IV KO 36/13
Izba Karna2013-06-14
Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz, Rafał Malarski, Roman Sądej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy przedmiot postępowania dotyczy domniemanego popełnienia przestępstwa przez sędziów sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy?Ratio decidendi
Dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana. W sytuacji, gdy przedmiot postępowania dotyczy domniemanego popełnienia przestępstwa przez sędziów sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy, powiązanie to może być postrzegane jako okoliczność nie sprzyjająca obiektywnemu i bezstronnemu rozpoznaniu sprawy, nawet jeśli nie wpływa na bezstronność orzekania.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek uzasadniono dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując, że sprawa dotyczy domniemanego popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. przez sędziów Sądu Rejonowego w B. Sąd Najwyższy uznał, że powiązanie czynu z działalnością sądu właściwego miejscowo może budzić wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę Sądu Rejonowego w B. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. na podstawie art. 37 k.p.k.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV KO 36/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Roman Sądej w sprawie zażalenia S. E. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 31 grudnia 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 12 kwietnia 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w B., sygn. akt IX Kp …/13, w przedmiocie zażalenia S. E. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2012 r., asesor Prokuratury Rejonowej B., po rozpoznaniu zawiadomienia S. E., odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie m.in. cyt. „działania w listopadzie 2012 r., w B. na szkodę interesu prywatnego przez niedopełnienie obowiązków przez sędziów Sądu Rejonowego w B. tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k., wobec braku znamion czynu zabronionego”. Na to postanowienie zażalenia złożył S. E. Właściwy do rozpoznania tego zażalenia Sąd Rejonowy w B., postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. IX Kp …/13, zwrócił się do Sądu Najwyższego, cyt. „z prośbą o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
2 równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości”, gdyż zdaniem tego sądu cyt. „zaktualizowała się przesłanka o jakiej mowa w art. 37 k.p.k. Materia sprawy dotyczy bowiem domniemanego popełnienia przestępstwa z art. 231 k.k. przez m.in. sędziów Sądu Rejonowego w B”. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem jest, że dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu m.in. wówczas, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana. W niniejszej sprawie powiązanie czynu stanowiącego przedmiot postępowania z działalnością Sądu Rejonowego w B., właściwego miejscowo do rozpoznania wniesionego zażalenia, może być postrzegane jako okoliczność, która nie sprzyja obiektywnemu i bezstronnemu rozpoznaniu tej sprawy. Wprawdzie nie sposób przypuszczać aby okoliczność ta mogła w najmniejszym nawet stopniu wpłynąć na bezstronność orzekania przez Sąd Rejonowy w B., ale w odbiorze zewnętrznym taka sytuacja mogłaby stanowić podstawę do dokonywania ocen i wyciągania wniosków, nawet oczywiście bezzasadnych, lecz godzących w powagę i autorytet sądu. Celem zapewnienia zatem możliwości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, w warunkach wolnych od hipotetycznych nawet zarzutów dotyczących obiektywizmu sądu, Sąd Najwyższy z mocy art. 37 k.p.k. postanowił przekazać tę sprawę Sądowi Rejonowemu w T., tj. Sądowi Rejonowemu spoza obszaru objętego właściwością Sądu Apelacyjnego w [...].
Powiązane orzeczenia
- I KO 55/21 2021-11-22Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy przedmiotem postępowania jest zarzut popełnienia przestępstwa przez sędziego sądu właściwego do rozpoznania s…
- V KO 112/22 2022-12-14Czy dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy przedmiotem postępowania jest ocena decyzji procesowej prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczącego sędziego orz…
- III KO 37/22 2022-04-27Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy czyn będący przedmiotem postępowania jest powiązany z sądem, w którym sprawa ma być rozpoznana?
- IV KO 26/21 2021-04-14Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy pokrzywdzonymi są sędziowie sądu miejscowo właściwego?
- III KO 26/16 2016-04-20Czy dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy przedmiotem postępowania są zarzuty popełnienia przestępstw przez sędziów i prezesa sądu, w którym sprawa ma być rozpozn…
Powołane przepisy
art. 37 KPKart. 231 § 1 KKart. 231 KK§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy