III CZ 25/08

PostanowienieIzba Cywilna2008-06-12

Skład orzekający: Irena Gromska-Szuster, Mirosław Bączyk, Katarzyna Tyczka-Rote

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o ustalenie istnienia umowy ubezpieczenia majątkowego, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł, skarga kasacyjna jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że sprawa o ustalenie istnienia umowy ubezpieczenia majątkowego należy do kategorii spraw o prawa majątkowe. W takich sprawach dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia, która musi przekraczać 50.000 zł. Skoro wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 14.000 zł, skarga kasacyjna była niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w sprawie o ustalenie istnienia umowy ubezpieczenia majątkowego autocasco. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną z powodu niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia (14.000 zł). Powód złożył zażalenie, kwestionując dopuszczalność skargi kasacyjnej oraz podnosząc zarzut nieważności postępowania z powodu udziału w wydaniu postanowienia sędziego, który brał udział w wydaniu wyroku zaskarżonego skargą kasacyjną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CZ 25/08 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa R. W. przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W., Oddziałowi Okręgowemu w K. o ustalenie istnienia umowy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda. Skarga ta została wniesiona od wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2007 r., w którym zmieniono orzeczenie Sądu Rejonowego z dnia 17 maja 2006 r. i orzeczono co do istoty w sprawie o ustalenie istnienia umowy ubezpieczenia majątkowego autocasco. Sąd Okręgowy stwierdził, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w niniejszej sprawie z racji wartości przedmiotu zaskarżenia (14.000 zł). Sprawa o ustalenie istnienia umowy ubezpieczenia majątkowego jest sprawą o prawa majątkowe, a w takich sprawach dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od tego, czy wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 50.000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.). 2 W zażaleniu na postanowienia z dnia 26 lutego 2008 r. skarżący kwestionował stanowisko Sądu Okręgowego i stwierdzał, że w sprawach o ustalenie skarga kasacyjna jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarżący zgłosił zarzut nieważności postępowania z tej racji, że w wydaniu zaskarżonego postanowienia brał udział sędzia, który uczestniczył także w wydaniu wyroku zaskarżonego następnie skargą kasacyjną. W rezultacie skarżący wnosił o uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 395 § 2 k.p.c., ewentualnie – o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł. W ustalonym już de lege lata orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że sprawa o ustalenie istnienia umowy (w tym – umowy ubezpieczenia majątkowego) należy do kategorii spraw o prawa majątkowe w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. W tych sprawach o dopuszczalności skargi decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia (odpowiednio powiększona od dnia 6 lutego 2005 r.). W związku z oznaczeniem przedmiotu zaskarżenia objętego skargą kasacyjną na kwotę 14.000 zł, Sąd Okręgowy miał zatem uzasadnione podstawy do odrzucenia skargi powoda (art. 3986 § 2 k.p.c.). Nie można podzielić stanowiska skarżącego co do tego, że w wydaniu zaskarżonego postanowienia brał udział sędzia, który powinien być wyłączony z mocy ustawy (art. 48 k.p.c.). Otóż sędzia, który bierze udział w wydaniu wyroku sądu drugiej instancji, nie jest wyłączony ex lege od udziału w wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej od tego wyroku (por. też np. postanowienie Sądu Najwyższego a z dnia 20 maja 2005 r., III CZ 11/05, nieopubl.). Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 3841 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3982 § 1 KPCart. 395 § 2 KPCart. 3986 § 2 KPCart. 48 KPCart. 3841 § 3 KPCart. 39814 KPC§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy