V CSK 447/15

WyrokIzba Cywilna2016-02-17

Skład orzekający: Wojciech Katner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna dotycząca opłaty za nielegalny pobór energii elektrycznej, w której podniesiono zagadnienia zwolnienia od tej opłaty w przypadku oddania nieruchomości osobie trzeciej oraz szkody jako przesłanki odpowiedzialności, spełnia przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podniesione zagadnienia prawne dotyczące opłaty za nielegalny pobór energii elektrycznej nie spełniają przesłanek z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Brak jest bowiem nowości problemu i jego uniwersalnego charakteru, który miałby wpływ na późniejsze rozumienie przepisów prawa. Sąd Okręgowy dokonał całościowej analizy okoliczności faktycznych sprawy, uznając zasadność dochodzenia należności.
Stan faktyczny
Powód dochodził od pozwanej zapłaty opłaty ryczałtowej z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo. Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanej. Pozwana wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym przepisów Prawa energetycznego dotyczących opłat za nielegalny pobór energii. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 447/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa T. […] S.A. w K. przeciwko P. […] w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lutego 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację pozwanej P. […] w K. od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 13 sierpnia 2014 r., którym została zasądzona z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej dochodzona opłata ryczałtowa z odsetkami i kosztami procesu na rzecz powoda T. […] Spółki Akcyjnej w K.. W skardze kasacyjnej strona pozwana zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie w zaskarżonym wyroku przepisów postępowania, tj. art. 382 i art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.; art. 217 § 2 i art. 227 w związku z art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c. oraz art. 378 § 1 k.p.c. Naruszenie prawa materialnego dotyczy art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 3 pkt 18 Prawa energetycznego przez jego 2 niewłaściwe zastosowanie; art. 57 ust. 1 pkt 1 Prawa energetycznego przez błędną wykładnię; art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 3 pkt 13 i 17 Prawa energetycznego przez błędną wykładnię. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie po uchyleniu tego wyroku i wyroku Sądu pierwszej instancji oddalenie powództwa, wraz z zasądzeniem kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona powodowa wniosła o nie przyjmowanie skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na nie spełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca wskazała na występowanie w sprawie dwóch zagadnień prawnych odnoszących się do art. 57 ust. 1 pkt 1 Prawa energetycznego. W pierwszym chodzi o zwolnienie od opłaty za nielegalny pobór energii elektrycznej w razie oddania nieruchomości lub lokalu do używania osobie trzeciej. Drugie zagadnienie dotyczy szkody poniesionej przez przedsiębiorstwo energetyczne jako przesłanki odpowiedzialności osoby pobierającej energię bez zawartej umowy. Zarówno sformułowanie obu zagadnień, jak i ich uzasadnienie dowodzą w ustalonych okolicznościach sprawy, że odpowiedzialność za nielegalny pobór energii zależy od oceny sytuacji, w której miał miejsce taki pobór. Uczynił to właśnie w taki sposób Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Dokonał całościowej analizy okoliczności faktycznych sprawy, uznając zasadność dochodzenia przez powodową Spółkę należności opartej na art. 3 i art. 57 ust. 1 Prawa energetycznego, gdyż zasadą jest obowiązek zawierania umowy o dostawę energii między właścicielem nieruchomości (lokalu) a przedsiębiorstwem dystrybucyjnym. Postawionym zagadnieniom brakuje zatem podstawowej przesłanki związanej z zastosowaniem art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to znaczy nowości problemu i jego uniwersalnego charakteru sprawiającego, że rozważenie problemu będzie miało wpływ na późniejsze rozumienie przepisów prawa i przez to rozwój 3 prawa w jego publicznoprawnym rozumieniu. Skarżąca nie przekonała o takim właśnie znaczeniu wniesionej skargi. Przyjęcie zatem skargi do rozpoznania czyniłoby ze skargi kasacyjnej zwykły środek zaskarżenia otwierający trzecią instancję sądową, a to sprzeciwia się celom i konstrukcji tej skargi, co potwierdza utrwalone orzecznictwo i piśmiennictwo (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2010 r., I CSK 189/10; z dnia 23 marca 2012 r., II PK 2/12; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 180/12; z 11 lutego 2015 r., V CSK 413/14, nie publ.). W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [l.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 382art. 328 § 2art. 391 § 1 KPCart. 217 § 2art. 227art. 378 § 1art. 382 KPCart. 378 § 1 KPCart. 57 ust. 1art. 3 pkt 18art. 3 pkt 13art. 3989 § 1 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy