I SA/Rz 265/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz /spr./ Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita- Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 maja 2013r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2005 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) określa, że decyzja wymieniona w pkt. 1) nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego T. S. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...], którą to decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną przez T.S. odwołaniem decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wspomnianą wyżej decyzją z dnia [...] maja 2012r. nr [...], w sprawie z wniosku T.S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta miasta z dnia [...] października 2011r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005r., umorzyło postępowanie wznowione postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012r. nr [...], w sprawie zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] i odmówiło wznowienia postępowania w sprawie z wniosku T.S. w sprawie zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2010r. [...], ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2005. Kolegium w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2012r., wskazało w pierwszej kolejności, że w sprawie o wznowienie postępowania w postanowieniu z dnia [...] marca 2012r., nr [...], wznawiającym postępowanie, w składzie orzekającym znajdowały się osoby podlegające wyłączeniu od udziału w postępowaniu, z uwagi na to, że brały udział w wydaniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2011r., nr [...]. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądowym, zasadę wyłączenia od udziału w sprawie członka SKO, który brał udział w wydaniu skarżonej decyzji, przewidzianą w treści art. 130 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012, poz. 749 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa) należy odnieść także do sytuacji, w której toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym (wyroki WSA w Rzeszowie: z dnia 19 kwietnia 2012r., I SA/Rz 165/12 i z dnia 20 marca 2012r., I SA/Rz 51/12). W ocenie Kolegium należy uznać, że postępowanie toczące się na skutek wydanego postanowienia SKO z dnia [...] marca 2012r., którym wznowiono postępowanie, powinno zostać umorzone między innymi z uwagi na to, że dwie osoby biorące udział w wydaniu wspomnianego postanowienia brały udział także w wydaniu decyzji ostatecznej. Dodatkowo Kolegium podniosło, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez osobę, której nie przysługiwało prawo do złożenia takiego wniosku, gdyż zgodnie z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony (art. 241 § 1 Ordynacji podatkowej). Wniosek o wznowienie postępowanie może złożyć strona, która nie brała udziału w postępowaniu, zaś wnioskodawca T.S. brał udział w tym postępowaniu. W sprawie zatem w ogóle nie było podstaw do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, ponieważ wniosek pochodził od podmiotu nieuprawnionego. W uzasadnieniu zaskarżonej do sądu decyzji z dnia [...] grudnia 2012r. Kolegium podzieliło argumentację i wykładnię zaprezentowaną w postanowieniu z dnia [...] maja 2012r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję SKO z dnia [...] grudnia 2012r. T.S. podniósł, że nie jest stroną w sprawie, wbrew temu co twierdzi Gmina i SKO i prosi o ostateczne załatwienie sprawy. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko, zauważając że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012r. sygn. akt I SA/Rz 1058/12 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011r. – [...], i w konsekwencji tego jakiekolwiek postępowanie prowadzone w trybie nadzwyczajnym byłoby bezprzedmiotowe. Skarżący w piśmie procesowym, zaopatrzonym w datę 30 maja 2013r., wniósł o ostateczne załatwienie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn nie powołanych w skardze. Stosownie do art. 1 § § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracyjnej publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei z mocy art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 Ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa.). Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ podatkowy, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 130-132. Stosownie do treści art. 130 § 1 pkt 6 pracownik urzędu skarbowego, urzędu gminy (miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego, izby skarbowej, funkcjonariusz celny lub pracownik urzędu celnego, izby celnej, urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz członek samorządowego kolegium odwoławczego podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie w postępowaniu wznowieniowym w składzie SKO, który wydał postanowienie z dnia [...] marca 2012r., nr [...] - jako członek składu - brała udział M.G-D., która była również Przewodniczącym składu wydającego zaskarżoną do Sądu decyzję z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...]. Decyzja Kolegium z dnia [...] grudnia 2012r. została wydana wskutek rozpatrzenia sprawy wywołanym wniesieniem odwołania od decyzji SKO z dnia [...] maja 2012r. Wspominane kilkakrotnie postanowienie Kolegium z dnia [...] marca 2012r. było postanowieniem wydanym w I instancji i było to postanowienie na tyle istotne, że należy ocenić je jako merytoryczne, tym bardziej, że decyzją z dnia [...] maja 2012r. Kolegium umorzyło postępowanie wznowione postanowieniem z dnia [...] marca 2012r. Podkreśla się w orzecznictwie i doktrynie, że zwrot użyty przez ustawodawcę w art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej należy rozumieć w ten sposób, że chodzi nie tylko o "podpisanie" się pod decyzją, ale wykonywanie wszelkich czynności, wydawanie postanowień, które przesądzają o merytorycznym udziale w niższej instancji. Obliguje to Sąd do stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b Ppsa. Oznacza to również, że Sąd nie może odnieść się merytorycznie do zaskarżonej decyzji, gdyż byłoby to przedwczesne, skoro powodem wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji było to, że w składzie Kolegium brała udział osoba podlegająca wyłączeniu. Sąd orzekł również po myśli art. 152 ppsa. o niewykonywaniu uchylonej decyzji do chwili uprawomocnia się wyroku, a także o kosztach postępowania sądowego, które ograniczają się do uiszczonego przez skarżącego wpisu (art. 200 Ppsa.).