III SA/Wa 1940/12

Dnia 29 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. GmbH z siedzibą w Austrii na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz U. GmbH z siedzibą w Austrii kwotę 9.864 zł (słownie: dziewięć tysięcy osiemset sześćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca – U. GmbH z siedzibą w Austrii działając przez pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. poinformował, iż uwzględnił w całości skargę Skarżącej na decyzję z dnia[...]maja 2012 r. Do korespondencji załączył decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2012 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), mocą której uwzględnił w trybie autokontroli skargę i tym samym uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu drugiej instancji oraz organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powyższą decyzję z [...] grudnia 2012 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 2 stycznia 2013 r. Z uwagi na wydanie przez Dyrektora Izby Celnej w W. ww. decyzji z [...] grudnia 2012 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o umorzenie postępowania sądowego oraz wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego w wysokości trzykrotności stawki minimalnej wg norm przypisanych, z uwagi na nakład pracy podyktowany skomplikowanym charakterem sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Dyrektor Izby Celnej w W. wydając decyzję z [...]grudnia 2012 r., mocą której uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu drugiej instancji oraz organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z chwilą doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej decyzji z [...] grudnia 2012 r., co nastąpiło [...]stycznia 2013 r., przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...]maja 2012 r. Uwzględnienie skargi przez organ powoduje, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. należy zaliczyć kwotę 2.647 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego określonego zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego w wysokości 7.200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 i ust. 2 oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagradzania za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnym oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) oraz kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak było podstaw do zasądzenia opłaty za czynności doradcy podatkowego w wysokości przewyższającej stawkę minimalną. Nie przemawiał za tym w szczególności nakład pracy pełnomocnika Skarżącej, który nie odbiegał od przeciętnego, a w zasadzie ograniczał się jedynie do sporządzenia skargi. Zauważenia także wymaga, że treść niniejszej skargi pokrywa się z treścią innych tożsamych skarg wniesionych do tut. Sądu przez pełnomocnika Skarżącej. Ponadto umorzenie postępowania w trybie autokontroli organu ma niewątpliwie wpływ na wysokość stawki określonej wg przepisów ww. rozporządzenia. Wskazać bowiem należy, że nakład pracy pełnomocnika przy umorzeniu postępowania jest mniejszy niż w przypadku rozstrzygania sprawy na rozprawie (por. postanowienie NSA z 29 września 2010 r., II FZ 407/10 i przywołane w nim postanowienie NSA z 17 marca 2009 r., I GZ 3/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji.