V KK 442/12

WyrokIzba Karna2013-02-21

Skład orzekający: Andrzej Siuchniński, Przemysław Kalinowski, Barbara Skoczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak podpisu sędziego orzekającego na wyroku w sprawie o wykroczenie stanowi bezwzględną podstawę uchylenia tego wyroku?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że brak podpisu sędziego orzekającego na wyroku w sprawie o wykroczenie stanowi rażące naruszenie art. 113 k.p.k., który ma zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenie na mocy art. 38 § 1 k.p.w. Uchybienie to jest bezwzględną przyczyną odwoławczą wskazaną w art. 104 § 1 pkt 2 k.p.w., co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, niezależnie od wpływu tego uchybienia na treść orzeczenia.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w W. wydał wyrok skazujący T. S. za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 38 k.w. Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację od tego wyroku, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego polegające na niepodpisaniu orzeczenia przez sędziego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w W. i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 442/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant Anna Kowal po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 21 lutego 2013 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie T. S. obwinionego z art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 38 k.w. kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść obwinionego, od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 26 kwietnia 2012 r. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 26 kwietnia 2012 r., T. S. został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 38 k.w. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 19 k.w. został ukarany karą 20 dni aresztu. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się bez postępowania odwoławczego. Kasację od wyżej wskazanego prawomocnego wyroku wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżając orzeczenie w całości na korzyść T. S. Zarzucając 2 „rażące naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 113 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w., polegające na niepodpisaniu orzeczenia przez sędziego orzekającego w sprawie, co stanowi bezwzględną podstawę uchylenia określoną w art. 104 § 1 pkt 2 in fine k.p.w.” wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w W. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich jest zasadna w stopniu oczywistym, co powoduje jej uwzględnienie w całości na posiedzeniu w trybie przewidzianym w art. 535 § 5 k.p.k. Trafnie bowiem podnosi skarżący, a co wynika z dokumentów zawartych w aktach sprawy, że Sąd Rejonowy w W., po rozpoznaniu jednoosobowo w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy obwinionego T. S. ogłosił wyrok, który nie został podpisany przez sędziego orzekającego. Doszło więc do rażącego naruszenia przez Sąd art. 113 k.p.k., który na mocy art. 38 § 1 k.p.w. ma zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenie. Uchybienie to ma charakter bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej w art. 104 § 1 pkt 2 k.p.w., czego konsekwencją jest uchylenie zaskarżonego wyroku, niezależnie od wpływu uchybienia na jego treść, i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 535 § 5 KPKart. 119 § 1art. 38art. 19art. 113 KPKart. 38 § 1 KPart. 104 § 1 pkt 2art. 104 § 1 pkt 2 KP§ 5§ 1§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy