V CZ 50/13

PostanowienieIzba Cywilna2013-11-07

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski, Jan Górowski, Bogumiła Ustajnicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uiszczenie opłaty sądowej od apelacji po terminie, mimo wezwania sądu, może skutkować jej przyjęciem, jeśli przepis prawa przewiduje odrzucenie środka zaskarżenia w przypadku nieuiszczenia opłaty?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że uiszczenie opłaty sądowej od apelacji po terminie, nawet po wezwaniu sądu, nie może skutkować przyjęciem środka zaskarżenia, jeśli przepis prawa (art. 112 ust. 3 u.k.s.c.) wyłącza zastosowanie trybu naprawczego z art. 130 § 1 k.p.c. w takich sytuacjach. W przypadku nieuiszczenia opłaty przez profesjonalnego pełnomocnika, termin do jej uiszczenia wynosi tydzień od doręczenia postanowienia sądu drugiej instancji, a brak takiego wezwania ze strony sądu nie wpływa na bieg tego terminu ani na skutek jego przekroczenia.
Stan faktyczny
Powód złożył apelację od wyroku sądu pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację z powodu uiszczenia opłaty sądowej po terminie. Powód wniósł zażalenie, zarzucając błędną wykładnię przepisów i pozbawienie go prawa do kontroli orzeczenia. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda i zasądził od niego na rzecz pozwanej kwotę 1 200 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 50/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Bogumiła Ustajnicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa P. B. przeciwko I. Sp. z o.o. w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 lipca 2013 r., sygn. akt […], 1) oddala zażalenie; 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1 200 zł (jeden tysiąc dwieście ) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 grudnia 2012 r., ponieważ opłata sądowa uiszczona została po upływie terminu przewidzianego w art. 112 ust. 2 u.k.s.c. Powód w zażaleniu zarzucił błędną wykładnię art. 373 k.p.c. przez zastosowanie rygoru odrzucenia apelacji, chociaż opłata wniesiona została zgodnie z wezwaniem Sądu. Podniósł, że nietrafnie przyjęte zostało, iż art. 112 ust. 3 u.k.s.c. określa skutek odrzucenia środka zaskarżenia w razie nieuiszczenia opłaty bez wezwania przez sąd, na podstawie art. 130 § 1 k.p.c., do uzupełnienia tego braku. Nieprawidłowości te doprowadziły do pozbawienia go prawa do kontroli orzeczenia sądu pierwszej instancji. Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przepisem art. 112 ust. 3 zdanie trzecie u.k.s.c. art. 112 ust. 3 u.k.s.c. – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 7, poz. 45), która weszła w życie z dniem 19 kwietnia 2010 r., wprowadzony został obowiązek opłacenia przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego wniesionego pisma, w razie prawomocnego oddalenia postanowienia o zwolnienie od kosztów sądowych. Termin do dopełnienia tego obowiązku jest tygodniowy i biegnie od doręczenia postanowienia sądu drugiej instancji lub ogłoszenia go na posiedzeniu niejawnym. Ze zdania pierwszego tego przepisu wynika, że w kwestii nim uregulowanej nie ma zastosowania art. 112 ust. 2 u.k.s.c., przewidujący wezwanie przez sąd do opłacenia pisma. Na takie rozumienie obowiązku strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika wskazuje również dążenie do przyspieszenia postępowania, w sytuacji możliwości wniesienia opłaty w wysokości stałej lub stosunkowej bez potrzeby instrukcji ze strony sądu. Ugruntowany został w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd o wyłączeniu trybu naprawczego przewidzianego w art. 130 § 1 k.p.c. przez art. 112 ust. 3 u.k.s.c. (por. postanowienia: z dnia 23 marca 2011r., V CZ 116/10; z dnia 21 lipca 2011 r., 3 V CZ 30/11; z dnia 24 maja 2012 r., V CZ 12/12 - wszystkie niepublikowane), która ma również zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Wezwanie przez sąd pełnomocnika powoda do wniesienia opłaty od apelacji, mimo braku ustawowego uregulowania w tym względzie, było bezskuteczne. Nie mogło zatem prowadzić do uznania, że brak opłaty został usunięty przez dopełnianie tej czynności w terminie tygodniowym od doręczenia wezwania. Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy na tym etapie postępowania Sąd Najwyższy orzekł, stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 3941 § 3 i art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., o obowiązku ponoszenia kosztów przez powoda. es

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 112 ust. 2art. 373 KPCart. 112 ust. 3art. 130 § 1 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPCart. 98 § 1art. 3941 § 3art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy