spółka spełniła warunki formalne niezbędne do skutecznego ubiegania się o zwrot akcyzy, tym niemniej na wstępie należało zastanowić się czy składając wniosek o zwrot podatku akcyzowego 19 lipca 2007r. z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej piwa dokonanej 19 lipca 2007r. Spółka wypełniła przesłanki wynikające z art. 60 ust. 1 pkt 1 i 5 u.p.a. w związku z § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia z 2004r. 5. Zgodnie z art. 60 ust. 1 u.p.a. podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu. Szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy, na podstawie wskazanego wyżej przepisu, reguluje powołane wyżej rozporządzenie Ministra Finansów z 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia z 2004r., w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, zapłaconej na terytorium kraju, przysługuje podatnikowi akcyzy, który: 1) dokonał na terytorium kraju zapłaty akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane i posiada dokumenty potwierdzające tę zapłatę; 2) dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą zgodnie z zasadami określonymi w art. 54 u.p.a.; 3) posiada potwierdzenie, na trzeciej karcie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub kopii dokumentu handlowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 u.p.a., otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 4) posiada potwierdzenie zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. W § 3 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia z 2004r. postanowiono, iż w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych zwrot akcyzy zapłaconej na terytorium kraju następuje na pisemny wniosek podatnika złożony do właściwego naczelnika urzędu skarbowego i wniosek ten "jest składany przed dokonaniem dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych". Przez dostawę wewnątrzwspólnotową należy rozumieć, zgodnie z art. 2 pkt 10 u.p.a. "przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju". Za terytorium państwa członkowskiego uznać należy, na mocy art. 2 pkt. 5 u.p.a. "terytorium państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej, które według prawa Wspólnoty jest traktowane jako terytorium tego państwa członkowskiego dla celów stosowania przepisów dotyczących wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, z wyłączeniem terytorium kraju". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjmuje i w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w wyroku z 3 kwietnia 2007r. sygn. akt I FSK 1356/06, że wykładani gramatyczna przepisów art. 60 ust. 1 u.p.a. i § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia z 2004r. wskazuje, że wolą ustawodawcy było nałożenie na podmiot, o którym mowa w art. 60 ust. 1 u.p.a. obowiązku złożenia wniosku przed zakończeniem procedury dostawy wewnątrzwspólnotowej, która jako zbiór czynności ma swój początek, tok i zakończenie. Zapis § 3 rozporządzenia z 2004r. powiązaniu z art. 2 pkt. 5 i 10 u.p.a., prowadzi więc do wniosku, iż wniosek podmiotu o zwrot akcyzy zapłaconej na terytorium kraju w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych może być prawnie skutecznie złożony do zakończenia (tj. "przed dokonaniem") procedury dostawy wewnątrzwspólnotowej, a więc do zakończenia procesu przemieszczenia wyrobów akcyzowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, traktowanego tak dla celów stosowania przepisów dotyczących wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Sąd wskazuje ponadto, że terminy, o jakich mowa w polskim prawie podatkowym oznaczone są czasookresem dni, miesięcy lub lat, a nie godzin. Skoro zatem skarżąca Spółka złożyła wniosek 19 lipca 2007r., zaś zakończenie procedury dostawy wewnątrzwspólnotowej nastąpiło również 19 lipca 2007r., przyjąć należy, iż strona złożyła wniosek po upływie terminu, o jakim mowa w art. 60 ust. 1 w związku z art. 60 ust. 5 u.p.a. i § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia z 14 kwietnia 2004r. ww. termin upłynął, w tej sprawie, z upływem dnia 18 lipca 2007r. 6. Sąd w związku z tym uznaje, że prawidłowe było przyjęcie przez organy podatkowe obu instancji, że skarżąca Spółka złożyła wniosek z uchybieniem terminu wskazanego w dyspozycji § 3 ww. rozporządzenia w związku z art. 60 ust. 1 i 5 u.p.a. 7. Sąd biorąc powyższe pod uwagę stwierdza ponadto, że rozważenie przez organy podatkowe obu instancji przesłanek płynących z art. 54 u.p.a. w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia z 2004r. należy uznać za prawidłowe wypełnienie zasad ogólnych procedury administracyjnej, płynących z treści art. 122 i art. 187 § 1 oraz art. 121 O.p. W związku z tym zarzuty skargi, mające za podstawę naruszenie ww. przepisów nie mogły być uznane za skuteczne. 7.1. W przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej, stosownie do art. 54 ust. 1 u.p.a., zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, zapłaconej na terytorium kraju przysługuje podmiotowi, który dokonał na terytorium kraju zapłaty akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane i posiada dokumenty potwierdzające tę zapłatę, dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą posiada potwierdzenie, na trzeciej karcie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub kopii dokumentu handlowego otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, posiada potwierdzenie zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Z § 4 ust. 1 rozporządzenia z 2004r. wynika zaś, że właściwy naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję o wysokości uznanej kwoty zwrotu akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane w dostawie wewnątrzwspólnotowej i dokonuje zwrotu tej kwoty w terminie 30 dni od dnia przedstawienia następujących dokumentów: 1) potwierdzających zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 2) potwierdzenia, o którym mowa w § 2 pkt 3; 3) faktur i innych dokumentów potwierdzających dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. 7.2. Z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków otrzymania zwrotu akcyzy od wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest posiadanie przez dokonującego dostawy potwierdzenia zapłaty akcyzy na terytorium kraju za wyroby akcyzowe zharmonizowane. W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe obu instancji stanęły na stanowisku, iż zwrot skarżące Spółce akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie jest także możliwy, bo z dokumentów przedłożonych przez skarżącą nie wynika, iż doszło do zapłaty podatku akcyzowego na terytorium kraju. Spółka nie spełniła więc jednego z podstawowych warunków do zwrotu akcyzy. 7.3. Sąd podkreśla, iż o zwrot podatku akcyzowego może ubiegać się podmiot legitymujący się fakturą wystawioną przez każdego sprzedawcę wyrobów akcyzowych zawierającą informację o zawartym w cenie podatku akcyzowym oraz dowód zapłaty tej faktury. Podmiot dokonujący zapłaty podatku akcyzowego na terenie kraju w cenie zakupionych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie może dysponować dowodem bezpośredniego uiszczenia akcyzy na konto właściwego organu podatkowego, gdyż dowód taki może posiadać jedynie podatnik tego podatku. Jednakże wskazać należy na § 12 ust. 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971), który stanowi, iż na żądanie nabywcy podatnik podatku akcyzowego, który nie został zwolniony z obowiązku w tym podatku, jest obowiązany określić w fakturze kwotę podatku akcyzowego, zawartą w wartości towarów wykazanych w tej fakturze. Przepis ten umożliwia podmiotowi nie będącemu podatnikiem podatku akcyzowego (w rozpoznawanej sprawie skarżącej Spółce) wykazanie, iż podatek ten rzeczywiście zapłacił w cenie zakupionych wyrobów akcyzowych. Sąd wskazuje na przywoływane w toku postępowania podatkowego orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2008r. sygn. akt I FSK 136/07, z którego wynika, iż dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy na terytorium kraju może być faktura potwierdzająca zakup towarów akcyzowych zharmonizowanych zawierająca informację wystawcy o zawartej w cenie kwocie podatku akcyzowego oraz dowód zapłaty za taką fakturę. 8. Sąd stwierdza, że w realiach sprawy nie jest przedmiotem sporu, że skarżąca Spółka, choć zobowiązana była załączyć do wniosku o zwrot akcyzy dokumenty w sposób jednoznaczny potwierdzające zapłacenie akcyzy na terytorium kraju, takich dokumentów nie przedstawiła. Ocena organów podatkowych, a w szczególności DIC wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że załączone do wniosku o zwrot akcyzy faktury potwierdzają jedynie dokonanie sprzedaży Spółce przez T. Spółka Jawna – jest zgodna z wyrażoną w treści art. 191 O.p. zasadą swobodnej oceny dowodów. Z regułą tą zgodne są również oceny pozostałych dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Skoro Spółka nie przedstawiła jednoznacznych dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium wspólnoty, ani żadnych danych, które potwierdzałyby zapłatę akcyzy na terytorium kraju (zakup towarów akcyzowych zharmonizowanych zawierającej informację wystawcy o zawartej w cenie kwocie podatku akcyzowego), zasadne było więc stanowisko organów podatkowych, że z uwagi na niezachowanie warunku formalnego wniosku brak jest podstaw do zwrotu akcyzy skarżącej Spółce. 9. Sąd podkreśla, iż skarżąca Spółka składając wniosek o zwrot podatku akcyzowego spowodowała wszczęcie postępowania podatkowego, mające na celu zbadanie czy zwrot ten jej przysługuje. Możliwość żądania zwrotu podatku akcyzowego jest prawem, a nie obowiązkiem. Ustawodawca nie nałożył bowiem w art. 60 u.p.a. obowiązku występowania o zwrot podatku, a jedynie przewidział uprawnienie do występowania o zwrot podatku. Nie można więc stawiać tezy, że zwrot podatku akcyzowego uprawnionemu podmiotowi jest obowiązkiem organu o charakterze absolutnym. Podjęcie przez organ podatkowy czynności zmierzających do dokonania zwrotu jest uwarunkowane złożeniem prawidłowego wniosku i odbywa się w jego granicach. Biorąc pod uwagę powyższe, teza stawiana w skardze przez Skarżącą, iż organ na podstawie czynności sprawdzających jest w stanie ustalić, czy na terytorium kraju nastąpiła zapłata akcyzy, w niniejszej sprawie nie może być zaakceptowana przez Sąd. Sposób postępowania organów podatkowych w sprawie jest wyrazem przestrzegania zasady legalizmu przewidzianej w dyspozycji art. 7 Konstytucji RP, która znalazła odzwierciedlenie w treści art. 120 O.p. Zgodnie z wyżej wskazaną regułą o randze konstytucyjnej wszystkie organy władzy publicznej działają wyłącznie w granicach i na podstawie prawa Sprecyzowanie przez ustawodawcę wszystkich powinności podatnika i procedur go wiążących, wraz z dookreśleniem konsekwencji podejmowanych przez niego działań, adekwatnych do ustanowionych obowiązków publicznoprawnych, stanowi przejaw respektowania wymogów zasady zaufania do państwa i prawa, ale również wyraz przestrzegania zasady legalizmu, zgodnie z którą wszystkie organy władzy publicznej działają wyłącznie w granicach i na podstawie prawa. Przywołany przepis Konstytucji RP - art. 7 - zawiera normę zakazującą domniemywania kompetencji organu podatkowego i tym samym nakazuje, by wszelkie działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. Zastosowanie jednej z procedur przewidzianych w podatku akcyzowym ma charakter sformalizowany, skorelowany z uprawnieniami wynikającymi z tej procedury, zatem nie można tej procedury zastąpić innymi, wnioskowanymi czynnościami. Sformalizowany charakter zastosowania wybranej procedury przejawia się m.in. w określonej przez ustawodawcę dokumentacji obrotu. Wynikiem zastosowania procedury jest możliwość skorzystania przez podatnika, pod wskazanymi warunkami, z określonych uprawnień. Tak sformalizowana przez ustawodawcę procedura nie może być zastąpiona innymi czynnościami, podjętymi niezależnie od niej, w różnym czasie (por. wyrok NSA z 29 listopada 2000r. sygn. I SA/Gd 1185/98, czy podobnie uchwała NSA z 30 czerwca 2003 r. sygn. FPS 5/03). Sąd stwierdza, że w świetle zarówno norm konstytucyjnych, jak również przepisów art. 54 i 60 u.p.a. to na stronie skarżącej ciąży obowiązek skompletowania dokumentów niezbędnych do otrzymania zwrotu podatku akcyzowego. Gdyby uznać, że jest inaczej to można byłoby dojść do wniosku, że wystarczającym jest samo złożenie wniosku o zwrot podatku akcyzowego, zaś organ sam ma zgromadzić pozostałe dokumenty. Z takim twierdzeniem zgodzić się nie można. Strona skarżąca ma również obowiązek złożyć wniosek w terminie nakreślonym przez prawo, a nie dochowanie tego terminu nie obciąża w żaden sposób organów podatkowych. 10. W ocenie Sądu powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że DIC wydał zaskarżoną decyzję w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego, które pozwoliło na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, jak i nie budzącą zastrzeżeń jego ocenę, a w konsekwencji poprawne zastosowanie przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd, mając na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.