V KK 183/19

Sygn. akt V KK 183/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie Z.G., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 listopada 2019 r., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w G. Zamiejscowy VI Wydział Karny w C. z dnia 13 lipca 2015 r., sygn. akt VI K (…), uchyla pkt I zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wymiaru kary i tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. w Zamiejscowym VI Wydziale Karnym z siedzibą w C.. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w G. Zamiejscowy Wydział Karny w C. z dnia 13 lipca 2015 r. (sygn. akt VI K (…)) Z.G. został uznany winnym 2 przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 k.k.s., za który wymierzono mu karę 250 stawek dziennych grzywny. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia. Od powyższego orzeczenia kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 k.k.s wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny na korzyść skazanego w zakresie pkt I w części dotyczącej grzywny, zarzucając temu wyrokowi rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 172 § 1 k.k.s. w zw. z art. 23 § 2 k.k.s. przez wymierzenie za przypisane przestępstwo skarbowe kary 250 stawek dziennych grzywny, gdy w przypadku wydania wyroku nakazowego można orzec maksymalnie karę 200 stawek dziennych grzywny. Podnosząc powyższe zarzuty Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze oraz przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 172 § 1 k.k.s., wyrokiem nakazowym można orzec za przestępstwo skarbowe karę grzywny określoną w art. 23 § 2 k.k.s albo karę ograniczenia wolności. Z kolei przepis art. 23 § 2 k.k.s stanowi, iż wyrokiem nakazowym można wymierzyć karę grzywny w granicach nieprzekraczających wysokości 200 stawek dziennych, chyba że kodeks przewiduje karę łagodniejszą. Wobec powyższego, w istocie orzeczono wobec skazanego karę przekraczającą górne granice przewidziane przez Kodeks karny skarbowy. Stanowi to zatem rażące naruszenie wskazanych przepisów przez orzeczenie kary, która nie jest przewidziana w sytuacji procesowej, w jakiej znalazł się skazany. Dlatego też należało wyrok w zaskarżonej części uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. as