IV KK 162/23

WyrokIzba Karna2023-12-06

Skład orzekający: Małgorzata Bednarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd może wydać wyrok nakazowy w sprawie o wykroczenie, gdy wina obwinionego i okoliczności czynu budzą wątpliwości, a także czy przedawnienie karalności nastąpiło przed złożeniem kasacji?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wydanie wyroku nakazowego jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. W niniejszej sprawie istniały uzasadnione wątpliwości co do okoliczności popełnienia wykroczenia, co skutkowało rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego. Ponadto, Sąd Najwyższy stwierdził, że przed datą złożenia kasacji upłynął termin przedawnienia karalności wykroczeń.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy wydał wyrok nakazowy wobec M. K. za wykroczenie z art. 151 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację, zarzucając naruszenie przepisów procesowych i wnosząc o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania z powodu przedawnienia. Sąd Najwyższy stwierdził zasadność kasacji, wskazując na wątpliwości co do winy i okoliczności czynu oraz upływ terminu przedawnienia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i umorzył postępowanie o wykroczenie wobec M. K. z powodu przedawnienia.

Pełny tekst orzeczenia

IV KK 162/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie M. K. ukaranego z art. 151 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r., kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt VII W 873/17 1) uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. postępowanie o wykroczenie wobec M. K. umarza; 2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 28 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim, sygn. akt VII W 873/17 uznał M. K. winnym popełniania zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 151 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu grzywnę w kwocie 50 zł. Wobec niezłożenia sprzeciwu, wyrok uprawomocnił się 26 stycznia 2018 r. Kasację od wyroku wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, zaskarżył wyrok w całości na korzyść obwinionego i zarzucił rozstrzygnięciu: rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 93 § 2 k.p.w., polegające na przyjęciu, że okoliczności przypisanych ukaranemu czynów i jego wina nie budzą wątpliwości, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wyroku nakazowego, podczas gdy w świetle IV KK 162/23 2 dowodów dołączonych do wniosku o ukaranie zarówno wina jak i okoliczności wykroczeń zarzucanych obwinionemu budziły poważne wątpliwości, co winno skutkować skierowaniem sprawy do rozpoznania na rozprawie w celu wyjaśnienia wszystkich istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia okoliczności. Autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie karalności przypisanych obwinionemu wykroczeń. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest oczywiście zasadna. Zgodnie z treścią art. 92 § 2 4 k.p.s.w. orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie. W ocenie Sądu Najwyższego, zarówno okoliczności związane ze stanem faktycznym przedmiotowej sprawy, jak i te związane z prawną oceną zdarzenia nie były na tyle jednoznaczne, aby nie nasuwały żadnych istotnych wątpliwości co do winy i okoliczności popełnienia zarzuconego czynu. Przede wszystkim, na co trafnie w nadzwyczajnym środku zaskarżenia zwrócił uwagę Rzecznik Praw Obywatelskich - dołączony do wniosku o ukaranie materiał dowodowy nie pozwalał na jednoznaczne ustalenie czy na terenie Nadleśnictwa B., Leśnictwo […], oddział […], w dniu 4 czerwca 2017 r. obowiązywał okresowy zakaz wstępu do lasu. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie zawiera bowiem żadnego dokumentu, pochodzącego od uprawnionej osoby, który taką okoliczność by stwierdzał. Z protokołu przesłuchania świadków i osoby obwinionej taka okoliczność jednoznacznie nie wynika, zaś jej ustalenie jest niezbędne do stwierdzenia czy w sprawie istniał skuteczny – wydany zgodnie z dyspozycja art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. - o lasach okresowy zakaz wstępu do lasu. Z powyższych okoliczności wynika, że, Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim rozpoznał sprawę M. K. w postępowaniu nakazowym, skutkiem czego było wydanie wobec niego wyroku nakazowego, pomimo, iż istniały uzasadnione wątpliwości co do okoliczności zarzucanego mu wykroczenia IV KK 162/23 3 Wskazane w kasacji rażące naruszenie art. 93 § 2 k.p.w., jakiego dopuścił się Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim miało istotny wpływ na treść zapadłego wyroku, bowiem nie można wykluczyć, że po przeprowadzeniu rozprawy, zapadłoby inne, co do istoty, orzeczenie. Powinno to skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazaniem sprawy sądowi meriti do ponownego rozpoznania. Mając jednak na uwadze, że w dacie złożenia kasacji okres przedawnienia karalności zarzucanych obwinionemu wykroczeń, określony w art. 45 § 1 k.w. już upłynął, po uchyleniu wyroku, wobec wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej należało umorzyć postępowanie (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w.) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. [SOP] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 151 § 1art. 9 § 2art. 5 § 1 pkt 4 KPart. 93 § 2 KPart. 92 § 2art. 26 ust. 3art. 45 § 1art. 119 § 2 pkt 1 KP§ 1§ 2§ 1 pkt 4§ 2 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy