I CSK 3318/24

I CSK 3318/24 POSTANOWIENIE 13 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym 13 grudnia 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa T. S.A. w W. przeciwko M.T. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej M.T. od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z 10 listopada 2023 r., VII Ga 152/23, 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) zasądza od M.T. na rzecz T. S.A. w W. kwotę 2700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia M.T. do dnia zapłaty. (M.O.) UZASADNIENIE Wyrokiem z 10 listopada 2023 r. Sąd Okręgowy w Kielcach w sprawie z powództwa T. S.A. w W. przeciwko M.T. o zapłatę, na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z 17 marca 2023 r., V GC 1093/21, oddalił apelację (pkt I) oraz zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2700 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem kosztów procesu za II instancję (pkt II). I CSK 3318/24 2 Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu II instancji, zaskarżając to orzeczenie w całości oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz rozstrzygnięcie sprawy co do istoty poprzez zmianę zaskarżonego orzeczenia i oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że skarga ma być oczywiście uzasadniona oraz że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów w zakresie kwestii związanej z ustalaniem terminu zapłaty z tytułu regresu ubezpieczeniowego oraz odsetek z nim związanych. Powódka złożyła odpowiedź na skargę, wnosząc o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwanego podlegała odrzuceniu. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a zarazem kwalifikowanym pismem procesowym o ściśle określonej przez ustawę treści. Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Poza spełnianiem ogólnych wymagań dla pisma procesowego, skarga kasacyjna powinna również zawierać prawidłowo sformułowane elementy konstrukcyjne określone w art. 3984 § 1 pkt 1-3 k.p.c. Jednym z tych elementów jest wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Braki w zakresie elementów konstrukcyjnych skargi, a więc również w zakresie jej wniosków, skutkują odrzuceniem skargi a limine bez I CSK 3318/24 3 uprzedniego wezwania o usunięcie dostrzeżonych braków (postanowienie SN z 24 października 2022 r., I CSK 3656/22). Wniosek taki wynika z porównania treści art. 3986 § 2 k.p.c. in medio oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak wymienionych elementów konstrukcyjnych określonych w art. 3984 § 1 pkt 1-3 k.p.c. (postanowienie SN z 24 czerwca 2022 r., I CSK 2657/22). Skarga kasacyjna nie zawiera prawidłowo sformułowanego wniosku, co skutkowało jej odrzuceniem. Pozwany wniósł o „uchylenie zaskarżonego wyroku oraz rozstrzygnięcie sprawy co do istoty poprzez zmianę zaskarżonego orzeczenia i oddalenie powództwa w całości”. Po pierwsze, skarżący nie wskazał, w jakim zakresie miałby zostać uchylony zaskarżony wyrok, co stanowi uchybienie wymogowi konstrukcyjnemu określonemu w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Po drugie, wnosząc o orzeczenie przez Sąd Najwyższy co do istoty sprawy skarżący nie może jednocześnie wnosić o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu II instancji oraz o jego zmianę. Prawidłowo sformułowany wniosek powinien obejmować żądanie uchylenia zaskarżonego wyroku Sądu II instancji z określeniem zakresu uchylenia oraz żądanie zmiany wyroku Sądu I instancji ze wskazaniem zakresu tej zmiany. Sąd Najwyższy realizując kompetencje określone w art. 39816 k.p.c. podejmuje dwie czynności decyzyjne, tj. uchyla zaskarżone orzeczenie, a po uchyleniu wydaje zastępujące je nowe merytoryczne rozstrzygnięcie (T. Zembrzuski (w:) P. Rylski (red. nacz.), A. Olaś (red. cz. III) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, wyd. 3, Legalis 2024, komentarz do art. 39816, teza 24). Wniosek o zmianę orzeczenia powinien się zatem odnosić do orzeczenia Sądu I instancji, ponieważ Sąd Najwyższy, orzekając na podstawie art. 39816 k.p.c. działa w istocie jako sądu drugiej instancji. Jak wskazano powyżej, braki w zakresie w wniosków skargi kasacyjnej, które należą do jej elementów konstrukcyjnych, mają charakter nieusuwalny, co I CSK 3318/24 4 skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 6, § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1935). [M.O.] [a.ł]