III ARN 5/88

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego (...) o ustalenie odszkodowania za przejętą nieruchomość na własność Państwa na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 15 stycznia 1987 r. SA/Ka 688/86uchyla zaskarżony wyrok i decyzję Dyrektora (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w części ustalającej odszkodowanie i termin jego płatności.Uzasadnienie faktyczneNaczelny Sąd Administracyjny wyszedł z błędnego założenia, że przepis art. 59 ust. 4 ustawy jest adresowany do wojewódzkich rad narodowych, jako upoważnionych w art. 59 ust. 1 tej ustawy do ustalania zasad odszkodowania, a skoro wojewódzka rada z takiego upoważnienia skorzystała, jej uchwała rzutuje na wysokość odszkodowania.Jak to wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 listopada 1987 r. /nie publikowany/ wojewódzka rada narodowa podejmując uchwałę o jakiej mowa w art. 59 ust. 1 cytowanej ustawy ustala jedynie zasady obliczania odszkodowania z uwzględnieniem ustawowych kryteriów zróżnicowanych dla poszczególnych rodzajów gruntów /rolne, leśne, pod zabudowę/.Te zasady są niewątpliwie wiążące dla organów administracji, które stosując je winny stosownie do przepisu art. 59 ust. 4 tej ustawy ustalić odszkodowanie według aktualnych cen w obrocie gruntami.