II SA/Lu 422/15

PostanowienieWSA w Lublinie2015-06-24

Skład orzekający: Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady miasta w przedmiocie stypendium sportowego może być rozpoznana, jeśli skarżący nie wykazał, że uprzednio wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę na uchwałę rady miasta z powodu niedopuszczalności wniesienia skargi, gdyż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia poprzez brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący O. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Rady Miasta dotyczącą stypendium sportowego. Sąd wezwał skarżącego do precyzyjnego wskazania przedmiotu skargi oraz do wykazania, czy skarżący uprzednio wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący wskazał kilka uchwał jako przedmiot skargi, ale przyznał, że nie kierował do organu wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. D. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stypendium sportowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 31 marca 2015 r. O. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nie wskazując precyzyjnie przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym, Sąd zarządzeniem z dnia 5 maja 2015 r. wezwał skarżącego - w terminie 7 dni od dnia wezwania - do wskazania, czy przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r., czy też inna uchwała tego organu wymieniona w skardze. Ponadto sąd wezwał do wyjaśnienia, czy skarżący składał do Rady Miasta wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w sprawie wskazanych uchwał wzywając jednocześnie do nadesłania ich kopii. Sąd wyjaśnił, że nieusunięcie braków formalnych skargi w powyższym terminie spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 16 maja 2015 r. wskazał, że przedmiotem "wniosków i skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie" są: uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r., uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. oraz uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. Jednocześnie wyjaśnił, że "Nigdy do Organów Gminy nie kierowaliśmy wniosku z określoną wypisaną sentencją "o usunięcie naruszenia prawa"". Wskazał natomiast na załączniki stanowiące "artykułowane i kierowane zarzuty wobec działań wszystkich Organów i pracowników Gminy, na które nigdy nie padały odpowiedzi prawne, tylko formalne", które – jak wskazał - złożył do Sądu za pośrednictwem Rady Miasta. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2015 r. przyjęto, że przedmiotem skargi w sprawie II SA/Lu 302/15 jest uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie stypendium sportowego, a sprawy na pozostałe uchwały zostały wyłączone do odrębnego rozpoznania: skarga na uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...]r. (sygn. akt II SA/Lu 422/15) oraz skarga uchwałę Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r. (sygn. akt II SA/Lu 423/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w analizowanej sprawie przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący powinien był wezwać Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa wywołanego uchwałą z dnia [...] r., nr [...], a następnie złożyć skargę do Sądu. Z akt niniejszej sprawy i pisma skarżącego z dnia 16 maja 2015 r. wynika, że nie wniósł do wspomnianego organu administracyjnego ww. wezwania. Odmiennego wniosku nie można wyprowadzić ze wskazanych w wezwaniu załącznikach. Pisma te stanowiły jedynie polemikę ze stanowiskiem zajmowanym przez Prezydenta Miasta, Samorządowe Kolegium Odwoławcze oraz Radę Miasta. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło