I KO 10/22

Sygn. akt I KO 10/22 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie K.O. oskarżonego o czyn z art. 226 § 1 k.k. po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2022 r., wniosku Sądu Rejonowego w O. zawartego w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w O., sygn. akt II K (…), do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w O. zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy o sygn. akt II K (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd wnioskujący wskazał, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest akt oskarżenia wniesiony przeciwko K. O., w którym zarzucono mu znieważenie sędziego Sądu Rejonowego w O. w piśmie skierowanym do tego Sądu w sprawie II Ko (…), tj. o czyn z art. 226 § 1 k.k. Sędzia wobec której skierowano treść listu mającą stanowić znieważenie jej jako funkcjonariusza publicznego, złożyła oświadczenie o występowaniu w sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Jak wskazał Sąd wnioskujący sędzia ta jest osoba pozostającą w relacjach zawodowych, koleżeńskich i towarzyskich z innymi 2 sędziami tego Sądu oraz sędziami innych sądów rejonowych w okręgu o. z racji wykonywania obowiązków zawodowych, wyjazdów szkoleniowych i spotkań integracyjnych. Powyższe wskazuje, że te relacje mogłyby w ocenie zewnętrznej i w odbiorze społecznym wywoływać przekonanie o braku obiektywizmu i bezstronności sędziów sądów rejonowych orzekających w okręgu o., a zatem uzasadniają, zdaniem Sądu Rejonowego w O., potrzebę przekazania sprawy sądowi rejonowemu spoza tego okręgu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w O. zasługuje na uwzględnienie. Instytucja tzw. właściwości z delegacji, określona w art. 37 k.p.k., ma charakter wyjątkowy. Jako przepis wprowadzający wyjątek od zasady kodeksowej, art. 37 k.p.k. stosowany może być więc tylko w sytuacjach gdy szczególne i nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości mogą przemawiać za taką koniecznością. Chodzi tu o okoliczności, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania tej sprawy w sposób obiektywny (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2006 r., IV KO 9/06, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2021 r., III KO 92/21). W realiach niniejszej sprawy, której przedmiotem jest rozpoznanie aktu oskarżenia o czyn z art. 226 § 1 k.k., w którym jako pokrzywdzona, wyrażająca także wolę działania w charakterze oskarżyciela posiłkowego występuje sędzia Sądu Rejonowego w O., celem uniknięcia potencjalnych choćby zarzutów, które mogłyby wskazywać na brak obiektywizmu i bezstronności sędziów tego Sądu przy rozpoznawaniu sprawy zasadne jest by rozpoznał je inny sąd. Okoliczności te uzasadniają zatem przekazanie sprawy - w trybie art. 37 k.p.k. - innemu sądowi równorzędnemu spoza okręgu o., a wskazanemu według kryterium miejsca zamieszkania i działania oskarżonego, tj. Sądowi Rejonowemu w K. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.