I CSK 160/16

Sygn. akt I CSK 160/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku M. L. przy uczestnictwie B. L. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 sierpnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt I Ca (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi nie mniej niż 150.000 zł (art. 5191 § 2 k.p.c.). Wartość przedmiotu zaskarżenia określa wartość konkretnego żądania lub składnika majątkowego, którego dotyczy wniesiona skarga. W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 184.146,00 złotych. Jednocześnie określiła zakres zaskarżenia orzeczenia sądu drugiej instancji w ten sposób, że zaskarżyła postanowienie w części, tj. co do punktu I, w którym sąd drugiej instancji dokonał zmiany zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji w punkcie III i VII. Sąd Najwyższy nie jest związany wskazaną przez strony wartością przedmiotu zaskarżenia i może dokonać jej sprawdzenia, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. Sprawdzenie jest niezbędne wówczas, gdy od tej wartości zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2014 r., II CSK 235/14, niepubl.). Ze wskazanego przez wnioskodawczynię zakresu zaskarżenia wynika, że w skardze kasacyjnej kwestionuje ona rozstrzygnięcie sądu drugiej instancji w zakresie wysokości nakładów poczynionych przez uczestnika z majątku osobistego na majątek wspólny stron oraz wysokości dopłaty należnej wnioskodawczyni od uczestnika. Sąd pierwszej instancji ustalił, że uczestnik poczynił nakłady w wysokości 10.184 zł (punkt III) i zasądził na rzecz wnioskodawczyni dopłatę w wysokości 80.673,84 zł (punkt VII). Sąd drugiej instancji zmienił orzeczenie w tym zakresie i ustalił, że wartość nakładów uczestnika wyniosła kwotę 38.184 zł i w związku z powyższym obniżył należną wnioskodawczyni dopłatę do kwoty 50.694,52 zł. Oznacza to zatem, że rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi różnicę pomiędzy kwotami zasądzonymi przez sąd pierwszej i drugiej instancji, a zatem 3 jest niższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia określona w art. 5191 § 2 k.p.c., od której zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej. Z tych względów skarga kasacyjna wnioskodawcy jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 5191 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 98 k.p.c. aj