IV CO 179/21

Sygn. akt IV CO 179/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Szanciło w sprawie z wniosku P. K. z udziałem A. Ł. o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2021 r. odrzuca wniosek. UZASADNIENIE Wnioskodawca P. K. wystąpił do Sądu Najwyższego - w trybie art. 441 § 1 k.p.c. - o przekazanie sprawy toczącej się pod sygn. III C (…), będącej na etapie postępowania apelacyjnego, Sądowi Apelacyjnemu w (…). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu, jako niedopuszczalny. Zgodnie z art. 441 § 1 k.p.c. sąd właściwy do rozpoznania sprawy może wystąpić do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeśli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Co jednak istotne, o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy (§ 2). 2 Treść powyższego przepisu wskazuje jednoznacznie, że podmiotem uprawnionym do wystąpienia do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu jest wyłącznie sąd, przed którym toczy się postępowanie, przy czym musi to nastąpić we właściwej formie jurysdykcyjnej (zob. np. postanowienie SN z dnia 1 marca 2021 r., I CO 21/21). Jest to istotne ograniczenie podmiotowe, w związku z czym decyzja o zastosowaniu art. 441 § 2 k.p.c., jako prowadząca do możliwej ingerencji w zakres jurysdykcji sędziego, należy do składu orzekającego w danej sprawie. Stronom procesu nie przysługuje uprawnienie do złożenia takiego wniosku, co oznacza, że wniosek zgłoszony przez stronę należy uznać za niedopuszczalny, w świetle powołanych przepisów. Strona może jedynie złożyć do sądu właściwego, a więc sądu rozpoznającego sprawę, wniosek o wystąpienie do Sądu Najwyższego w trybie art. 441 k.p.c., powołując okoliczności, które jej zdaniem, stanowią okoliczności z § 1 tego artykułu, a więc uzasadniające przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Jednocześnie należy podkreślić, że Sąd Najwyższy nie ma uprawnienia do działania z urzędu w przedmiocie omawianego przekazania. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia. 3 ke