I CSK 2537/22

I CSK 2537/22 POSTANOWIENIE 18 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Aleksander Stępkowski na posiedzeniu niejawnym 18 sierpnia 2023 r. w Warszawie w sprawie z powództwa B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. przeciwko M. K. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 7 lipca 2021 r., I AGa 268/20, 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na rzecz M. K. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia orzeczenia zobowiązanej do dnia zapłaty. UZASADNIENIE B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T. (dalej: „powódka”) złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 7 lipca 2021 r. zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w tym w kwestii kosztów procesu. I CSK 2537/22 2 W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że jest ona oczywiście uzasadniona z uwagi na pominięcie przez Sąd Apelacyjny, bez podstawy prawnej, zgromadzonych przed Sądem I instancji dowodów istotnych dla oceny roszczenia powódki, czym Sąd Apelacyjny naruszyć miał art. 382 k.p.c., oraz art. 233 § 1 i 327 1 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 391 §1 k.p.c. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (pkt 1); oddalenie skargi kasacyjnej w przypadku przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (pkt 2); zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna strony powodowej podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Niespełnienie tego wymagania skutkuje odrzuceniem skargi ze względu na jej niedopuszczalność (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 25 maja 2022 r., I CSK 2714/22; 25 maja 2018 r., I CZ 47/18 i z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12). Zgodnie z art. 3986 § 3 w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. skarga taka podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków, również wówczas, gdy sformułowano odpowiedni wniosek, jednak bez sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 25 maja 2022 r., I CSK 2714/22; 20 lutego 2015 r., V CSK 427/14). Skarżący nie sformułował wniosku stosownie do wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., poprzestając jedynie na przedstawieniu wniosku o „uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, w tym w kwestii kosztów procesu” (k. 14). Tymczasem nie jest rolą Sądu Najwyższego uzupełnianie zakresu uchylenia lub zmiany ani czynienie założeń, że zakres uchylenia lub zmiany odpowiada wskazanemu przez stronę zakresowi zaskarżenia orzeczenia skargą. Określenie zakresu zaskarżenia oraz wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia stanowi przedmiot I CSK 2537/22 3 odrębnych wymogów konstrukcyjnych. Obowiązek ich dopełnienia spoczywa na wnoszącym środek zaskarżenia. Skoro zatem Skarżący nie dostosował się do wskazanych wymogów, skargę kasacyjną należało odrzucić stosownie do dyspozycji art. 3986 § 3 k.p.c. Dodatkowo, zgodnie z art. 3984 § 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżący nie spełnił również tego wymagania, bowiem zaniechał on oznaczenia w osnowie pisma wartości przedmiotu zaskarżenia, pomimo że sprawa, w której wniósł skargę kasacyjną ma charakter majątkowy (o zapłatę). Ubocznie wskazać także należy, że skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania o zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 382 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 3271 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., odniesionych do podstawy faktycznej zaskarżonego orzeczenia. Tymczasem art. 3983 § 3 k.p.c. wyklucza możliwość formułowania zarzutów co do ustalenia faktów lub oceny dowodów jako podstaw skargi kasacyjnej. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może bowiem stanowić polemiki z dokonanymi przez sąd ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 sierpnia 2022 r., I USK 494/21; wyrok Sądu Najwyższego z 10 marca 2010 r., II CSKP 66/22). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. (J.I.) [ł.n] I CSK 2537/22 4