III CZ 21/17

PostanowienieIzba Cywilna2017-08-24

Skład orzekający: Bogumiła Ustjanicz, Roman Trzaskowski, Mirosława Wysocka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, którego podstawą jest pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji, należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o wydaniu wyroku, czy od dnia, w którym dowiedziała się o jego treści?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, gdy podstawą jest pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o wydaniu wyroku, a nie o jego treści. Jest to zgodne z dominującym poglądem orzecznictwa, zgodnie z którym wystarczy, aby strona dowiedziała się o samym fakcie wydania wyroku.
Stan faktyczny
Powódka wniosła skargę o wznowienie postępowania, twierdząc, że została pozbawiona należytej reprezentacji z powodu nieuprawnionego cofnięcia jej pełnomocnika z urzędu. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, uznając ją za wniesioną po terminie. Powódka zaskarżyła to postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących terminu do wniesienia skargi. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powódki.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CZ 21/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący) SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca) SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi D. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt I ACa (...) w sprawie z powództwa D. S. przeciwko M. S. o ochronę dóbr osobistych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 sierpnia 2017 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 26 września 2016 r., sygn. akt I ACa (...), 1) oddala zażalenie; 2) przyznaje r. pr. J. Ś. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (...) wynagrodzenie w kwocie 540 (pięćset czterdzieści) zł podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. UZASADNIENIE We wniesionej w dniu 1 września 2016 r. skardze o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego 2 w Krakowie z dnia 22 marca 2016 r. (I ACa (...)) oddalającym jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 czerwca 2015 r. (I C (...)) oddalającego jej powództwo o ochronę dóbr osobistych D. S. upatrywała podstawy wznowienia w braku należytej reprezentacji, wynikającym z nieuprawnionego - jej zdaniem - cofnięcia w toku postępowania przyznania jej pełnomocnika z urzędu. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (...) odrzucił skargę, uznając, że została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. Skarżąca w zażaleniu zarzuciła naruszenie przepisów art. 407 § 1 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. Domagała się uchylenia postanowienia i wznowienia postępowania zgodnie ze skargą. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania przez sąd na posiedzeniu niejawnym dokonywane jest, stosownie do art. 410 § 1 k.p.c., w trzech płaszczyznach: terminowości wniesienia skargi, dopuszczalności skargi, oparcia skargi na ustawowej podstawie. Niespełnienie któregokolwiek z tych wymagań prowadzi do odrzucenia skargi. Z art. 407 § 1 k.p.c. wynika, że jeżeli podstawą wznowienia jest - jak w niniejszej sprawie - pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji trzymiesięczny termin do wniesienia skargi należy liczyć od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z dominującym w orzecznictwem Sądu Najwyższego poglądem, termin, o którym mowa w art. 407 § 1 k.p.c., biegnie od „dowiedzenia się o wyroku”, a nie od „dowiedzenia się o treści wyroku”. Wystarczające jest zatem, aby strona dowiedziała się o wydaniu wyroku, nie jest natomiast konieczne, aby dowiedziała się o jego treści, a tym bardziej - o treści jego uzasadnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 lutego 1999 r., II CKN 645/98, niepubl., z dnia 6 stycznia 2006 r., III PZ 12/05, OSNP 2006, nr 23-24, poz. 362, z dnia 23 listopada 2007 r., IV CZ 90/07, nie publ., z dnia 11 maja 2012 r., II CZ 8/12, nie publ., z dnia 15 października 2014 r., V CZ 66/14, nie publ.; z dnia 5 grudnia 2014 r., III CSK 332/13, nie publ., z dnia 25 maja 2017 r., II CZ 19/07, nie publ.). W świetle 3 tego stanowiska bieg trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie należało liczyć od dnia 29 marca 2016 r., kiedy to żaląca się - co bezsporne - nadała pismo z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Skarga podlegała zatem odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu. Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu stanowiły przepisy § 14 pkt 2 w związku z § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805) w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016, poz. 1715). jw r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 407 § 1 KPCart. 401 pkt 2 KPCart. 328 § 2 KPCart. 410 § 1 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 2§ 3§ 14 pkt 2§ 16 ust. 2§ 22

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy