IV KK 154/18

Sygn. akt IV KK 154/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon SSN Piotr Mirek (sprawozdawca) Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie S. P. ukaranego z art. 94 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. w dniu 26 kwietnia 2018 r., kasacji, wniesionej na korzyść ukaranego przez Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 września 2016 r., sygn. akt VIII W …/16, 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze oraz środku karnym i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania, 2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 1 września 2016 r., sygn. akt VIII W ../16, Sąd Rejonowy w B. uznał S. P. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. i 2 za to na podstawie art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 20 § 1 k.w. i art. 21 § 1 k.w. wymierzył mu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w. orzekł także środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku. Wyrok ten uprawomocnił się. Kasację na korzyść skazanego wniósł od tego wyroku Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 94 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu S. P. w punkcie 1 części dyspozytywnej orzeczenia na podstawie art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 20 §1 k.w. oraz art. 21 § 1 k.w. kary 1 miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, podczas gdy wykroczenie określone w dyspozycji art. 94 § 1 k.w. zagrożone jest wyłącznie sankcją w postaci kary grzywny. W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniesiona kasacja okazała się oczywiście zasadna i w związku z tym podlegała uwzględnieniu na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. Wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., którego popełnienie zostało przypisane S. P., zagrożone jest wyłącznie karą grzywny. Oczywistym jest zatem, że wymierzenie mu nieprzewidzianej w ustawowym zagrożeniu za to wykroczenie kary ograniczenia wolności stanowi rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia. W tej sytuacji koniecznym stało się uwzględnienie kasacji i uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w zaskarżonej części. Choć w kasacji wskazano, że zakresem zaskarżenia obejmuje ona orzeczenie o karze zawarte w pkt 1 części dyspozytywnej wyroku, to nie ulega wątpliwości, że kasacja wywiedziona przez Prokuratora Generalnego dotyczy również zawartego w pkt 2 rozstrzygnięcia o środku karnym. W myśl zasady 3 określonej w art. 447 § 2 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.k. zaskarżenie wyroku co do kary oznacza zaskarżenie go również w zakresie orzeczenia o środkach karnych. W konsekwencji uwzględnienie kasacji co do rozstrzygnięcia dotyczącego kary pociągnęło za sobą konieczność uchylenia także rozstrzygnięcia o środku karnym – orzeczonym na okres 1 roku zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. W tym też zakresie sprawa została przekazana Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. O wydatkach związanych z rozpoznaniem kasacji Prokuratora Generalnego orzeczono na podstawie art. 638 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w. kc