III SA/Wa 2562/11
WyrokWSA w Warszawie2012-05-29
Skład orzekający: Alojzy Skrodzki, Bożena Dziełak, Ewa Radziszewska-Krupa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest zasadna w przypadku braku przedstawienia dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju i potwierdzenia zapłaty lub zabezpieczenia akcyzy w państwie członkowskim przeznaczenia?Ratio decidendi
Zwrot podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych przysługuje podmiotowi, który spełnił warunki określone w art. 60 ust. 1 u.p.a. oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r., w szczególności posiada dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju oraz potwierdzenie zapłaty lub zabezpieczenia akcyzy w państwie członkowskim przeznaczenia. Brak tych dokumentów uzasadnia odmowę zwrotu podatku. Obowiązek dostarczenia tych dokumentów ciąży na podatniku, a organ nie jest zobowiązany do ich samodzielnego ustalania.Stan faktyczny
P. spółka jawna złożyła wniosek o zwrot podatku akcyzowego w wysokości 17.596,00 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej piwa w lipcu 2007 r. Organ podatkowy I instancji odmówił zwrotu z powodu braku dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju oraz potwierdzenia zapłaty lub zabezpieczenia akcyzy w państwie członkowskim przeznaczenia. Organ odwoławczy utrzymał decyzję, wskazując na brak wymaganych dokumentów i prawidłowość postępowania organów.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2012 r. sprawy ze skargi P. spółki jawnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] października 2009 r. (dalej "NUC") odmawiającą P. Spółka jawna (zwana "Spółką", "Stroną" lub "Skarżącą") zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 17.596,00 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w lipcu 2007 r.
Z akt sprawy wynika, że Skarżąca, zwróciła się z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Celnego [...] o zwrot podatku akcyzowego w łącznej kwocie 17.596,00 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej piwa zgodnie z fakturą VAT [...]. Do wniosku Spółka dołączyła kopię faktury oraz kopię dokumentu UDT.
Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. (zwany dalej "NUC") wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku o: odpis aktualny z Rejestru Przedsiębiorców (uwierzytelnioną kopię lub oryginał do wglądu), zaświadczenie o nadaniu statystycznego numeru identyfikacyjnego REGON (uwierzytelnioną kopię lub oryginał do wglądu), decyzję o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej NIP (uwierzytelniona kopia lub oryginał do wglądu), dokumenty potwierdzające zapłatę na terytorium kraju akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane, dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, dokumenty w oryginałach potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, kartę 3 uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub kopię dokumentu handlowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, z późn. zm., dalej "u.p.a."), z potwierdzeniem otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.
W odpowiedzi na wezwanie Spółka złożyła:
– potwierdzoną kartę 3 UDT dla faktury nr [...],
– CMR z potwierdzeniem odbioru do faktury nr [...], oryginał faktury nr [...] z potwierdzeniem odbioru,
– oświadczenie zawieszenia zapłaty akcyzy,
– oświadczenie A. S.,
– fakturę zakupu nr [...].
Naczelnik UC wezwał też M. Spółkę jawną, do przedstawienia dokumentów potwierdzających przyjęcie zlecenia od Skarżącego wg dokumentu CMR z dnia 10 lipca 2007 r. oraz dokumentów potwierdzających czas, miejsce oraz rodzaj i ilość dokonanej dostawy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie przesłano do organu podatkowego kopie listu przewozowego CMR oraz zlecenia transportowego.
Następnie Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego w P. o sprawdzenie, czy K. S.A.: złożyła deklaracje dla podatku akcyzowego AKC-3 za lipiec 2007 r., czy ujęła w zaliczkach dziennych w deklaracjach wskazane faktury sprzedaży, czy dokonała wpłaty należnego podatku akcyzowego od sprzedaży piwa ujętego w fakturach.
