III PUO 36/24

III PUO 36/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa K. M. przeciwko Sądowi Rejonowemu w B. o zapłatę wynagrodzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 14 sierpnia 2024 r., wniosku Sąd Rejonowego w Sanoku zawartego w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV P 87/24, o przekazanie sprawy o sygn. akt IV P 87/24 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 1 i 2 k.p.c. odmawia przekazania sprawy innemu Sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 2 k.p.c. UZASADNIENIE Powódka K. M. jest sędzią Sądu Rejonowego w B. i pozwała ten Sąd o zapłatę wynagrodzenia. Sąd Rejonowy w Sanoku, który jest właściwy rzeczowo i miejscowo jako Sąd pierwszej instancji, postanowieniem z 5 kwietnia 2024 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu podano, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości i wzgląd na społeczne postrzeganie III PUO 36/24 2 sądu jako organu bezstronnego z powodów podniesionych przez powódkę w pkt I uzasadnienia pozwu i zawartego tam wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi, które Sąd Rejonowy w Sanoku w całości podziela. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Powódka jest sędzią Sądu Rejonowego w Brzozowie i pozywa ten Sąd. Zgodnie z regulacją ustrojową właściwy do rozpoznania sprawy ze stosunku pracy właściwy jest Sąd Rejonowy w Sanoku, dlatego nie można stwierdzić, że jest to Sąd niewłaściwy ze względu na szczególną regulacją z art. 442 k.p.c. wymagającą przekazania sprawy innemu sądowi. Powstaje pytanie czy konieczne jest stosowanie art. 441 k.p.c., gdyż przepis ten stanowi wyjątek od zasady, że sprawa powinna być rozpoznana przez sąd miejscowo i rzeczowo właściwy, czyli w tym przypadku Sąd Rejonowy w Sanoku. Odpowiedź jest negatywna zasadniczo z dwóch przyczyn. Pierwsza to porządek ustrojowy, który wymaga rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, czyli pierwszeństwo mają przepisy o właściwości miejscowej, stąd regulacja z art. 441 k.p.c. ma charakter wyjątku. Po wtóre znaczenie ma przedmiot sprawy, czyli wynagrodzenie pracownicze, w tym przypadku sędziego. Spory o wynagrodzenie przed sądem pracy należą do zwykłych (powszechnych) spraw, dlatego dochodzenie tego świadczenia przez pracownika, w tym przypadku sędziego, którego wynagrodzenie ściśle określa ustawa, nie powinno wywoływać negatywnego postrzegania sądu jako organu bezstronnego. Na obecnym etapie sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w Sanoku. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. [SOP] [ms] III PUO 36/24 3