I GSK 1016/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 63/14 w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 63/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę D. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że D. M. złożył w dniu 26 listopada 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji Sąd I instancji wywiódł, że została ona doręczona D. M. w dniu 25 października 2013 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 listopada 2013 r. Z powyższego WSA w W. wywnioskował, że skarga została wniesiona po terminie i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł D. M. zaskarżając to orzeczenie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj.: 1. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi, mimo, ze została wniesiona z zachowaniem 30 dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., 2. art. 133 p.p.s.a. poprzez niewzięcie pod uwagę oraz błędnej oceny istotnego materiału znajdującego się w aktach administracyjnych, a mianowicie potwierdzenia odbioru przesyłki, który to dokument nie wskazuje numeru kwitowanej przesyłki, a data rzekomego odbioru przesyłki pokrywa się z datą jej nadania – co w obrocie pomiędzy urzędami pocztowymi w obrębie W. jest niemożliwe. Wobec powyższego wnoszący skargę kasacyjną wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz dopuszczenie, na podstawie art. 106 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., dowodu uzupełniającego z koperty, w której skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję ze stemplem pocztowym i numerem przesyłki, na okoliczność dnia, w którym przesyłka została złożona przez organ w urzędzie nadawczym oraz na okoliczność numeru tejże przesyłki, a także dowodu z wydruku ze strony internetowej na okoliczność daty nadania przesyłki zawierającej zaskarżona decyzję oraz daty jej faktycznego odbioru przez skarżącego, która to data nie pokrywa się z potwierdzeniem z karty 99 akt. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono m.in., że według naklejki z kodem kreskowym na kopercie (zamiast na zwrotnym potwierdzeniu odbioru), w której doręczono skarżącemu zaskarżoną decyzję, numer tej przesyłki, to: [...]. Z oficjalnej strony śledzenia przesyłek Poczty Polskiej wynika zaś, że przesyłka o tym numerze została doręczona w dniu 28 października 2013 r. Powyższe w ocenie D. M. podważa przyjęcie ustalenia o doręczeniu przesyłki w dniu 25 października 2013 r., a zatem wniesienie skargi w dniu 27 listopada 2013 r., nie uchybiło terminowi do dokonania tej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że jej autor kwestionuje przede wszystkim przyjęcie przez Sąd I instancji, że stan faktyczny sprawy odpowiada dyspozycji art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Twierdzi bowiem, że skarga, wbrew stanowisku Sądu I instancji, została wniesiona w terminie, gdyż data doręczenia zaskarżonej decyzji była inna niż przyjęta na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wobec powyższego należy stwierdzić, że istotnie, Sąd I instancji - stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia skargi - oparł się na danych wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji (k. 99 akt admin.) przyjmując, że przesyłka zawierająca decyzję została doręczona w dniu 25 października 2013 r. Niewątpliwie "zwrotne potwierdzenie odbioru" jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może być jednak podważone, przy czym ustawa – Kodeks postępowania administracyjnego nie wprowadza ograniczeń, co do środków dowodowych, zmierzających do obalenia domniemania zgodności takich dokumentów z prawdą. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - co do zasady - brak więc przeszkód ku temu, by strona podważała prawdziwość dokumentu także przez złożenie stosownych wyjaśnień. Ocenie podlega zaś wiarygodność takich wyjaśnień. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowienia o odrzuceniu skargi D. M. zostały ujawnione okoliczności mające świadczyć o zachowaniu przez skarżącego terminu do dokonania tej czynności. Okoliczności te Naczelny Sąd Administracyjny uznał za skutecznie podważające domniemanie prawdziwości danych wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Ze złożonego wraz ze skargą kasacyjną wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej – śledzenie przesyłek (k. 26 akt WSA), wynika bowiem, że przesyłka nr [...] – a więc przesyłka o tym samym kodzie kreskowym, jaki został uwidoczniony na przedłożonej do akt poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii koperty (k. 25 akt WSA), w której, jak wynika z zapisu, przesłano decyzję o nr [...], została doręczona stronie w dniu 28 października 2013 r., a nie – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru i jak za tym przyjął Sąd I instancji – w dniu 25 października 2013 r. Powyższe okoliczności wymagają weryfikacji daty doręczenia, w szczególności poprzez przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 234/14, postanowienie NSA z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1555/13). Sąd I instancji orzekając w tej sprawie dysponował wyłącznie datami podanymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i nie był mu znany materiał dowodowy przedłożony w postępowaniu przed NSA. Tymczasem przedłożony wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej ("śledzenie przesyłek") podważa domniemanie danych, co do daty odbioru przesyłki - zawartych w zwrotnym potwierdzeniu. Ustalenie daty faktycznego doręczenie przesyłki ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i należy do Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.