W odpowiedzi na powyższe pismo Naczelnik Urzędu w P. potwierdził, że K. S.A. złożyła stosowne deklaracje, podatek akcyzowy został odprowadzony oraz w rozliczeniu podatku akcyzowego za ww. miesiąc znalazły się wyroby zharmonizowane, których sprzedaż została udokumentowana wymienionymi fakturami VAT
Decyzją z dnia z dnia [...] marca 2008 r. NUC, odmówił zwrotu podatku akcyzowego w wysokości z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w lipcu 2007 r.
W uzasadnieniu swojej decyzji organ podatkowy I instancji wyjaśnił, iż odmówił zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, ponieważ wniosek złożono po terminie oraz z przedstawionych dokumentów wynika, że Spółka nie przestawiła dokumentu potwierdzającego zapłatę lub zabezpieczenie akcyzy na terytorium państwa członkowskiego.
Organ podatkowy I instancji stwierdził ponadto, że pieczęć odciśnięta na dokumencie UDT w polu A nie figuruje w zestawieniu pieczęci przesłanym przez Ministerstwo Finansów Departament Podatku Akcyzowego i Ekologicznego z dnia 17 maja 2007 r.
Skarżąca odwołała się od decyzji NUC wnosząc o uchylenie decyzji w całości oraz o orzeczenie zwrotu wnioskowanej kwoty.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. (zwany "DIC") uchylił w całości decyzję organu podatkowego I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
W ocenie DIC z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynikało w sposób dostateczny, co stanowiło podstawę odmowy zwrotu podatku akcyzowego. Zdaniem organu odwoławczego NUC wskazuje termin, w którym powinien zostać złożony wniosek o zwrot akcyzy oraz odwołuje się do braku wzoru pieczęci odciśniętej na dokumencie UDT bez wskazania, czy powyższe fakty miały wpływ na rozstrzygnięcie.
DIC zalecił by po powtórnym rozpatrzeniu sprawy NUC przeanalizował i dokonał oceny materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, pod kątem spełnienia warunków dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych na terytorium innego państwa członkowskiego, zgodnie z dyspozycją art. 60 ust. 1 i 4 u.p.a. oraz § 2, § 3 i § rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ( Dz. U. Nr 74, poz. 674, dalej "rozporządzenie z 14 kwietnia 2004 r.").
DIC podkreślił, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podatkowy I instancji powinien przede wszystkim ustalić termin złożenia wniosku z uwzględnieniem stanowiska powołanego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2007 r. oraz przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie znajdujących się na dokumentach pieczęci w przypadku ich kwestionowania. Wskazane czynności należy przeprowadzić zgodnie z obowiązującymi zasadami postępowania podatkowego. Ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przekonywującym, co do zasadności treści rozstrzygnięcia.
Po powtórnym rozpatrzeniu sprawy NUC decyzją z dnia [...] października 2009 r. odmówił zwrotu podatku akcyzowego.
W ocenie organu podatkowego I instancji Skarżąca nie spełniła warunku określonego w § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów tj. nie przedstawiła potwierdzenia zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.
Skarżąca zaskarżyła ww. decyzję wnosząc o jej uchylenie w całości oraz orzeczenie o zwrocie na konto wnioskodawcy wnioskowanej kwoty akcyzy.
Powyższej decyzji zarzuciła naruszenie.
1. art. 60 u.p.a.;
2. art. 22 ust. 1 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania;
3. art. 122, art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., dalej "O.p."),
4. § 2 pkt 4, § 3 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r.
DIC decyzją z [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję NUC.
W uzasadnieniu decyzji DIC wskazał, iż z dniem 1 marca 2009 r. weszła w życie ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626). Zgodnie z art. 158 tej ustawy postępowania w sprawach zwrotu akcyzy należnego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 168 i niedokonanego przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzone są na podstawie przepisów dotychczasowych. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest kwestia dotycząca odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dokonanej w lipcu 2007 r. dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, tj. piwa w wysokości 17.596,00 zł.
