II SO/Kr 12/14

sygn. akt II SO/Kr 12/14 Kraków, dnia 24 kwietnia 2014r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący:Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. S. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu administracji publicznej postanawia: I. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywnę w wysokości 2 000 zł. (dwa tysiące złotych); II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz T. S. kwotę 100 zł. ( sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. sygn. akt II SO/Kr 12/14 Kraków, dnia 24 kwietnia 2014r. UZASADNIENIE Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek wniosku T. S. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Do wniosku dołączył kopię pierwszej strony skargi, wyraźnie wskazującej, że jest ona wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz że dotyczy bezczynności tego ostatniego organu. Wnioskodawca dołączył również kopię potwierdzenia nadania skargi na właściwy adres wymienionego organu administracji publicznej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 marca 2014r. wezwano Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do złożenia odpowiedzi na wniosek. Wezwanie doręczono organowi w dniu 19 marca 2014r. Pozostało ono bez odpowiedzi. Z urzędu Sądowi wiadomo, że niniejsza sprawa jest jedyną sprawą, zarejestrowaną w roku 2014 w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie na skutek pisma T. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że skarga T. S. na bezczynność organu administracji publicznej nie została przekazana do Sądu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych (np. art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014r. (MP poz. 158), kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku 2013 wyniosła 3 191.93 zł. Górną granicą grzywny jest zatem 31 913,90 zł. Przy wymierzaniu kwoty grzywny należało uwzględnić, że nie jest to pierwszy tego rodzaju wniosek, dotyczący nieprzekazania skargi przez ten konkretny organ administracji publicznej. W bieżącym roku Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] wymierzono już grzywny w sprawach sygn. akt II SO/Kr 1/14, II SO/Kr 2/14, II SO/Kr 3/14, II SO/Kr 4/14, II SO/Kr 5/14, II SO/Kr 8/14 oraz II SO/Kr 11/14. Uznać zatem należy, że celowe jest wymierzenie grzywny w wysokości dwóch tysięcy złotych, dla osiągnięcia celu dyscyplinującego wobec organu administracji publicznej i skłonienia go do realizowania w przyszłości obowiązku przekazania skargi sądowi administracyjnemu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie I. postanowienia, za podstawę przyjmując art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II. postanowienia, biorąc za podstawę art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.