IV KO 105/18

Sygn. akt IV KO 105/18 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Barbara Skoczkowska w przedmiocie wniosku podejrzanego Z. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 października 2018 r., sygn. akt II Kz […], utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt III Kp […], o przedłużeniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania p o s t a n o w i ł: wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt III Kp […] przedłużono wobec Z. S. tymczasowe aresztowanie na okres do 24 stycznia 2019 r. Po rozpoznaniu zażaleń, wniesionych przez podejrzanego Z. S. i jego obrońcę, od powyższego postanowienia, Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z dnia 22 października 2018 r., sygn. akt II AKz […], utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Podejrzany Z. S. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […]. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie przedłużenia okresu tymczasowego aresztowania, nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k. Treść wymienionych przepisów wskazuje wyraźnie na to, że odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex nr 346765, z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 12 czerwca 2003 r„ IV KZ 16/03, OSNwSK 2003, poz. 1290, z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 - 2, poz. 10). Wprawdzie, co oczywiste, postanowienie sądu o przedłużeniu okresu stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej oskarżonego. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.