II SA/Lu 423/15
PostanowienieWSA w Lublinie2015-06-24
Skład orzekający: Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady miasta w sprawie stypendium sportowego może zostać rozpoznana bez uprzedniego wezwania rady do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady miasta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, w szczególności nie wzywał rady do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący O. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Rady Miasta dotyczącą stypendium sportowego, nie wskazując precyzyjnie przedmiotu skargi. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, w tym do wskazania, czy skarga dotyczy konkretnej uchwały oraz czy skarżący wzywał Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący wskazał kilka uchwał, ale przyznał, że nie kierował do organu wezwania o usunięcie naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. D. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stypendium sportowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W dniu 31 marca 2015 r. O. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nie wskazując precyzyjnie przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym, Sąd zarządzeniem z dnia 5 maja 2015 r. wezwał skarżącego - w terminie 7 dni od dnia wezwania - do wskazania, czy przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r., czy też inna uchwała tego organu wymieniona w skardze. Ponadto sąd wezwał do wyjaśnienia, czy skarżący składał do Rady Miasta wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w sprawie wskazanych uchwał wzywając jednocześnie do nadesłania ich kopii. Sąd wyjaśnił, że nieusunięcie braków formalnych skargi w powyższym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 16 maja 2015 r. wskazał, że przedmiotem "wniosków i skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie" są: uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r., uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. oraz uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...]r.
Jednocześnie wyjaśnił, że "Nigdy do Organów Gminy nie kierowaliśmy wniosku z określoną wypisaną sentencją "o usunięcie naruszenia prawa"". Wskazał natomiast na załączniki stanowiące "artykułowane i kierowane zarzuty wobec działań wszystkich Organów i pracowników Gminy, na które nigdy nie padały odpowiedzi prawne, tylko formalne", które – jak wskazał - złożył do Sądu za pośrednictwem Rady Miasta.
Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2015 r. przyjęto, że przedmiotem skargi w sprawie II SA/Lu 302/15 jest uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie stypendium sportowego, a sprawy na pozostałe uchwały zostały wyłączone do odrębnego rozpoznania: skarga na uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. (sygn. akt II SA/Lu 422/15) oraz skarga uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. (sygn. akt II SA/Lu 423/15).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w analizowanej sprawie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący powinien był wezwać Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa wywołanego uchwałą z dnia [...] r., nr [...], a następnie złożyć skargę do Sądu.
Z akt niniejszej sprawy i pisma skarżącego z dnia 16 maja 2015 r. wynika, że nie wniósł do wspomnianego organu administracyjnego ww. wezwania.
Odmiennego wniosku nie można wyprowadzić ze wskazanych w wezwaniu załącznikach. Pisma te stanowiły jedynie polemikę ze stanowiskiem zajmowanym przez Prezydenta Miasta, Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz Radę Miasta.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło