II CSKP 119/22

Sygn. akt II CSKP 119/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jacek Grela SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa B. S. przeciwko Gminie Miasto B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt I ACa […], odrzuca skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z 30 stycznia 2018 r. zasądził od Gminy Miasta B. na rzecz powoda B. S.: w punkcie I - kwotę 38 592,74 zł z ustawowymi odsetkami od 30 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty, w punkcie II - kwotę 802,80 zł z ustawowymi odsetkami od 20 maja 2015 r. do dnia zapłaty, zaś w punkcie III - w pozostałym zakresie powództwo oddalił. Natomiast w punktach IV, V i VI orzekł o kosztach postępowania i wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. 2 Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…): w punkcie 1 - w częściowym uwzględnieniu apelacji powoda zmienił punkty II, IV i V zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w ten sposób, że zasądzoną w jego punkcie II kwotę 802,80 zł zastąpił kwotą 18 835,32 zł oraz zmodyfikował zawarte w punktach IV i V rozstrzygnięcia co do kosztów postępowania, w punkcie 2 - oddalił apelację powoda w pozostałym zakresie i oddalił apelację pozwanej w całości, zaś w punkcie 3 i 4 - orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego i wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wniósł powód, zaskarżając go w punkcie 2, w zakresie „oddalającym powództwo ponad zasądzoną kwotę 57 428,06 zł z ustawowymi odsetkami od 30 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty”. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać w szczególności: (1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, (2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, (3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega usunięciu, co wynika z treści art. 3986 § 2 in medio oraz a contrario z treści art. 3986 § 1 k.p.c. Drugi z tych przepisów dopuszcza bowiem sanowanie braków skargi kasacyjnej, o których mowa w art. 3984 § 2 lub 3 k.p.c., nie dotyczy natomiast skarg niespełniających wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. Skarga kasacyjna obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym podlegała odrzuceniu, bez wzywania skarżącego do jego usunięcia. W judykaturze jednolicie przyjmuje się, że oznaczenie zakresu zaskarżenia oraz precyzyjne sformułowanie wniosków skargi kasacyjnej ma kluczowe znaczenie. Po pierwsze bowiem - skargę wnosi się od orzeczenia prawomocnego, a więc musi być znany zakres ewentualnej ingerencji Sądu Najwyższego w zaskarżone 3 orzeczenie. Zaś po drugie - skargę rozpoznaje się w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw (art. 39813 § 1 k.p.c.), a wniosek lub wnioski skargi kasacyjnej muszą być ściśle skorelowane z zakresem zaskarżenia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 16 kwietnia 2021 r., II CSK 501/20; z 29 października 2021 r., V CSK 31/21). W szczególności bezwzględnym wymaganiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 października 2007 r., V CSK 309/07, OSNC-ZD 2008/C/81; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 10 kwietnia 2013 r., III CSK 64/13; z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13; z 11 grudnia 2014 r., III CZ 54/14; z 2 kwietnia 2014 r., IV CZ 14/14; z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16). Od skarżącego wymaga się, aby skarga została prawidłowo zredagowana i nie wywoływała wątpliwości o charakterze interpretacyjnym, gdyż zakres zaskarżenia oraz wnioskowanego uchylenia albo uchylenia i zmiany orzeczenia sądu odwoławczego nie mogą być pozostawione Sądowi Najwyższemu do samodzielnego określenia w drodze zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się skarżący. Tymczasem skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie tego wymagania nie spełnia, gdyż zakres zaskarżenia i wniosku kasacyjnego zostały w niej określone w sposób zawierający niedającą się usunąć sprzeczność. Zakres zaskarżenia odniesiony został do punktu 2 wyroku (przy czym skarżący wadliwie wskazał, że „w zakresie oddalającym powództwo ponad zasądzoną kwotę 57 428,06 zł z ustawowymi odsetkami od 30 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty”, podczas gdy w punkcie tym Sąd Apelacyjny m.in. „oddalił apelację powoda w pozostałym zakresie”), zaś wniosek kasacyjny odnosi się do całego wyroku Sądu Apelacyjnego. W niniejszej sprawie zatem, ze względu na niejednoznaczność określenia zakresu zaskarżenia, nie da się stwierdzić istnienia korelacji między zakresem zaskarżenia a zakresem wniosku kasacyjnego. W orzecznictwie wyjaśniono, że konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia Sądu II instancji dotyczy każdego 4 wniosku skargi kasacyjnej, więc za niepełny należy uznać wniosek "o uchylenie zaskarżonego wyroku", bez wskazania czy uchylenie to ma nastąpić w całości czy w określonej (a jeśli tak, to w jakiej) części. Okoliczność ta czyni skargę niedopuszczalną (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2020 r., III CSK 149/19). Z uwagi na powyższe orzeczono, jak w sentencji postanowienia. jw