V CZ 36/13

PostanowienieIzba Cywilna2013-08-28

Skład orzekający: Teresa Bielska-Sobkowicz, Jan Górowski, Antoni Górski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną jako nieopłaconą jest dopuszczalne, gdy dotyczy ono również postanowienia odmawiającego częściowego zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną jako nieopłaconą jest niedopuszczalne, jeśli dotyczy ono postanowienia o częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych, które nie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego. Jednakże, w zakresie, w jakim zażalenie dotyczy postanowienia odmawiającego zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej w całości, jest ono dopuszczalne na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 380 k.p.c.
Stan faktyczny
Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, a następnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 26 marca 2013 r. odmówił częściowego zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej, a postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną jako nieopłaconą. Powodowie wnieśli zażalenie na oba postanowienia. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie w części dotyczącej postanowienia z dnia 26 marca 2013 r. jako niedopuszczalne, a w pozostałym zakresie oddalił je jako bezzasadne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie w części dotyczącej postanowienia z dnia 26 marca 2013 r. i w pozostałym zakresie zażalenie oddalił.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 36/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa W. B., małoletniego K. B. i małoletniego A. B., zastępowanych przez matkę W. B. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2013 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 kwietnia 2013 r., odrzuca zażalenie w części dotyczącej postanowienia z dnia 26 marca 2013 r. i w pozostałym zakresie zażalenie oddala. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną powodów W. B., K. B. i A. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 listopada 2012 r. jako nieopłaconą w terminie. W zażaleniu na to postanowienie i na postanowienie z dnia 26 marca 2013 r. skarżący zarzucili naruszenie art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie w dalszej części powodów od opłaty od skargi kasacyjnej, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. 2010, Nr 90, poz. 594), w razie prawomocnego oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, przewodniczący wzywa stronę do opłacenia złożonego pisma, na podstawie art. 130 k.p.c., a zatem strona obowiązana jest uiścić opłatę dopiero na wezwanie przewodniczącego. Jednakże treść art. 112 ust. 3 tej ustawy wskazuje, że przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli pismo podlegające opłacie stałej lub stosunkowej zostało wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku, jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przed upływem terminu do opłacenia pisma został oddalony, tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia; jeżeli jednak o zwolnieniu od kosztów sądowych orzekał sąd pierwszej instancji, a strona wniosła zażalenie w przepisanym terminie, termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego zażalenie, a jeżeli postanowienie sądu drugiej instancji zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia. 3 W rozpoznawanej sprawie postanowienie w przedmiocie częściowego zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej zostało wydane przez sąd drugiej instancji i nie podlegało zaskarżeniu do Sądu Najwyższego a nawet gdyby podlegało zaskarżeniu zostało wniesione po terminie. Należy podkreślić, że możliwość zaskarżenia do Sądu Najwyższego orzeczeń sądu drugiej instancji dotyczy jedynie tych rozstrzygnięć, które zostały wymienione w art. 3941 k.p.c., a postanowienie sądu drugiej instancji o częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych nie mieści się w ramach tego przepisu (por. m.in. postanowienia: z 16 lipca 2008 r., II CZ 40/08, niepubl. oraz z 3 marca 2000 r., III CZ 192/99, niepubl. z 23 marca 2011 r. V CZ 4/11 niepubl.). Z tych względów zażalenie w tym zakresie podlegało odrzuceniu, jako niedopuszczalne (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.). Skarżąca podniosła w zażaleniu zarzuty przeciwko prawidłowości postanowienia z dnia 26 marca 2013 r., odmawiającego jej zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej w całości i wniosła o dokonanie kontroli prawidłowości tego, niezaskarżalnego odrębnie postanowienia, co jest dopuszczalne na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 380 k.p.c. Zestawienie zobowiązań skarżącej i jej wydatków prowadzi do wniosku, że z posiadanych środków (wypłaconych przez ubezpieczyciela) była w stanie wygospodarować potrzebną sumę na pokrycie opłaty od skargi kasacyjnej i to uszczuplenie nie wpłynie radykalnie na sytuację finansową rodziny. Z tych względów trzeba przyjąć, że Sąd zasadnie zwolnił skarżącą od opłaty od skargi kasacyjnej w części tj. powódka W. B. reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika w niniejszej sprawie została zwolniona od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej ponad kwotę 2500 zł, małoletni K. B. ponad kwotę 1500 zł, a A. B. ponad kwotę 1000 zł. Wobec częściowego oddalenia wniosku zobowiązana była zatem z mocy ustawy do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej w terminie tygodniowym od dnia doręczenia postanowienia Sądu Apelacyjnego tj. od dnia 29 marca 2013 r., czego nie dopełniła. Tygodniowy termin do opłacenia skargi upłynął w dniu 5 kwietnia 2013 r., zaś należne opłaty powodowie uiścili w dniu 8 kwietnia 2013 r. 4 Podkreślić należy, że ustawodawca w art. 112 u.k.s.c. nie ograniczył zastosowania normy w nim wyrażonej od całkowitego albo częściowego oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że szczególna regulacja zawarta w art. 112 ust. 3 u.k.s.c. dotyczy zarówno oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, jak i w części (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2011 r., III CZ 70/10, niepubl., z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 116/10, niepubl., z dnia 2 czerwca 2011 r., I CZ 51/11, niepubl., z dnia 6 lipca 2011 r., I CZ 72/11, niepubl., z dnia 28 września 2011 r., I CZ 86/11, niepubl., z dnia 9 listopada 2011 r., II CZ 88/11, niepubl. i z dnia 9 listopada 2011 r., II CZ 100/11, niepubl.). Ponadto, jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 2 czerwca 2011 r. (I CZ 51/11, nie publ.) za takim rozumieniem art. 112 ust. 3 u.k.s.c. przemawia cel jego ustanowienia, aktualny także w razie częściowego oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, polegający na przyspieszeniu postępowań sądowych oraz odciążeniu sądów od dokonywania czynności związanych z wzywaniem stron reprezentowanych przez profesjonalnych pełnomocników o uiszczenie opłat sądowych w sytuacji, gdy konieczność uiszczenia opłaty i jej wysokość wynika jednoznacznie z przepisów u.k.s.c. oraz orzeczeń sądów w przedmiocie złożonego przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny zasadnie odrzucił skargę kasacyjną powodów jako nieopłaconą, co skutkuje oddalaniem zażalenia jako bezzasadnego, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 103art. 112 ust. 2art. 130 KPCart. 112 ust. 3art. 3941 KPCart. 370 KPCart. 39821 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 380 KPCart. 112art. 3941 § 3art. 39814 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy