II SA/Bk 244/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi L. K. i A. K. na decyzję P. D. SA w L. Oddział w B. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję P. D. SA w L. Oddział w B. z dnia [...] stycznia 2016 roku numer [...]; 2. zasądza od P. D. SA w L. Oddział w B. solidarnie na rzecz skarżących L. K. i A. K. kwotę 697,00 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] września 2015 r. L. i A. K. (powoływani dalej jako: "Wnioskodawcy" lub "Skarżący") zwrócili się do P. S.A. Oddział w B. (zwanej dalej: "Spółką") o udostępnienie następujących informacji: 1) Wskazanie czy L. i A. K. lub ich poprzednicy prawni wyrazili zgodę na posadowienie i przeprowadzenie na nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości K., gm. J., dla której Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę wieczystą o numerze [...] urządzeń elektroenergetycznych w postaci: fragmentu napowietrznej linii SN 15 kV w relacji RPZ4-[...]oraz fragmentu napowietrznej linii 110 kV w relacji N. wraz ze stanowiskiem słupowym oraz przesłanie kserokopii dokumentacji dotyczącej powyższego; 2) Wskazanie czy Skarżącym lub ich poprzednikom prawnym było wypłacone odszkodowanie/wynagrodzenie z tytułu posadowienia i przeprowadzenia na nieruchomości wskazanej w pkt 1 urządzeń elektroenergetycznych wskazanych w pkt 1 wniosku oraz przesłanie kserokopii dokumentacji dotyczącej powyższego; 3) Wskazanie czy korzystanie przez P. S.A. z wskazanych w pkt 1 wniosku urządzeń elektroenergetycznych zostało uregulowane na podstawie aktu administracyjno-prawnego (np. w trybie wywłaszczenia części nieruchomości) oraz przesłanie kserokopii dokumentacji dotyczącej powyższego; 4) Wskazanie czy pomiędzy Skarżącymi lub ich poprzednikami prawnymi, a P. S.A. były zawierane umowy dotyczące korzystania przez Spółkę z wymienionych w pkt 1 wniosku urządzeń elektroenergetycznych oraz przesłanie kserokopii dokumentacji dotyczącej powyższego; 5) Wskazanie, jakie decyzje stanowiły podstawę lokalizacji, budowy, posadowienia urządzeń elektroenergetycznych w postaci: fragmentu napowietrznej linii SN 15 kV w relacji RPZ4-[...]na nieruchomości opisanej w pkt 1 wniosku - tj. podanie dat wydania, sygnatur, organów które wydały akty administracyjne oraz organu właściwego do udzielenia informacji w tym zakresie. Dyrektor Generalny Oddziału w B. P. decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], powołując się na art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1, 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001r., Nr 112, poz. 1198 ze zm., powoływanej dalej jako: "u.d.i.p.") odmówił udostępnienia wskazywanych w pkt 2 i pkt 4 informacji uzasadniając, że ww. dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu P. S.A. z dnia [...] października 2015 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa P. Jednocześnie pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Dyrektor ww. Spółki poinformował, iż informacje o udostępnienie, których Skarżący zawnioskowali w punktach 1, 3 oraz 5 zostały już udostępnione decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] W skierowanym do P. S.A. Oddział w B. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżący wnieśli o ponowne udostępnienie żądanych informacji publicznych wskazując, że zaskarżona decyzja narusza art. 2 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego niezasadne zastosowanie. Po ponownej analizie wniosku, Spółka decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] odmówiła udostępnienia wnioskowanych informacji w postaci stosownych dokumentów wskazując, że informacje w tym przedmiocie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która jest z mocy wskazanej ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłączona od obowiązku udostępnienia (art. 5 ust. 2 oraz art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Spółka poinformowała jednocześnie, że informacje wskazane w punktach 1, 3 oraz 5 zostały już udostępnione decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...]. W uzasadnieniu Spółka wyjaśniła, że prawo dostępu do informacji publicznej doznaje ograniczenia w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, jak również prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W myśl zaś art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 wskazanej ustawy w takiej sytuacji podmiot, wobec którego skierowano wniosek odmawia udostępnienia informacji publicznej wydając decyzję. Następnie Spółka przytoczyła treść art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i stwierdziła, że informacje, których żąda wnioskodawca stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa energetycznego. W stosunku do tych informacji Spółka uznała je za tajemnicę przedsiębiorstwa, podejmując określone czynności wewnętrzne oraz organizacyjne w celu ich ochrony przed udostępnianiem osobom trzecim. W tym celu są przechowywane w archiwach Spółki, z ograniczonym do nich dostępem wąskiego grona uprawnionych pracowników Spółki. Nadto, tajemnica wynika z faktu, iż materiały te dotyczą sieci elektroenergetycznej, w przedmiocie której realizowane są zadania przedsiębiorstwa w zakresie funkcjonowania systemu elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej o istotnym znaczeniu dla wykonywania zadań operatora systemu dystrybucyjnego. W ocenie Spółki tajemnica wynika również z faktu znaczenia materiałów dla prawidłowości funkcjonowania sieci także dla Państwa, tj. wobec okoliczności, że P. S.A. objęta jest cz. II Załącznika, (pod poz. 1) treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym (Dz.U. Nr 198, poz. 1314 z późn. zm.). Względy te potwierdzają tajemnicę oraz słuszność konieczności ochrony tej tajemnicy Spółki. Spółka wskazała również, że wniosek dotyczył decyzji administracyjnych, a więc aktów podlegających udostępnieniu w trybie określonym kodeksem postępowania administracyjnego zgodnie z art. 73 k.p.a. tj. przez właściwy organ administracji publicznej stronie danego postępowania administracyjnego. Skoro zatem dostęp do akt postępowania administracyjnego regulują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, to w tym zakresie, z mocy art. 2 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wyłączone jest stosowanie przepisów tej ustawy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyli Skarżący zarzucając jej naruszenie: 1) art. 5 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez P. S.A. Oddział B., iż żądane informacje publiczne stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, wyłączoną na podstawie w/w przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, podczas gdy wnioskowane informacje publiczne nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa, wskutek czego art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie ma wobec nich zastosowania; 2) art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej u.z.n.k.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu wnioskowanych przez Skarżących informacji publicznych za tajemnicę przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy żądane informacje ze swej istoty nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa, a nadto żądane informacje powstały na skutek stosownych postępowań administracyjnych zakończonych decyzjami administracyjnymi, których jawność w żaden sposób nie została wyłączona; 3) art. 16 ust. 2 pkt 2 i art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 138 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na nieobjęciu przez organ II instancji swoim rozstrzygnięciem orzeczenia pierwszoinstancyjnego; 4) art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 372 § 1 i 2 kodeksu spółek handlowych oraz art. 373 § 1 kodeksu spółek handlowych (dalej k.s.h.) poprzez niewykazanie umocowania do reprezentowania Spółki przez osoby, które wydały decyzje w sytuacji, gdy z odpisu KRS wynika inna reprezentacja; 5) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób sprzeczny z zasadami wyrażonymi w powołanym przepisie prawa i nie odniesienie się przez Spółkę do twierdzeń Skarżących, iż żądane informacje mają charakter informacji publicznej i ze swej istoty nie mogą być objęte tajemnicą przedsiębiorcy oraz brak uzasadnienia faktycznego z którego wynikałoby dlaczego żądane informacje zostały uznane za tajemnicę i na jakie szkody mogło by narazić Spółkę ich ujawnienie; 6) art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. poprzez naruszenie zasady wszechstronnego wyjaśnienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (w rym Skarżących), co ujawniło się między innymi przez brak wyczerpującego rozpatrzenia sprawy przejawiający się brakiem uzasadnienia faktycznego i niewystarczającym uzasadnieniem prawnym decyzji wydanych przez organ, 7) 6 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. poprzez naruszenie zasady praworządności. W uzasadnieniu skargi Skarżący w pierwszej kolejności stwierdzili, że ich wniosek z dnia [...] września 2015 r. dotyczył innych danych niż pismo - wezwanie z dnia [...] lutego 2015 r. Organ udostępnił bowiem jedynie decyzję o lokalizacji i pozwolenia na budowę linii napowietrznej 110 kV relacji N., a nie relacji RPZ4 – [...], o którą wnioskowano. W ocenie Skarżących Spółka nie wykazała też, że wnioskowane informacje mogły ją narażać na szkodę ani też nie skonkretyzowała na czym miałoby polegać owe narażenie. W ocenie Skarżących w sytuacji przyjęcia argumentacji Spółki doszłoby do absurdalnej sytuacji w której P. S.A. mogłaby utajnić każdą informację, której udostępnienie byłoby dla niej niekorzystne, choćby było to niezasadne. Zdaniem Skarżących żądane informacje ze swej istoty nie mogą zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy, bowiem dotyczą decyzji administracyjnych i innych formalności związanych z procesem inwestycyjnym. Odnosząc się do naruszenia art. 16 ust. 2 pkt 2 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 138 § 1 1 k.p.a., Skarżący zauważyli, że organ, wydając decyzję w II instancji, w której postanowiono ponownie odmówić informacji, nie objął swym rozstrzygnięciem orzeczenia I instancji, co stanowi formalną nieprawidłowość. Zdaniem Skarżących organ wydający decyzję w drugiej instancji, zawierającą rozstrzygnięcie takie jak w niniejszej sprawie, winien był ewentualnie orzec, iż utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję, ponieważ taki rodzaj rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym przewiduje art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., który ma zastosowanie na podstawie art. 16 ust. 2 1 i 2 u.d.i.p. Skarżący podkreślili również, że w aktach sprawy brakuje umocowania do reprezentowania oddziału Spółki przez osoby, które podpisały w/w decyzje. W przedmiotowej sprawie decyzje podpisali Dyrektor Generalny Oddziału oraz Zastępca Dyrektora Generalnego Oddziału bez wykazania umocowania do podejmowania czynności tego rodzaju. Odnosząc się z kolei do stanowiska Spółki sugerującego, iż Skarżący mogą uzyskać wnioskowane dokumenty na podstawie art. 73 k.p.a. i tym samym wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznych, podkreślenia wymaga fakt, że jeśli Skarżący nie byli stronami postępowania administracyjnego, a byli nią poprzednicy prawni, nie mogą zatem zyskać wnioskowanych informacji i dokumentów na podstawie wskazanego przepisu. Spółka w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2016 r. oraz - na mocy art. 135 p.p.s.a. - poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r. odmawiającej udostępnienia wnioskowanych przez Skarżących informacji publicznych, Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi w pierwszej kolejności należy podkreślić, że w niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że żądane przez Skarżących informacje mają charakter informacji publicznej, w rozumieniu u.d.i.p., a adresat wniosku, tj. P. S.A. Oddział w B. należał do podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia na gruncie tejże ustawy. W związku z tym, iż powyższe kwestie nie były kwestionowane w toku postępowania, to należy je uznać za dostatecznie wyjaśnione i zaniechać ich dalszego analizowania w ramach niniejszego uzasadnieniu. W niniejszej sprawie Skarżący zwrócili się o udostępnienie informacji publicznych w zakresie dokumentacji będącej podstawę zrealizowania na działce o nr ewid. [...] urządzeń elektroenergetycznych w postaci: fragmentu napowietrznej linii SN 15 kV w relacji RPZ4-[...] oraz fragmentu napowietrznej linii 110 kV w relacji N. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Spółka odmówiła udzielenia wnioskowanych informacji powołując się na art. 5 ust.2 u.d.i.p. - tajemnicę przedsiębiorstwa. Dokonując analizy zaprezentowanego w tym zakresie stanowiska należy zgodzić się z zarzutami Skarżących co do braku podstaw uznania żądanych przez nich informacji za objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 5 ust.2 u.d.i.p. prawo do informacji ulega ograniczeniu m.in. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Definicja legalna pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa zawarta w art. 11 ust.4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003r. Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.), zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. I OSK 2143/13 (LEX nr 1505074) tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz"; LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r. sygn. I CKN 89/01; LEX nr 583717). Innymi słowy na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. Jednakże samo zastrzeżenie nie jest przesłanką wystarczającą, jeżeli informacja nie spełnia kryterium posiadającej waloru wartości gospodarczej, technologicznej czy organizacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wcześniej wyroku w sprawie I OSK 2143/13 wskazał, że niewystarczającym jest powołanie się jedynie na tajemnicę przedsiębiorcy, bez szczegółowego rozwinięcia, w jakim aspekcie tajemnicę tę należałoby oceniać. Podobnie w wyroku z dnia 10 stycznia 2014r., sygn. akt I OSK 2112/13, NSA orzekł, że aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą, ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że z wniosku Skarżących nie wynika, aby domagali się oni udzielenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. W szczególności nieuprawnione jest uznanie za tajemnicę przedsiębiorstwa podstaw prawnych wybudowania, przebudowy i użytkowania urządzeń elektroenergetycznych na nieruchomości należącej do Skarżących i ich poprzedników prawnych. Dane powyższe nie mają wartości o znaczeniu gospodarczym, technologicznym. Co do zasady zaś dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi, zwłaszcza decyzje administracyjne i inne dokumenty z nim związane noszą cechy informacji publicznej, do której dostęp gwarantuje u.d.i.p.. Dane wrażliwe w tych dokumentach podlegają bowiem anonimizacji. Informacja o podstawie prawnej wybudowania urządzeń elektroenergetycznych jest dostępna stronom postępowania administracyjnego. Jeżeli toczyło się zatem postępowanie administracyjne w sprawie realizacji spornych urządzeń elektroenergetycznych, właściciele nieruchomości winni brać w nim udział. Tyle tylko, że żądanie Skarżących dotyczy zdarzeń i postepowań z przeszłości, w których nie uczestniczyli, co wyklucza zapewne możliwość ubiegania się przez niego o uzyskanie informacji w trybie przewidzianym w kodeksie postepowania administracyjnego, który przewiduje dostęp stron do akt postępowania. Tym samym powołanie się przez Spółkę w uzasadnieniu odmowy na treść art. 73 § 1 k.p.a., jako przepisu regulującego właściwy dla skarżącego tryb dostępu do wnioskowanych dokumentów – należy uznać za wadliwe. Trzeba bowiem zauważyć, że w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, by Skarżący lub ich poprzednicy prawni byli stronami ewentualnych postępowań w sprawach, w których objęte jego wnioskiem decyzje zostały wydane, co umożliwiałoby im dostęp do tych orzeczeń na podstawie powołanej przez Spółkę regulacji. Ewentualna zaś możliwość zwrócenia się przez Skarżących o udostępnienie tych dokumentów do jakiegokolwiek innego podmiotu, również w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie wyłącza uprawnienia do zwrócenia się z tym wnioskiem do Spółki, skoro jest ona podmiotem objętym regulacją tej ustawy. Dodatkowo należy zwrócić też uwagę, że przepis art. 11 ust.4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z istoty swej wyklucza objęcie tajemnicą informacji, które można uzyskać w zwykłej formie. Jeżeli zatem są to dokumenty wytworzone w toku postepowania administracyjnego w związku z realizacją inwestycji, były dostępne w zwykłej formie. Zatem, jeżeli sporne urządzenie energetyczne wybudowane zostało zgodnie z prawem, inwestor i aktualny właściciel urządzenia obowiązani są do udostępniania dokumentacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, z wyłączeniem informacji mających wartość gospodarcza, technologiczną. Przy tym nie sposób uznać, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi wskazanie tytułu prawnego do realizacji inwestycji i dokumentacji pozwalającej na weryfikację legalności działań inwestora, czy podanie wymogów bezpieczeństwa, informacji, w jaki sposób istniejąca linia energetyczna ogranicza uprawnienia właściciela nieruchomości (tak też m.in. WSA w Łodzi z dnia 6 czerwca 2015 r. II SA/Łd 748/15 oraz WSA w Lublinie w wyroku z dnia 24 lutego 2015r. II Sa/Lu 1099/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Na ocenę Sądu w zakresie braku podstaw prawnych do zakwalifikowania żądanych przez Skarżących informacji do tajemnicy przedsiębiorstwa nie ma wpływu fakt objęcia informacji z pkt 2 wniosku zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu Spółki z dnia [...] października 2015 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy P. S.A. Należy bowiem podkreślić, że z uwagi na przedmiot działalności Spółki, treść dokumentów stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii oraz urządzeń energetycznych na nieruchomości Skarżących oraz związana z tym informacja o ewentualnym wypłaceniu Skarżącym lub ich poprzednikom prawnych odszkodowania (wynagrodzenia) z tytułu posadowienia takich urządzeń na ich nieruchomości nie stanowi zasadniczo informacji wymagających zaufania poufności, zwłaszcza, że dotyczyć one mają wyłącznie działki Skarżących. W ocenie Sądu nie stanowi też uzasadnionej odmowy udzielenia informacji okoliczność, że dokumenty zostały zarchiwizowane w miejscu, do którego dostęp posiada ograniczona liczba pracowników. Jak wskazano we wcześniejszych rozważaniach, istotny jest aspekt merytoryczny - wykazanie, jakie elementy żądanej informacji mają walor poufności. Z uwagi na powyższe należy uznać, że brak było podstaw do uznania, iż żądane przez Skarżących informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i tym samym do odmowy udzielenia żądanej informacji na podstawie art. 5 ust.2 u.d.i.p. W tym stanie rzeczy skarżoną decyzję oraz poprzedzająca jej wydanie należało uchylić, orzekając w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozpoznając sprawę ponownie Spółka uwzględni wszystkie przedstawione wyżej uwagi, a zwłaszcza dokonaną przez Sąd wykładnię przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). Na zasądzone koszty składają się wpis sądowy w kwocie 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.