II CZ 3/10

Sygn. akt II CZ 3/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa A. K. przeciwko Z. S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r., zażalenia pozwanego na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie zawarte w pkt. 2 (drugim) sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (...), oraz zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym. Uzasadnienie Pozwany zaskarżył zażaleniem postanowienie zawarte w pkt 2 sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 listopada 2009 r., którym zasądzone zostały od pozwanego na rzecz powódki koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Żalący zarzucił, że zasądzenia kosztów dokonano bezzasadnie w oparciu o wniosek zgłoszony w odpowiedzi na apelację wniesioną przez powódkę po upływie 2 ustawowego terminu, a którego to pisma procesowego Sąd nie doręczył ani pozwanemu, ani jego pełnomocnikowi przed rozprawą apelacyjną, jak również nie doręczył go pełnomocnikowi pozwanego na rozprawie apelacyjnej. W ocenie skarżącego, w tej sytuacji wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego powinien zostać pominięty przez Sąd Apelacyjny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Rację ma żalący, że wniosek powódki o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego powódki w postępowaniu apelacyjnym zgłoszony został w piśmie procesowym z dnia 29 października 2009 r., błędnie nazwanym „odpowiedzią powódki na apelację”. Z mocy art. 372 k.p.c. odpowiedź na apelację może być wniesiona w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia apelacji. Tymczasem odpis apelacji pozwanego doręczono powódce w dniu 20 lipca 2009 r., natomiast powódka pismo procesowe z dnia 29 października 2009 r. nazwane „odpowiedzią na apelację” nadała w urzędzie pocztowym dopiero dnia 6 listopada 2009 r., które dotarło do Sądu w dniu 9 listopada 2009 r. W tej sytuacji jest oczywistym, że wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego został zgłoszony w piśmie wniesionym z naruszeniem dwutygodniowego terminu do wniesienia odpowiedzi na apelację, określonego w art. 372 k.p.c. W tej sytuacji, skoro zgodnie z art. 167 k.p.c. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie ustawowego terminu jest bezskuteczna, to bezskuteczny jest także obejmowany tą czynnością wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Wobec braku ponowienia tego wniosku przez stronę powodową na rozprawie apelacyjnej należało zatem przyjąć, że Sąd Apelacyjny zasądził na rzecz powódki koszty postępowania bez wymaganego wniosku (por. postanowienie SN z dnia 30 sierpnia 2001 r., II CKN 116/01, niepubl.). Wobec powyższego Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).