DIC wyjaśnił, iż zgodnie z art. 2 pkt 10 u.p.a. za dostawę wewnątrzwspólnotową należy rozumieć przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego. Artykuł 60 ust. 1 u.p.a. stanowi, iż podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu zgodnie z przepisami rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r.
DIC podkreślił, iż organ podatkowy I instancji wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku z dnia 11 lipca 2007 r. o dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Jednakże, pomimo wezwania Spółka nie uzupełniła wniosku o ten dokument.
DIC wskazał, że w aktach sprawy brak jest dokumentu, z którego niezbicie wynika, że nastąpiła zapłata podatku akcyzowego na terytorium kraju za wyroby akcyzowe będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej na terytorium kraju członkowskiego. Dołączona do wniosku o zwrot akcyzy faktura nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. potwierdza jedynie fakt dokonanej sprzedaży przez A. Spółka jawna Skarżącej.
W ocenie DIC aby można było dokonać zwrotu podatku akcyzowego należało wykazać, iż dla konkretnej dostawy wyrobów akcyzowych ujętych w fakturze sprzedaży, tj. ilości 1827 kartonów po 24 szt. została zapłacona akcyza przez podatnika w żądanej wysokości. Znajdująca się w aktach sprawy faktura sprzedaży wystawiona przez A. nie stanowi takiego dowodu. Faktura powyższa nie zawiera również informacji o wysokości zapłaconej akcyzy na terytorium kraju.
Jednocześnie w oświadczeniu z dnia 10 lipca 2007 r. A. S. poinformował, iż piwo marki T. zostało zakupione od firmy K. S.A. a następnie odsprzedane zgodnie z fakturą [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Skarżącej. W dalszej części oświadczenia A. S. wyjaśnił, że kwota podatku akcyzowego została wykazana w fakturze nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r.
Jednakże w aktach sprawy znajduje się inna faktura o nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. wystawiona przez K. z wykazaną kwotą podatku akcyzowego w wysokości 16.695,13 zł, która nie może być uznana za dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju w przedmiotowej sprawie, gdyż jest sprzeczna z oświadczeniem, o którym mowa wyżej.
DIC podkreślił, że w sprawie będącej przedmiotem postępowania odwoławczego fakt nieuzupełnienia wniosku o zwrot podatku akcyzowego o dokument zapłaty akcyzy na terytorium kraju stanowi podstawę dokonania odmowy zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 17.596,00 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w lipcu 2007 r. Zapłata akcyzy na terytorium kraju stanowi bowiem podstawową przesłankę ubiegania się o zwrot akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej.
Organ odwoławczy wskazał, iż uprawnienie z art. 60 u.p.a. jest uprawnieniem podatnika i w jego interesie leży prawidłowe udokumentowanie faktu zapłaty akcyzy na terytorium kraju. Organ podatkowy zauważył, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek dostarczenia niezbędnych dokumentów warunkujących zwrot akcyzy. W orzecznictwie ugruntowana jest teza, że istnieją granice przerzucania ciężaru dowodów na organ przez podatnika. Obowiązek organów podatkowych nie ma charakteru absolutnego i nie oznacza, że w niektórych sytuacjach podatnik zwolniony jest od dowodzenia i wykazywania okoliczności, na które się powołuje lub które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt III Sa/Wa 3341/08).
Odnosząc się do pozostałych warunków umożliwiających zwrot akcyzy w przedmiotowej sprawie, które muszą być spełnione łącznie, DIC zauważył, iż Skarżący mimo wezwania nie przedstawił również potwierdzenia zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. W jego ocenie znajdujące się w aktach sprawy dokumenty "Confirmation" wystawione przez W. sarl nie można uznać za dokument, o którym mowa w § 2 pkt 4 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r.
Ponadto organ odwoławczy wskazał na niespełnienie przez Spółkę warunku zawartego w przepisie § 2 pkt 3 rozporządzenia, tj. potwierdzenia na trzeciej karcie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub kopii dokumentu handlowego, o których mowa w art. 54 ust.1 ustawy, otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, gdyż do wniosku o zwrot podatku akcyzowego zostały dołączone uproszczone dokumenty towarzyszące, z których wynika, iż towar został odebrany przez W. sarl [...], który w dokumentach handlowych i transportowych nie został wymieniony jako faktyczny odbiorca towaru.
DIC nie zgodził się również z naruszeniem przepisu art. 22 ust. 1 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, bowiem Spółka nie dostarczyła dowodu zapłaty akcyzy na terytorium kraju.
W ocenie DIC w sprawie nie miało miejsca naruszenie wskazanych w odwołaniu przepisów O.p.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania od organu na rzecz Skarżącej wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Decyzji zarzuciła :
1) naruszenie art. 180 § 1, w zw. art. 187 § 1, art. 122 i art. 121 O.p. poprzez:
a) brak ustalenia, iż na terytorium kraju została zapłacona akcyza od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych pomimo przeprowadzenia czynności sprawdzających w stosunku do producenta wyrobów akcyzowych zharmonizowanych K. S.A.;
b) naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych poprzez brak wezwania Skarżącego przez Organ do przedstawienia prawidłowej faktury, o której mowa w oświadczeniu A. z dnia 10 lipca 2007 r.;
c) brak przeprowadzenia czynności sprawdzających w stosunku do A. w zakresie oceny, czy podmiot ten dokonał nabycia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych od producenta tych wyrobów na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r.;
d) brak ustalenia, czy akcyza została zapłacona albo zabezpieczona w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;
e) wyznaczenie Skarżącemu pismem z dnia 11 lipca 2007 r. terminu do przedstawienie dowodu w postaci dokumentów potwierdzających zapłatę na terytorium kraju akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane oraz dowodu w postaci dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, pomimo tego, iż Skarżący nie był w stanie uzyskać tych dokumentów;
2) naruszenie art. 210 § 4 O.p. poprzez:
a) brak wyjaśnienia, dlaczego zdaniem organu dokumentów "Confirmation" wystawionych przez W. sarl w dniu 12 lipca 2007 r. nie można uznać za dokument potwierdzający zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenie w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych,
b) brak wyjaśnienia, dlaczego zdaniem organu odebranie towaru przez W. sarl, który został wskazany w uproszczonym dokumencie towarzyszącym, nie stanowi potwierdzenia otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;
c) naruszenie § 2 pkt 3 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. poprzez przyjęcie, iż potwierdzenie odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych dokonane na UDT przez W. nie stanowi dowodu otrzymania przez odbiorcę wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.
W odpowiedzi na skargę DIC wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
Spór w sprawie dotyczył tego czy Skarżąca spełniła warunki formalne niezbędne do skutecznego ubiegania się o zwrot akcyzy.
W związku z powyższym należy na wstępie przeanalizować warunki sine qua non do uzyskania zwrotu podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobu akcyzowego. W art. 60 ust. 1 u.p.a. ustawodawca postanowił, że podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy.
Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu. Szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy, na podstawie wskazanego wyżej przepisu, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.
Zgodnie z § 2 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r., w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, zapłaconej na terytorium kraju, przysługuje podatnikowi akcyzy, który:
1) dokonał na terytorium kraju zapłaty akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane i posiada dokumenty potwierdzające tę zapłatę;
2) dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą zgodnie z zasadami określonymi w art. 54 ustawy;
3) posiada potwierdzenie, na trzeciej karcie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub kopii dokumentu handlowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;
4) posiada potwierdzenie zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych
Jak wynika zaś z § 4 ust.1 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r., właściwy naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję o wysokości uznanej kwoty zwrotu akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane w dostawie wewnątrzwspólnotowej i dokonuje zwrotu tej kwoty w terminie 30 dni od dnia przedstawienia następujących dokumentów:
1) potwierdzających zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;
2) potwierdzenia, o którym mowa w § 2 pkt 3;
3) faktur i innych dokumentów potwierdzających dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.
Z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków otrzymania zwrotu akcyzy od wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest posiadanie przez dokonującego dostawy potwierdzenia zapłaty akcyzy na terytorium kraju za wyroby akcyzowe zharmonizowane.
W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe obu instancji stanęły na stanowisku, iż zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie jest możliwy, gdyż nie został spełniony podstawowy warunek w postaci przedstawienia dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju.
Sąd podkreśla, iż o zwrot może ubiegać się podmiot legitymujący się fakturą wystawioną przez każdego sprzedawcę wyrobów akcyzowych zawierającą informację o zawartym w cenie podatku akcyzowym oraz dowód zapłaty tej faktury.
Z kolei podmiot dokonujący zapłaty podatku akcyzowego na terenie kraju w cenie zakupionych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie może dysponować dowodem bezpośredniego uiszczenia akcyzy na konto właściwego organu podatkowego, gdyż dowód taki może posiadać jedynie podatnik tego podatku. Jednakże w tym miejscu wskazać też należy na regulację zawartą w § 12 ust.14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971), który stanowi, iż na żądanie nabywcy podatnik podatku akcyzowego, który nie został zwolniony z obowiązku w tym podatku, jest obowiązany określić w fakturze kwotę podatku akcyzowego, zawartą w wartości towarów wykazanych w tej fakturze. Przepis ten umożliwia podmiotowi nie będącemu podatnikiem podatku akcyzowego wykazanie, iż podatek ten rzeczywiście zapłacił w cenie zakupionych wyrobów akcyzowych.
Sąd wskazuje na przywoływane w toku postępowania podatkowego orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt I FSK 136/07, z którego wynika, iż dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy na terytorium kraju może być faktura potwierdzająca zakup towarów akcyzowych zharmonizowanych zawierająca informację wystawcy o zawartej w cenie kwocie podatku akcyzowego oraz dowód zapłaty za taką fakturę.
W realiach niniejszej sprawy nie jest przedmiotem sporu, że Strona nie przedstawiła faktury potwierdzającej zakup towarów akcyzowych zharmonizowanych zawierającej informację wystawcy o zawartej w cenie kwocie podatku akcyzowego. Strony spierają się o to, kto ma dowodzić, że akcyza została zapłacona.
W tym miejscu należy zauważyć, iż to na stronie ciąży obowiązek skompletowania dokumentów niezbędnych do otrzymania zwrotu podatku akcyzowego. Gdyby uznać, że jest inaczej to można byłoby dojść do wniosku, że wystarczającym jest samo złożenie wniosku o zwrot podatku a organ sam ma zgromadzić pozostałe dokumenty. Z takim twierdzeniem trudno się zgodzić. Wracając do przedstawionych dokumentów, należy zauważyć, iż w oświadczeniu z dnia 10 lipca 2007 r. dostawca skarżącego A. S. poinformował, iż piwo marki T. zostało zakupione od firmy K. S.A. a następnie odsprzedane zgodnie z fakturą [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Skarżącej. W dalszej części oświadczenia A. S. wyjaśnił, że kwota podatku akcyzowego została wykazana w fakturze nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Jednakże w aktach sprawy znajduje się inna faktura o nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. wystawiona przez K. z wykazaną kwotą podatku akcyzowego w wysokości 16.695,13 zł. Zatem faktura ta nie może być uznana za dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju w przedmiotowej sprawie, gdyż jest sprzeczna z oświadczeniem, o którym mowa wyżej. Nie można w takiej sytuacji stwierdzić jednoznacznie tożsamości piwa wykazanego w fakturze.
Stanowisko strony skarżącej nie mogło zyskać akceptacji Sądu, chociażby z tego faktu, że stwierdza ona, iż załączenie faktury otrzymanej od pośrednika do jednego z wniosków stanowi przeoczenie Spółki.
Sąd podkreśla, iż Skarżąca składając wniosek o zwrot podatku akcyzowego spowodowała wszczęcie postępowania podatkowego mającego na celu zbadanie czy zwrot ten jej przysługuje. Sąd wskazuje w tym miejscu, że możliwość żądania zwrotu podatku akcyzowego jest prawem a nie obowiązkiem. Ustawodawca nie nałożył w art. 60 u.p.a. obowiązku występowania o zwrot podatku a jedynie przewidział uprawnienie do występowania o zwrot podatku. Nie można więc stawiać tezy, że zwrot podatku akcyzowego uprawnionemu podmiotowi jest obowiązkiem organu o charakterze absolutnym. Podjęcie przez organ czynności zmierzających do dokonania zwrotu jest uwarunkowane złożeniem prawidłowego wniosku i odbywa się w jego granicach.
Biorąc pod uwagę powyższe, teza stawiana w skardze przez Skarżącą, iż organ na podstawie czynności sprawdzających jest w stanie ustalić, czy na terytorium kraju nastąpiła zapłata akcyzy, w niniejszej sprawie nie może być zaakceptowana przez Sąd.
Ponadto Skarżący nie spełnił kolejnego warunku a mianowicie nie posiadał potwierdzenia zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych - § 2 pkt 4 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r. Takim dokumentem nie jest oświadczenie nabywcy, że towary znajdują się w składzie celnym nabywcy z przeznaczeniem do wspólnotowej odprawy celnej celem zapłacenia cła we Francji lub przesłania za dokumentem AAD do innego składu celnego. Z oświadczenia tego wynika, że nabywca ma zamiar zapłacenia podatku ewentualnie przesłania towaru do innego składu celnego. Zatem nie nie jest to ani potwierdzenie zapłaty ani zabezpieczenia przeznaczenia.
Sposób postępowania organów podatkowych w sprawie jest wyrazem przestrzegania zasady legalizmu z art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którą wszystkie organy władzy publicznej działają wyłącznie w granicach i na podstawie prawa. Sprecyzowanie przez ustawodawcę wszystkich powinności podatnika i procedur go wiążących, wraz z dookreśleniem konsekwencji podejmowanych przez niego działań, adekwatnych do ustanowionych obowiązków publicznoprawnych, stanowi przejaw respektowania wymogów zasady zaufania do państwa i prawa, ale również wyraz przestrzegania zasady legalizmu, zgodnie z którą wszystkie organy władzy publicznej działają wyłącznie w granicach i na podstawie prawa. Przywołany przepis Konstytucji zawiera normę zakazującą domniemywania kompetencji organu podatkowego i tym samym nakazuje, by wszelkie działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. Zastosowanie jednej z procedur przewidzianych w podatku akcyzowym ma charakter sformalizowany, skorelowany z uprawnieniami wynikającymi z tej procedury, zatem nie można tej procedury zastąpić innymi, wnioskowanymi czynnościami. Sformalizowany charakter zastosowania wybranej procedury przejawia się m.in. w określonej przez ustawodawcę dokumentacji obrotu. Wynikiem zastosowania procedury jest możliwość skorzystania przez podatnika, pod wskazanymi warunkami, z określonych uprawnień. Tak sformalizowana przez ustawodawcę procedura nie może być zastąpiona innymi czynnościami, podjętymi niezależnie od niej, w różnym czasie (por. wyrok NSA z 29 listopada 2000 r. sygn. I SA/Gd 1185/98, czy podobnie uchwała NSA z 30 czerwca 2003 r. sygn. FPS 5/03).
W ocenie Sądu organ wydał zaskarżoną decyzję w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego, które pozwoliło na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego jak i nie budzącą zastrzeżeń jego ocenę, a w konsekwencji poprawne zastosowanie przepisów prawa materialnego.
Mając na uwadze powyższe rozważania i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło