IV SA/Po 176/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w O. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Mikstacie z dnia 25 października 2012 r. nr XX/124/2012 w przedmiocie odpłatności za świadczenia udzielane przez Publiczne Przedszkole w Mikstacie oddala skargę W dniu 25 października 2012 r. Rada Miejska w Mikstacie działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j. t. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej u.s.g. ) oraz art. 14 ust. 5 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej u.s.o.) podjęła uchwałę nr XX/124/2012 w sprawie ustalenia odpłatności za świadczenia udzielane przez Publiczne Przedszkole w Mikstacie. Pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w O.W. wniósł skargę na ww. uchwałę zarzucając rażące naruszenie art. 14 ust. 5 u.s.o. polegające na naruszeniu zasady ekwiwalentności świadczeń i ustaleniu opłaty za świadczenia publicznych przedszkoli samorządowych wykraczające poza podstawę programową wychowania przedszkolnego i realizowanie w wymiarze ponad 5 godzin dziennie w ten sposób, że wysokość tej opłaty powiązano z wysokością minimalnego wynagrodzenia za pracę, natomiast nie skorelowani wysokości tej opłaty z rzeczywistymi kosztami świadczenia usługi, uregulowaniu uchwałą kwestii zawierania umów cywilno-prawnych pomiędzy dyrektorami przedszkoli a rodzicami (opiekunami prawnymi) dzieci oraz kwestii ustalenia terminu wnoszenia opłat, z przekroczeniem upoważnienia ustawowego zawartego we wskazanym przepisie ustawy. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sadów administracyjnych w uchwałach podejmowanych na podstawie art. 14 ust. 5 u.s.o. konieczne jest precyzyjne określenie wymiaru i jakości tych świadczeń, w formie cennika i w oparciu o zasadę ekwiwalentności świadczeń. Dlatego też w uchwale podejmowanej w wykonaniu upoważnienia z art. 14 ust. 5 u.s.o. należy szczegółowo wykazać za jakiego rodzaju świadczenia opłata jest żądana i co się na opłacone świadczenie składa. Ustalając wysokość opłat rada gminy nie ma pełnej swobody w jej kształtowaniu, albowiem zasada ekwiwalentności wymaga, aby każda opłata dotyczyła konkretnego świadczenia i była wprost skorelowana z konkretnymi kosztami świadczenia usług. Brak czytelności co do zakresu dodatkowych świadczeń opiekuńczo-wychowawczych i odpowiadającej im opłaty, pozbawia rodziców dzieci przy podejmowaniu decyzji kwestii korzystania z usług przedszkola, możliwości dokonania rzetelnej oceny w tym zakresie. Zaskarżona uchwała powyższych standardów, zdaniem Prokuratora, nie spełnia, gdyż wprowadza opłatę odnoszącą się do minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na dany rok i nie jest w żaden sposób skorelowana z faktycznymi kosztami świadczonych usług. Nadto opłata ustalona jest w sposób sztywny i obliczana jest na podstawie iloczynu stawki, o której mowa w § 4 uchwały (tj. 0,05% minimalnego wynagrodzenia za pracę za każdą godzinę pobytu powyżej podstawy określonej w § 1 ust. 1 i 2) oraz liczby dni pracy przedszkola, a nie faktycznego czasu pobytu dziecka w przedszkolu. Taki sposób ustalenia opłaty nadaje jej charakter opłaty stałej, niezależnej od rzeczywistego czasu pobytu dziecka w przedszkolu i zakresu korzystania z jego usług. Sposób ustalenia opłaty w powiązaniu z najniższym wynagrodzeniem za pracę powoduje nadto jej automatyczny wzrost w przypadku wzrostu wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, i to bez jakiejkolwiek powiązania z kalkulacją ekonomiczną świadczonych usług. W praktyce stosowanie uchwały spowodowało nieuzasadniony kalkulacją ekonomiczną wzrost wysokości opłaty wynikający ze wzrostu wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę z kwoty 1386 zł w roku 2011 (opłata wynosiła wówczas 0,69 zł za godzinę) do kwoty 1500 zł w roku 2012 r. (opłata wzrosła do kwoty 0,75 zł za godzinę). Można również zasadnie przypuszczać, że w roku 2013 r. nastąpi kolejny wzrost opłat w związku z tym, ze minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi obecnie 1600 zł. Powyższe wskazuje, że sposób ustalenia opłaty nie spełnia kryterium ekwiwalentności świadczenia i nie nawiązuje w żaden sposób do konkretnych kosztów świadczenia usług. Należy przy tym podkreślić, że w zakresie wykraczającym poza bezpłatne świadczenia realizujące podstawę programową wychowania przedszkolnego usługi oferowane przez przedszkola publiczne nie mają charakteru komercyjnego i opłaty z tego tytułu nie mogą być kształtowane w sposób dowolny. Ponadto Prokurator zwrócił uwagę, że zaskarżona uchwała nie przewiduje możliwości rezygnacji przez rodziców lub opiekunów dziecka z niektórych świadczeń oferowanych w ramach programu rozszerzonego, a w konsekwencji z konieczności ponoszenia opłat za te świadczenia, z których dziecko faktycznie nie korzysta. Uchwala generalizuje zakres zajęć ponad programowych i nie dostarcza precyzyjnego kryterium ustanawiającego odrębność tego kosztu od innych kosztów, które z mocy prawa są bezpłatne i nie spełnia wymogów wynikających z zasady ekwiwalentności świadczeń. Również treść § 6 ust. 1 zaskarżonej uchwały stanowiący, że opłaty o których mowa w § 4 nie obejmują zajęć dodatkowych organizowanych przez przedszkole i finansowanych odrębnie przez rodziców dzieci oraz kosztów wyżywienia, wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego. Przepisy ustawy o systemie oświaty wyraźnie bowiem określają kompetencję organów samorządu wyłącznie jako uprawnienie do ustalenia wysokości opłaty za świadczenia udzielane przez przedszkola publiczne w czasie przekraczającym wymiar zajęć, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 u.s.o. Z kolei przepis art. 67a ust. 3 u.s.o. rozstrzyga jednoznacznie sprawę ustalenia opłat za wyżywienie w przedszkolach. Kwestionowany przepis uchwały powtarza wiec materię już uregulowaną ustawowo, co stanowi zabieg niedopuszczalny, albowiem może rodzić obawę całkowitej lub częściowej zmiany intencji prawodawcy. Ponadto przepis § 5 ust. 1 uchwały zawierający regulację dotycząca zawierania umów cywilno-pranych pomiędzy dyrektorami przedszkoli a rodzicami (opiekunami prawnymi) dziecka oraz przepis § 6 ust. 2 wyznaczający termin wnoszenia opłat za przedszkole, niewątpliwie wykraczają poza upoważnienie ustawowe i nie mogą być przedmiotem regulacji dokonanej przez organ samorządu gminy. W tej sytuacji wskazane regulacje zaskarżonej uchwały zawarte w § 5 ust. 2 oraz w § 6 ust. 1 i 2 uchwały, niewątpliwie wykraczają poza upoważnienie ustawowe i podjęte zostały z naruszeniem przepisów art. 7 i 94 Konstytucji RP. W ocenie Prokuratora wyeliminowanie wadliwych unormowań uchwały czyni bezcelowym jej funkcjonowanie w pozostałym zakresie. W związku z tym uzasadnione jest zaskarżenie uchwały w całości. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Mikstacie reprezentowana przez Burmistrza Miasta i Gminy w pierwszej kolejności wniosła o odrzucenie skargi. Uzasadniając powyższe stanowisko wskazano, że przepisy art. 50 , art. 52 § 1, art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) zwalniają prokuratora wnoszącego skargę od wyczerpania środków zaskarżenia, do którego jednak nie zalicza się wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego, zdaniem odpowiadającego na skargę, nie został spełniony formalny warunek jej wniesienia jakim jest jakim jest bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku merytorycznego rozpoznania skargi wniesiono o jej oddalenie. Powołując się na wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt I OSK 1581/12 wskazano, że art. 14 ust. 5 u.s.o. nie wymaga aby w uchwale dotyczącej opłat za świadczenia udzielane przez przedszkole w zakresie ponadwymiarowym określono je w formie tzw. cennika, z przytoczeniem za jakie konkretnie świadczenia będą pobierane opłaty. Gmina może więc pobierać opłatę za pobyt dziecka w przedszkolu publicznym w wymiarze przekraczającym 5 godzin dziennie bez względu na zakres i czas realizowanych wówczas zajęć. Z uzasadnienia ww. wyroku wynika, że podstawowym kryterium decydującym o możliwości pobierania opłat jest czas pobytu dziecka w przedszkolu. Biorąc pod uwagę stan faktyczny opisanej powyżej sprawy orzeczenie to w pełni i najwierniej odnosi się do sprawy przedmiotowej. Z tego względu stwierdzono, że Rada Miejska w świetle art. 14 ust. 5 u.s.o., nie ma obowiązku wykazania związku przyczynowego pomiędzy oferowanymi usługami a wysokością odpłatności. Tym samym ustalenie tzw. opłaty stałej, której wysokość jest zależna od czasu pobytu dziecka w przedszkolu nie narusza prawa materialnego. Zdaniem wnoszącego odpowiedź na skargę, nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia prawa materialnego w zakresie § 6 ust. 1 uchwały. Treść tego przepisu w żaden sposób nie koliduje z treścią art. 76 a ust. 3 u.s.o. jak również nie powtarza materii w nim uregulowanej. Uchwała wskazuje jedynie, że odpłatność za pobyt dziecka w przedszkolu obejmuje także opłatę za wyżywienie co nie narusza ustawowej kompetencji dyrektora szkoły do ustalania jej wysokości. Faktycznie treść § 7 zaskarżonej uchwały powiela zapis ustawowy jednakże ta okoliczność nie może przesądzać o stwierdzeniu jej nieważności w całości. Podkreślono również, że skarżący w żaden sposób nie wskazuje na jakiej podstawie uważa, Ze narusza upoważnienie ustawowe § 6 ust. 2 zaskarżonej uchwały określający, że szczegółowy zakres i odpłatność za świadczenia określać będzie umowa cywilnoprawna. Jest to przepis o charakterze wykonawczym stwarzający możliwość rezygnacji z części świadczeń odpłatnych, w żaden sposób nie naruszający upoważnienia ustawowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm., dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej co do zasady pod względem zgodności z prawem. W konsekwencji do sądu administracyjnego należy ocena, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dniu jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającego prawa i obowiązki stron oraz przepisami prawa procesowego, określającymi tryb i zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Miejskiej w Mikstacie z dnia 25 października 2012 r. nr XX/124/2012 w sprawie ustalenia odpłatności za świadczenia udzielane przez Publiczne Przedszkole w Mikstacie. Przepis art. 14 ust. 5 u.s.o. zmieniony przez art. 1 pkt 3 lit b ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. zmieniającej ustawę z dniem 1 września 2010 r. stanowi organ prowadzący ustala wysokość opłat za świadczenia udzielane przez: 1. przedszkole publiczne w czasie przekraczającym wymiar zajęć, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2; 2. publiczną inna formę wychowania przedszkolnego w czasie przekraczającym czas bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki ustalony dla przedszkoli publicznych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 2 u.s.o. określa ramy świadczeń udzielanych przez przedszkola i stanowi, że przedszkole zapewnia bezpłatnie nauczanie, wychowanie i opiekę w czasie ustalonym przez organ prowadzący, nie krótszym niż 5 godzin dziennie. Tak brzmiące przytoczone wyżej przepisy wprowadzają zasadę, że co najmniej 5 godzin dziennie przedszkole świadczy swoje usługi bezpłatnie. W ramach tych pięciu godzin przedszkole powinno realizować podstawy programowe wychowania przedszkolnego. Natomiast usługi świadczone powyżej 5 godzin, bądź powyżej godzin ustalonych jako bezpłatne przez organ prowadzący, podlegają już opłacie. Sąd kontrolujący zaskarżoną uchwałę w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. I OSK 1581/12, że "w aktualnym stanie prawnym przy ustalaniu opłat w trybie art. 14 ust. 5 u.s.o., nie ma znaczenia jakie świadczenia, czy to związane z realizacją podstawy programowej, czy też z nią nie związane będą realizowane w czasie nieobjętym bezpłatnym pobytem w przedszkolu (...) Zakres świadczeń przedszkola publicznego jest określony ustawowo i dotyczy wychowania i opieki nad dziećmi. Natomiast szczegółowy zakres pracy wychowawczo-dydaktycznej i opiekuńczej danego przedszkola określa jego statut (art. 60 ust. 1 u.s.o.). Statut przedszkola stanowi podstawę do opracowania programu wychowawczego, a także ramowego rozkładu dnia, który obliguje nauczyciela danego oddziału do ustalenia szczegółowego rozkładu dnia, z uwzględnieniem potrzeb i zainteresowań dzieci oraz oczekiwań rodziców (załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. 2009 r., nr 4, poz. 417). W związku z tym zbędne jest powtarzanie w przedmiotowej uchwale szczegółowych świadczeń, za które opłaty są określone, skoro nie ma wątpliwości, że przedszkole musi realizować program wychowawczo-dydaktyczny i sprawować opiekę nad dziećmi, a realizacja tych zadań podlega kontroli zarówno nadzoru pedagogicznego, administracyjnego, jak i społecznego poprzez radę przedszkola oraz radę rodziców". Przenosząc powyższe rozważania na kanwę kontrolowanej sprawy należało stwierdzić, że Prokurator niezasadnie zarzuca, że koniecznym jest wskazanie zakresu i rodzaju świadczeń realizowanych przez przedszkole w części objętej opłatą, podanie czy realizują one podstawę programową wychowania przedszkolnego, czy też w tej podstawie się nie mieszczą. Skoro organ prowadzący używa sformułowania w § 3 zaskarżonej uchwały w zakresie "wykraczającym poza podstawę programową" oznacza to, że po 5 godzinach zajęcia mogą dotyczyć zajęć wykraczających poza tę podstawę. Zresztą analiza załącznika nr 1 do rozporządzenia MEN z 23 grudnia 2008 r. pozwala na stwierdzenie, że podstawa programowa wskazana w rozporządzeniu jest na tyle rozbudowana co do treści, formy określenia warunków i sposobów realizacji, że organowi prowadzącemu placówkę trudno byłoby wskazać rodzaj zajęć wykraczających poza tę podstawę. Sąd nie podziela również zarzutu skarżącego, że skoro opłaty za przedszkole mają charakter cywilnoprawny to przy ustalaniu opłaty ma zastosowanie zasada ekwiwalentności świadczeń, zgodnie z którą opłatę wnosi się za konkretne świadczenie i to w relacji do konkretnych kosztów świadczenia usług wykraczających poza bezpłatną podstawę programową wychowania przedszkolnego. Przeprowadzenie stosownej kalkulacji ekonomicznej i ustalanie rzeczywistych kosztów oferowanych świadczeń byłoby uzasadnione gdyby prowadzący placówkę żądał pełnej opłaty zarówno za świadczone zajęcia dydaktyczno-wychowawcze, jak i koszty osobowe i rzeczowe. Opłata za uczęszczanie dziecka do przedszkola powinna być uzależniona od czasu przez jaki udzielane są świadczenia w zakresie wychowania i opieki nad dzieckiem (wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. I OSK 1581/12, baza orzeczeń NSA). Z tych też powodów Sąd nie podzielił zarzutu Prokuratora odnoszącego się do naruszenia zasady ekwiwalentności świadczeń i ustalenia opłaty w sposób wykraczający poza podstawę programową wychowania przedszkolnego. Przepis art. 5 ust. 5 u.s.o. stanowi, że zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli należy do zadań własnych gmin. Świadczenia za prowadzenie przedszkola są bezpłatne w czasie nie krótszym niż 5 godzin dziennie (art. 6 ust. 1 pkt 2 u.s.o.) natomiast możliwość ustalenia opłat ponad ten czas przewiduje art. 14 ust. 5 u.s.o.. Nie można wykluczyć, że ustalone opłaty w całości pokrywałyby koszty udzielonych świadczeń bez wskazania konkretnych argumentów i dowodów (wyliczeń) i wówczas organ prowadzący zobowiązany byłby przedstawić stosowną kalkulację. W zaskarżonej uchwale w § 4 ustalono opłaty za świadczenia Przedszkola określone w § 3 w wysokości 0,05% minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679ze zm.) ogłaszanego w drodze obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów na dany rok kalendarzowy, za każdą godzinę pobytu dziecka powyżej podstawy określonej w § 2 ust. 1 i 2. Zatem jak wynika z powyższego opłaty te mają charakter symboliczny i stanowią jedynie niewielki procent ponoszonych przez Gminę kosztów udzielonych świadczeń. W tym wypadku przeprowadzenie stosownej kalkulacji ekonomicznej jest nieuzasadnione, a ustalone opłaty nie naruszają zasady ekwiwalentności. Nie zasługuje również na aprobatę zarzut Prokuratora, że sposób ustalenia opłaty w powiązaniu z najniższym wynagrodzeniem za pracę powoduje nadto jej automatyczny wzrost w przypadku wzrostu wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę i to bez jakiegokolwiek powiązania z kalkulacją ekonomiczną świadczonych usług. Wprowadzony w § 4 zaskarżonej uchwały zapis, w ocenie Sądu, ma na celu możliwą aktualizację opłaty z uwagi na wzrost cen bez konieczności ciągłych zmian uchwały. Skoro art. 14 ust. 5 u.s.o. upoważnia organ do ustalenia wysokości opłaty, to uznać również należy, że organ upoważniony jest do ustalania zasad waloryzacji tej opłaty. W przedmiotowej sprawie wysokość opłaty odniesiona została do minimalnego wynagrodzenia za pracę. Tak ustalona waloryzacja w żadnym stopniu nie może wpłynąć na ocenę, że opłata ta nadal ma wymiar procentowy i w związku z tym nie zachodzi konieczność przeprowadzania kalkulacji ekonomicznej. Ponadto przedszkola pobierające opłatę nie będą uprawnione do dowolnego ustalania wzrostu opłaty, lecz będą zobligowane stosować powszechnie dostępne i jednolite wskaźniki. Również zarzut, że zaskarżona uchwała nie przewiduje możliwości rezygnacji przez rodziców lub opiekunów prawnych dziecka z niektórych świadczeń oferowanych w ramach programu rozszerzonego, a w konsekwencji z konieczności ponoszenia opłat za te świadczenia, z których dziecko faktycznie nie korzysta jest chybiony. Zgodnie z § 5 ust. 2 dyrektor Przedszkola wylicza wysokość miesięcznej opłaty za korzystanie ze świadczeń, o których mowa w § 3 na podstawie iloczynu stawki, o której mowa w § 4 oraz liczby dni pracy Przedszkola. Natomiast w § 4 ustalono opłaty za świadczenia Przedszkola określone w § 3 w wysokości 0,05 % minimalnego wynagrodzenia za pracę (...) za każdą godzinę pobytu powyżej podstawy określonej w § 2 ust. 1 i 2. Zatem z powyższej regulacji wywieść można, że wysokość miesięcznej opłaty za korzystanie dziecka ze świadczeń jest wyliczana za każdą godzinę jego faktycznego pobytu w przedszkolu powyżej podstawy określonej w § 2 ust. 1 i 2, a nie za deklarowany przez rodziców czas przebywania dziecka w przedszkolu. Trafny natomiast, co do zasady okazał się zarzut wadliwości regulacji § 6 ust. 1 uchwały w zakresie, w którym wskazano, że koszty wyżywienia ustala dyrektor Przedszkola w porozumieniu z organem prowadzącym. Cytowany przepis zbędnie powtarza w części unormowanie art. 67 a ust. 3 u.s.o.- głoszące, że warunki korzystania ze stołówki szkolnej, w tym wysokość opłat za posiłki ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę. Nie mniej jednak należy pamiętać o zasadzie, zgodnie z którą prawo stanowione przez organy gminy winno być jasne i klarowne, a materia w nim regulowana winna być zrozumiała dla przeciętnego mieszkańca wspólnoty samorządowej (wyrok WSA w Opolu z dnia 18 grudnia 2007 r. II SA/Op 492/07, dostępne na cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu zamieszczenie w treści § 6 ust. 1 zaskarżonej uchwały wskazanego powyżej powtórzenia służyło wyjaśnieniu adresatom zaskarżonej uchwały, jakie opłaty nie mieszczą się w zakresie opłat za świadczenia, o których mowa w § 4. I tak opłaty, o których mowa w § 4 nie obejmują m.in. kosztów wyżywienia, które ustala dyrektor Przedszkola w porozumieniu z organem prowadzącym. Uznać należy więc za dopuszczalne przytoczenie w uchwale rady gminy określonych regulacji ustawowych o ile jest to konieczne dla uczynienia tak, jak w niniejszej sprawie, aktu prawa miejscowego czytelnym i zrozumiałym (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2009 r. SA/Wr 401/09 dostępne na cbois.nsa.gov.pl) Za nieuzasadniony należało uznać również zarzut dotyczący nieważności § 5 ust.1 zaskarżonej uchwały. Przepis ten w ocenie Sądu określa jedynie techniczny sposób zawarcia umowy oraz sposobu pobierania opłat za świadczenia opiekuńczo-wychowawcze. Z jego treści nie wynika, aby miał on stanowić podstawę czy też umocowanie do autonomicznego określania przez dyrektorów przedszkoli warunków udzielania świadczeń przedszkolnych. Analizowany zapis uchwały nie narusza ani konstytucyjnej zasady praworządności, ani nie przekazuje upoważnienia ustawowego do tworzenia prawa na inne podmioty nie mające w tym przedmiocie kompetencji. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ja