II CZ 1/10

PostanowienieIzba Cywilna2010-04-22

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski, Dariusz Dończyk, Bogumiła Ustjanicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien uchylić postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, jeśli Sąd Apelacyjny nie wskazał sposobu wyliczenia zasądzonej kwoty, mimo że strony nie kwestionowały przyjętego podziału kosztów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, ponieważ Sąd Apelacyjny, mimo stosunkowego rozdzielenia kosztów na podstawie art. 100 k.p.c., nie wskazał sposobu wyliczenia zasądzonej kwoty. Brak wskazania sposobu wyliczenia uniemożliwia weryfikację poprawności dokonanej przez Sąd kalkulacji, zwłaszcza gdy strona kwestionuje wynik wyliczenia.
Stan faktyczny
Powód zaskarżył zażaleniem postanowienie Sądu Apelacyjnego dotyczące kosztów postępowania apelacyjnego, w którym koszty zostały rozdzielone stosunkowo (powód w 1/3, pozwana w 2/3). Powód nie kwestionował proporcji podziału, ale uznał, że zasądzona na jego rzecz kwota jest za niska i wskazał na brak sposobu wyliczenia przez Sąd. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie w części zasądzającej od pozwanej na rzecz powoda kwotę 4315 zł i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 1/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa P. T. przeciwko S.(...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie zawarte w pkt. III (trzecim) sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I ACa (…), w części zasądzającej od pozwanej na rzecz powoda kwotę 4315 zł i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym. Uzasadnienie Powód zaskarżył zażaleniem postanowienie orzekające o kosztach postępowania apelacyjnego, zawarte w pkt III sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2009 r., w którym Sąd ten dokonał na podstawie art. 100 k.p.c. stosunkowego 2 rozdzielenia tych kosztów w ten sposób, że obciążył powoda w 1/3 części, a pozwaną w 2/3 części i po rozliczeniu zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 4315 zł. W zażaleniu powód nie zakwestionował przyjętych przez Sąd Apelacyjny ułamkowo określonych części (1/3 i 2/3) partycypacji stron w kosztach postępowania apelacyjnego, natomiast uznał, że przy przyjęciu takiego podziału zasądzona na jego rzecz kwota jest za mała o 998 zł, dokonując prezentacji swojego wyliczenia w uzasadnieniu zażalenia i podnosząc brak wskazania przez Sąd sposobu wyliczenia zasądzonej kwoty. Strona pozwana w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie, wskazując na swobodę Sądu w zasądzaniu kosztów procesu wynikającą z przepisów art. 98, art. 100 zd. drugie, art. 101 i art. 102 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art. 100 zdanie pierwsze k.p.c., a więc orzekł o stosunkowym rozdzieleniu kosztów tego postępowania w przyjętej przez siebie proporcji ułamkowej, niezakwestionowanej przez żadną ze stron sporu. Sąd Apelacyjny – co słusznie podnosi żalący – nie wskazał jednak sposobu wyliczenia zasądzonej na rzecz skarżącego kwoty 4 315 zł. Nie jest więc możliwa weryfikacja poprawności wyliczenia dokonanego przez Sąd, przy przyjętym stopniu partycypacji stron w kosztach postępowania apelacyjnego, a które to wyliczenie Sądu podważa żalący własnym wyliczeniem zaprezentowanym w uzasadnieniu zażalenia, a którego poprawności a limine nie sposób ani podważyć, ani potwierdzić. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39815 § 1 zd. pierwsze k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 100 KPCart. 98art. 100art. 101art. 102 KPCart. 39815 § 1art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy