III CZ 497/22

III CZ 497/22 POSTANOWIENIE 29 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 sierpnia 2023 r. w Warszawie zażalenia F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na postanowienie Sądu Najwyższego z 24 października 2022 r., I CSK 3656/22, w sprawie z powództwa F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. przeciwko M. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. i T. M. o zapłatę, 1) odrzuca zażalenie; 2) umarza postępowanie co do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu zażaleniowym. UZASADNIENIE Postanowieniem z 24 października 2022 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 17 listopada 2021 r. na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. z powodu skonstruowania wniosku skargi kasacyjnej w sposób nieodpowiadający art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W zażaleniu wniesionym pismem z 13 grudnia 2022 r. oraz z 10 stycznia 2023 r. powódka zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Wniósł o jego uchylenie i nadanie skardze kasacyjnej biegu, rozpoznanie zażalenia jako oczywiście zasadnego bez pobierania opłaty od zażalenia oraz o zwolnienie powoda od kosztów sądowych w postępowaniu zażaleniowym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: III CZ 497/22 2 Dopuszczalność poszczególnych środków odwoławczych lub środków zaskarżenia oraz ich warunki są w sposób wyczerpujący unormowane w przepisach postępowania cywilnego. Zażalenie jest środkiem zaskarżenia przysługującym na wymienione w ustawie postanowienia sądu pierwszej instancji do sądu drugiej instancji (art. 394 k.p.c.) lub do innego składu sądu pierwszej instancji (art. 3941a k.p.c.) albo na wymienione w ustawie postanowienia sądu drugiej instancji do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.) lub do innego składu sądu drugiej instancji (art. 3942 k.p.c.). Orzeczenia Sądu Najwyższego jako organu sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych. Ewentualny wyjątek musiałby być wyraźnie wskazany w ustawie. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego ani ustawa o Sądzie Najwyższym nie przewidują zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucającego skargę kasacyjną do innego składu tego Sądu (zob. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z 13 lipca 2022 r., III CZ 294/22; z 24 czerwca 2022 r., III CZ 224/22; z 24 stycznia 2023 r., III CZ 331/22; z 22 czerwca 2022 r., III CZ 170/22; z 16 listopada 2018 r., IV CSK 12/18; z 15 lipca 2020 r., II PO 19/20; z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17; z 14 października 2021 r., IV CZ 67/20). Zażalenie skarżącego było zatem - niezależnie od treści podniesionych w nim zarzutów - niedopuszczalne. Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 397 § 11 i art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie postępowania zażaleniowego był bezprzedmiotowy, gdyż nie żąda się opłaty od pisma, jeżeli już z jego treści wynika, że podlega ono odrzuceniu (art. 1262 § 2 k.p.c.), postępowanie w jego przedmiocie podlegało w konsekwencji umorzeniu (art. 355 k.p.c.). III CZ 497/22 3 (K.L.) [ł.n]