IV CNP 50/15

Sygn. akt IV CNP 50/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 maja 2015 r. w sprawie z powództwa S. J. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "U." w G. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2016 r., odrzuca skargę. 2 UZASADNIENIE Powód adwokat S. J. wniósł przeciwko pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej „U.” w G. powództwo o ustalenie, że wniesiony przez niego wkład mieszkaniowy w kwocie nominalnej 6.000 zł został powiększony o kwotę 392,47 zł tytułem odsetek umownych za okres od 17 lutego 1996 r. do 17 maja 1996 r. Powództwo to zostało oddalone wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 5 listopada 2014 r. Apelację powoda Sąd Okręgowy w G. oddalił wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego prawomocnego wyroku powód jako przepisy, z którymi wyrok jest niezgodny powołał „art. 1 § 1 prawa spółdzielczego oraz art. 1 ust. 1 i 11 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, jak również art. 189 k.p.c. i art. 58 § 1 i 2 k.c.” W ramach realizacji obowiązku przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarżący wskazał, że „bezpośrednim następstwem wydania zaskarżonego wyroku jest szkoda (…) w postaci pozbawienia go środków pieniężnych w kwocie 392,47 zł tytułem odsetek od wkładu mieszkaniowego za okres od 17 II 1996 r. do 17 V 1996 r., które wkład ten miały powiększyć. Skoro bowiem zaskarżonym wyrokiem odmówiono powodowi ustalenia, że jego wkład powiększył się o ww. kwotę, to powód zmuszony jest traktować ten wkład jako wartość dotychczasową, a więc mniejszą o utracone odsetki jw., należne za okres galopującej inflacji.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna z powodu nieusuwalnego braku jednego z zasadniczych elementów konstrukcyjnych przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. Brak choćby jednego z elementów wymienionych w tym przepisie stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę odrzucenia skargi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2006 r., IV CNP 86/06, niepubl. i z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.). Powód nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego skargą wyroku (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Odnosząc się do kwestii szkody, skarżący ograniczył się do twierdzenia, że następstwem 3 wydania wyroku jest uszczerbek majątkowy w postaci pozbawienia go środków pieniężnych w kwocie 392,47 zł tytułem odsetek od wkładu, które miały wkład ten powiększyć. Powołanie się na wystąpienie szkody bez przedstawienia stosownej argumentacji prawnej, która mogłaby przekonać, że szkoda została stronie rzeczywiście wyrządzona, jak również bez powołania stosownych dowodów bądź środków uwiarygodniających twierdzenia strony w tym zakresie nie jest wystarczające do spełnienia obowiązku uprawdopodobnienia szkody (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140 i z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.141). Sąd Najwyższy wyjaśnił, że nieuwzględnienie powództwa i ostateczne przegranie sprawy przez stronę powodową nie może być utożsamiane z wyrządzeniem szkody, której rozmiary odpowiadałyby wartości określonego w pozwie żądania lub ją przekraczały. Gdyby powołanie się na oddalenie powództwa bądź apelacji od wyroku oddalającego powództwo miało być wystarczające do spełnienia tego wymagania, jego wprowadzenie przez ustawodawcę traciłoby sens (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 2009, nr 1-2, poz. 11 i z dnia 8 grudnia 2009 r., III CNP 53/09, niepubl.). W kontekście sformułowania żądania pozwu należy dodatkowo podkreślić, że powód nie wyjaśnił, na czym miałaby polegać bezpośrednia relacja pomiędzy nieuwzględnieniem jego powództwa o ustalenie a szkodą w postaci „pozbawienia go środków pieniężnych”. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi nie orzeczono wobec powiązania wniosku o ich zasądzenie wyłącznie z wnioskiem o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie. eb