I SA/Po 519/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A S.A. na postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Minister Finansów działając przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b oraz art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) - dalej: "O.p." odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku "X" S.A. (dalej" "Spółka") o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa w zakresie potwierdzenia, czy likwidacja środków trwałych (z przyczyn wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego), których wartość została zaliczona do wydatków inwestycyjnych, przed upływem 5 lat od daty wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych, będzie skutkowała koniecznością odpowiedniego pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych, a w konsekwencji wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.) - dalej: "u.p.d.p.". Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: "s.s.e.") na podstawie zezwoleń, które zostały wydane odpowiednio w latach 2011 (dalej: " zezwolenie 1") oraz 2014 (dalej: "zezwolenie 2"). Spółka poniosła wydatki inwestycyjne w tym w szczególności w zakresie nabycia/wytworzenia/ modernizacji środków trwałych (dalej: "środki trwałe") koniecznych do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy zgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu 1 w zakresie wydatkowanych kwot oraz terminów realizacji inwestycji i rozpoczęła korzystanie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p. w oparciu o koszty kwalifikowane poniesione w ramach zezwolenia 1. Obecnie ponosi wydatki inwestycyjne zgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu 2 w zakresie wydatkowanych kwot oraz terminów realizacji inwestycji i w przyszłości rozpocznie korzystanie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p. w oparciu o koszty kwalifikowane poniesione w ramach zezwolenia 2. Spółka nie wyklucza, że w przyszłości może dojść do likwidacji niektórych środków trwałych, które zostały przez Spółkę zaliczone do wydatków inwestycyjnych zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. Nr 232, poz. 1548 ze zm.) - dalej: "rozporządzenie o s.s.e.", a zatem - które stanowią podstawę kalkulacji dostępnej dla Spółki puli pomocy publicznej w formie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w ramach zezwolenia 1, w związku z prowadzeniem działalności na terenie s.s.e. Przyczynami likwidacji środków trwałych mogą być, w szczególności: (I) postęp technologiczny, który sprawia, że posiadane składniki majątku staną się przestarzałe i nieprzydatne do prowadzenia działalności gospodarczej; (II) rachunek ekonomiczny z uwagi na nieopłacalność dalszego utrzymywania oraz zapewniania miejsca dla niepotrzebnych z ekonomicznego punktu widzenia składników majątku, (III) uszkodzenie lub zniszczenie w stopniu uniemożliwiającym dalsze użytkowanie; (IV) utrata składników majątku. W żadnym przypadku likwidacja środków trwałych nie będzie związana z ich zbyciem. Likwidacja, może nastąpić zarówno przed jak i po upływie 5 lat od wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych, jednak w niektórych przypadkach może ona mieć miejsce przed upływem 5 lat od dokonania modernizacji i ujęcia w ewidencji wynikającego z nich podniesienia wartości środków trwałych zaliczonych do wydatków inwestycyjnych zgodnie z przepisami rozporządzenia o s.s.e. Spółka nie wyklucza, że w związku z otrzymaniem zezwolenia 2, na miejscu/ w zastępstwie zlikwidowanych środków trwałych uwzględnionych przez Spółkę w wydatkach inwestycyjnych określonych na podstawie zezwolenia 1, zostaną nabyte/wytworzone/zmodernizowane inne środki trwałe, które zostaną uwzględnione w wydatkach inwestycyjnych stanowiących podstawę kalkulacji dostępnej dla Spółki puli pomocy publicznej w formie zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w ramach zezwolenia 2. Likwidacja środków trwałych nie wpłynie przy tym na kontynuowanie całości działalności gospodarczej na terenie strefy, to znaczy będzie ona dalej prowadzona zgodnie z założeniami inwestycyjnymi. Dodatkowo, Spółka wprowadziła środki trwałe do ewidencji środków trwałych w momencie, gdy były one kompletne, zdatne do użytku i zaczynały być wykorzystywane w prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej. Spółka wyraziła stanowisko, że likwidacja środków trwałych, których wartość została zaliczona do wydatków inwestycyjnych, przed upływem 5 lat od daty wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych, nie będzie skutkowała koniecznością odpowiedniego pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych, a w konsekwencji nie wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p. Organ podatkowy w wyniku formalnoprawnej analizy wniosku, stwierdził w powyższym postanowieniu, że przedstawione zagadnienie nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Uzasadniając orzeczenie wyjaśnił, że skoro przepisy u.p.d.p. nie regulują kwestii związanych z "kwalifikowanymi kosztami inwestycji", to organ podatkowy nie może udzielić interpretacji indywidualnej w tym zakresie. Wyklucza to merytoryczne rozpatrzenie wniosku w ramach kompetencji organu upoważnionego do wydawania interpretacji indywidualnych. Wobec powyższego, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 O.p., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Spółka w zażaleniu wskazując w szczególności na art. 14b § 1-2, 14c § 1-2 O.p. przekonywała, że organ podatkowy miał obowiązek odnieść się do zdarzenia przyszłego wskazanego we wniosku. Pojęcie "przepisy prawa podatkowego" należy interpretować w sposób szeroki i nieuprawnione jest odnoszenie ww. pojęcia wyłącznie do ustaw o charakterze stricte podatkowym. Doprecyzowanie zasad stosowania zwolnienia uregulowanego w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p. znajduje się w przepisach rozporządzenia o specjalnych strefach ekonomicznych, do których odsyła ten przepis, wskazując, że wysokość zwolnienia wynika z odrębnych przepisów. Regulacje zawarte w rozporządzeniu strefowym, jako stanowiące element konstrukcyjny podatku dochodowego są przepisem ustaw podatkowych, a tym samym mogą stanowić przedmiot pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Ustawa o specjalnych strefach ekonomicznych oraz rozporządzenia o specjalnych strefach ekonomicznych regulują m.in. kwestie szczegółowe związane z przyznawaniem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p., które mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej. W ocenie Spółki rozstrzygnięcie kwestii - czy likwidacja środków trwałych (z przyczyn wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego), wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p., jest związane ze sferą odpowiedzialności podatkowej. Tym samym, organ podatkowy miał obowiązek dokonania analizy regulacji zarówno rozporządzenia, jak i ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Dlatego obowiązany był odnieść się merytorycznie do oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego. Minister Finansów działając jako organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., [...], na podstawie art. 14b § 1 i § 6, art. 216 § 1 w zw. z art. 165a § 1, art. 220, art. 221, art. 233 § 1 pkt 1, art. 239 O.p., po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zgodnie z art. 14b O.p., organ administracji publicznej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) - art. 14b § 1 tej ustawy. W myśl zawartej w art. 3 pkt 2 O.p. "przepisy prawa podatkowego" to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Poprzez "ustawy podatkowe" zgodnie z art. 3 pkt 1 O.p., należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Stosownie do art. 14b § 3 tej ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Z treści powołanych przepisów, przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej/zdarzenia przyszłego na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2 O.p.). Interpretacja musi zawierać rozstrzygnięcie (ocenę), czy stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe albo nieprawidłowe. Funkcją wydawanych interpretacji przepisów prawa podatkowego jest natomiast wyjaśnienie podatnikom wątpliwości związanych z prawnopodatkową oceną przedstawionych przez nich stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych. Przedstawiony opis sprawy, a przede wszystkim uzasadnienie stanowiska Spółki wskazuje, że w istocie chodzi o przepisy niestanowiące prawa podatkowego w rozumieniu O.p., których interpretacja, nie podlega analizie w ramach art. 14b O.p. Przepisy art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz ust. 4 u.p.d.p., ani inne przepisy prawa podatkowego, nie regulują kwestii pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych w przypadku likwidacji zmodernizowanych środków trwałych. Spółka nie zgłosiła wątpliwości co do interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p. Ocena stanowiska podatnika, jest możliwa wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Pomimo że przepisy prawa podatkowego nie funkcjonują w legislacyjnej próżni, lecz odnoszą się także do instytucji, pojęć i zagadnień, uregulowanych w innych gałęziach prawa, to nie oznacza, że organ podatkowy jest obowiązany do udzielenia interpretacji przepisów prawa należących do innej gałęzi prawa. Treść wniosku wskazuje, że celem Spółki jest uzyskanie interpretacji dotyczącej kosztów kwalifikowanych inwestycji, a nie przepisów prawa podatkowego, do uzyskania potwierdzenia braku konieczności zmniejszenia wydatków kwalifikowanych inwestycji w kontekście przepisów rozporządzenia o s.s.e. w przypadku likwidacji zmodernizowanych środków trwałych. W u.p.d.p. nie istnieją przepisy prawa podatkowego regulujące zagadnienie "kwalifikowanych kosztów inwestycji". Zagadnienia dotyczące wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą uregulowane zostały w postanowieniach rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych wydanego na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy o s.s.e., zatem mieszczą się w kompetencjach ministra właściwego do spraw gospodarki. Kwestionowane postanowienia z [...] listopada 2014 r. o odmowie wszczęcia postępowania było zasadne. Spółka w skardze wniosła o uchylenie postanowienia w całości oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r. oraz o zasądzenie od Ministra Finansów działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wedle norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 233 § 1 pkt 1 w. z art. 239 oraz art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p., poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, wydanego z naruszeniem prawa; - 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 14b ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 2 O.p., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia z [...] listopada 2014 r., pomimo że wniosek podatnika z [...] września 2014 r. dotyczył interpretacji przepisów prawa podatkowego i w konsekwencji niewydanie na pisemny wniosek zainteresowanego interpretacji przepisów prawa podatkowego; - art. 121 § 1 O.p., poprzez działanie naruszające zasadę zaufania do organów podatkowych ze względu na brak merytorycznej poprawności i staranności działania oraz równego traktowania interesów budżetu państwa i podatnika. Uzasadniając skargę Spółka stwierdziła: 1. W kwestii rozumienia pojęcia "przepisy prawa podatkowego" w świetle art. 14b O.p. W postępowaniu o udzielenie pisemnej interpretacji organ podatkowy ma obowiązek odnieść się do zdarzenia przyszłego wskazanego przez wnioskodawcę, a wnioskodawca ma obowiązek nakreślić zdarzenie przyszłe w sposób wyczerpujący. Ponadto, wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej nakreślonego przez niego zdarzenia przyszłego, które to stanowisko podlega ocenie. Interpretacje indywidualne mogą dotyczyć wyłącznie przepisów prawa podatkowego (art. 14b O.p.). Definicja przepisów prawa podatkowego znajduje się w art. 3 pkt 2 O.p. w którym pojęcie ustaw podatkowych do których interpretacji przepisów mocą art. 14b § 1 O.p. obowiązany jest Minister Finansów, zostało zdefiniowane szeroko i obejmuje swym zakresem również ustawy regulujące prawa i obowiązki podatników. Pojęcia przepisów prawa podatkowego nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie ( np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. VI SA/Wa 1737/07, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 listopada 1999 r., K 28/98) , R. Mastalski (w) Adamiak, Borkowski, Mastalski, Zubrzycki: "Komentarz do Ordynacji podatkowej", wyd. Unimex, 2011, str.31). Reasumując pojęcie "przepisy prawa podatkowego" wskazane w treści art. 14b § 1 O.p. należy interpretować w sposób szeroki, i nieuprawnione jest odnoszenie pojęcia wyłącznie do ustaw o charakterze ściśle podatkowym. 2. W kwestii wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p. w kontekście regulacji odnoszących się do działalności w ramach specjalnych stref ekonomicznych. Zasady stosowania zwolnienia z podatku dochodowym od osób prawnych uregulowane w art. 17 ust, 1 pkt 34 u.p.d.p, rozwinięte są w przepisach rozporządzenia o s.s.e. Tym samym w celu określenia zakresu stosowania zwolnienia określonego w art. 17 ust 1 pkt 34 u.p.d.p. konieczne jest sięgnięcie do innych jeszcze przepisów prawa. W świetle powyższego, regulacje zawarte w rozporządzeniu stanowią element konstrukcyjny podatku dochodowego i są przepisem ustaw podatkowych, a tym samym w świetle art. 14b § 1 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 O.p. mogą stanowić przedmiot pisemnej interpretacji. Jednocześnie, Spółka podkreśla, że w ustawie o s.s.e. oraz w rozporządzeniu o s.s.e. znajdują się przepisy, których stosowanie wywołuje skutki o charakterze podatkowym, a tym samym przepisy te można uznać za "przepisy prawa podatkowego. Niezasadne jest wskazanie organu podatkowego na kompetencji ministra właściwego do spraw gospodarki, jako organu uprawionego do interpretowania zagadnień dotyczących wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą zgodnie z rozporządzeniem o s.s.e. 3. W kwestii zarzutów postawionych zaskarżonemu postanowieniu. Rozstrzygnięcie kwestii przedstawionych we wniosku jest związane ze sferą odpowiedzialności podatkowej Spółki. Tym samym w celu rozstrzygnięcia kwestii konieczne jest dokonanie analizy regulacji zarówno rozporządzenia o s.s.e. oraz ustawy o s.s.e. Powyższe wynika z faktu, że zwolnienie podatkowe może znaleźć zastosowanie tylko wówczas, gdy spełnione zostaną przesłanki przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p. przy zachowaniu określonych w zezwoleniu ustawowych warunków z ustawy o s.s.e. jak i rozporządzenia o s.s.e. dotyczących działalności w specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka w rezultacie powyższego przedstawiła następujące stanowisko: - sformułowane w treści zdarzenia przyszłego pytanie dotyczyło kwestii interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p., - rozstrzygnięcie kwestii wpływu likwidacji zmodernizowanych środków trwałych na zakres zwolnienia na podstawie ww. regulacji może być dokonane wyłącznie w kontekście regulacji ustawy o s.s.e. oraz rozporządzenia o s.s.e. , a tym samym, - regulacje zawarte w ustawie o s.s.e. i rozporządzeniu o s.s.e. jako stanowiące element konstrukcyjny u.p.d.p. są przepisem ustaw podatkowych, a tym samym w świetle art. 14b § 1 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 O.p. mogą stanowić przedmiot pisemnej interpretacji. Zdaniem Spółki, wobec faktu, że wniosek spełniał wszelkie wymogi formalne, organ podatkowy zobowiązany był odnieść się merytorycznie do oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, a postanowienie narusza art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz z art. 14b § 1 O.p. Organ podatkowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, wobec czego brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia jako naruszającego prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka zadając pytanie wprawdzie powołała się na art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p., tj. przepis ustawy podatkowej, to jednak nie przedstawiła wątpliwości co do sposobu rozumienia tego przepisu ani swego stanowiska prawnego w tym zakresie. Celem interpretacji jest natomiast wyjaśnienie podatnikowi wątpliwości związanych z podatkową oceną przedstawionych przez nich stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych. Przede wszystkim przepis ten mógłby znaleźć zastosowanie w sprawie dopiero po rozstrzygnięciu kwestii oceny skutków księgowo – finansowych likwidacji zmodernizowanych środków trwałych. Uzasadnienie wniosku wskazuje bowiem, że w istocie chodzi o regulacje rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych , a zwłaszcza o przepis § 5 ust. 2 tego rozporządzenia. Tymczasem art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz ust. 4 tej u.p.d.p. , ani inne przepisy prawa podatkowego, nie regulują kwestii pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych w przypadku likwidacji środków trwałych, których wartość została zaliczona do wydatków inwestycyjnych, przed upływem 5 lat od daty wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, zgodnie z art. 14b § 1 O.p. na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Przedmiot interpretacji indywidualnej stanowią zatem "przepisy prawa podatkowego". Definicja tego pojęcia została określona w art. 3 pkt 2 O.p., zgodnie z którym, ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Powyższe oznacza, że organowi wolno dokonać wykładni tylko tych przepisów, które zawierają akty prawne wymienione rodzajowo w art. 3 pkt 2 O.p. Ocena stanowiska podatnika, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Udzielenie interpretacji wykraczałoby poza przysługujące organowi uprawnienia. Nie budzi wątpliwości, że do przepisów tych nie należy rozporządzenie Rady Ministrów z 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych. Przepisy prawa podatkowego odnoszą się także do instytucji, pojęć i zagadnień, uregulowanych w innych gałęziach prawa, ale w przypadku interpretacji indywidualnych nie przesądza by organ podatkowy był obowiązany do interpretowania przepisów prawa należących do innej gałęzi prawa niż autonomiczne prawo podatkowe. Na przeszkodzie takiemu rozumieniu uprawnień organu stoi jasno sformułowany przepis art. 14b § 1 O.p. Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 121 § 1 O.p. Organy podatkowe działały bowiem na podstawie przepisów prawa, które wskazały zarówno w zaskarżonym postanowieniu , jak i odpowiedzi na skargę. Zasadą jest, że naruszenia zasady postępowania w sposób budzący zaufanie do organów nie można podnosić jedynie z uwagi na fakt wydania rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwań strony. Organ podatkowy nie ma obowiązku odnoszenia się do wskazywanego przez wnioskodawcę piśmiennictwa, orzecznictwa i innych niż podatkowe przepisów prawa. Przedstawia przyjęte powody odmowy wszczęcia postępowania o udzielenie interpretacji względnie dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2 O.p.). Interpretacja musi zawierać rozstrzygnięcie (ocenę), czy stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe albo nieprawidłowe. Nie jest uprawniony, a tym bardziej obowiązany do udzielenia porad w zakresie optymalizacji podatkowej (np. co do wysokości zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.p.). Dlatego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.