I FSK 2168/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia WSA (del.) Bożena Dziełak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej I. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Gl 1531/16 w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Rozpoznając skargę kasacyjną I. W. (Skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ("WSA") z 18 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Gl 1531/16, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że skarga ta nie spełnia wszystkich wymogów formalnych. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że wpis od skargi kasacyjnej uiszczono w prawidłowej wysokości. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach ("Dyrektor IS") z 19 września 2016 r., utrzymującą w mocy cztery decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z 26 lutego 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług odpowiednio za czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2010 r. Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona w całości. Zarządzeniem z 25 kwietnia 2017 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału WSA określił wartość przedmiotu zaskarżenia na 3.246.400 zł, a wpis od skargi na 32.246 zł. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu wpłacona została kwota 15.821 zł. Natomiast w piśmie z 17 maja 2017 r. wskazano, że zdaniem Skarżącej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1.582.013 zł. Pismo powyższe Sąd pierwszej instancji potraktował jako zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z 18 lipca 2017 r. sygn. akt I FZ 147/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Stwierdził, iż wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi 3.246.400 zł, na którą to kwotę składają się sumy kwot zakwestionowanego przez organy podatkowe podatku naliczonego oraz kwot określonych w trybie art. 108 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – dalej "u.p.t.u.". W konsekwencji uznał, że Zastępca Przewodniczącego Wydziału prawidłowo ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia. Prawidłowo został też obliczony wpis od skargi na kwotę 32.464 zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zaznaczyć należy, że złożone przez Skarżącą wnioski o prawo pomocy w zakresie kosztów sądowych nie zostały uwzględnione. Pismem z 5 lutego 2018 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o rozpoznanie skargi w części, tj. w zakresie podatku należnego i przekształconego w kwotę do zapłaty na podstawie art. 108 u.p.t.u. Na wypadek zaś uznania, że sprawa nie może być rozpoznana wyłącznie w zakresie podatku należnego z pominięciem podatku naliczonego, wniósł o zwrot uiszczonej kwoty 15.821 zł. Dnia 8 marca 2018 r., zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 22 lutego 2018 r., pełnomocnikowi Skarżącej doręczono: - wezwanie do wskazania, czy w związku z brakiem możliwości orzekania w przedmiocie podatku od towarów i usług odrębnie w zakresie podatku naliczonego i należnego, pismo z 5 lutego 2018 r. należy potraktować jako cofnięcie skargi wraz z wnioskiem o zwrot uiszczonego wpisu sądowego, pod rygorem uznania, że pismo to stanowi wniosek o cofniecie skargi; - wezwanie z 8 lutego 2018 r. do uiszczenia wpisu od skargi poprzez uiszczenie kwoty 16.643 zł. W odpowiedzi na powyższe, udzielonej pismem z 15 marca 2018 r., pełnomocnik Skarżącej wniósł o: - rozpoznanie skargi jedynie w zakresie odpowiadającym uiszczonej opłacie, tj. w zakresie rozliczenia podatku należnego w wysokości 717.607 zł i podatku naliczonego w wysokości 713.873 zł za lipiec 2010 r. - zwrot pozostałej opłaty, tj. różnicy pomiędzy opłatą uiszczoną (15.821 zł) a opłatą należną od skargi za lipiec 2010 r. (15.315 zł). Zarządzeniem z 19 kwietnia 2018 r. Sędzia Sprawozdawca zdecydowała o tym, że pismo z 15 marca 2018 r. należy potraktować jako "ograniczenie zakresu skargi do podatku naliczonego i należnego za 2010 rok", a pełnomocnika Skarżącej należy poinformować, że ostateczne rozstrzygnięcie kwestii należnego wpisu od skargi nastąpi po rozstrzygnięciu sprawy na rozprawie, wtedy też nastąpi ewentualny zwrot na rachunek bankowy pełnomocnika. W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku z 18 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Gl 1531/16 jako wartość przedmiotu zaskarżenia pełnomocnik Skarżącej wskazał 3.246.000 zł, a zatem kwotę odpowiadającą wartości przedmiotu zaskarżenia uznaną przez Naczelny Sąd Administracyjny za prawidłową w sytuacji, gdy – jak wynikało ze skargi – w całości zaskarżona została decyzja Dyrektora IS obejmująca podatek od towarów i usług za miesiące od czerwca do września 2010 r. Tytułem wpisu od skargi kasacyjnej wpłacono 7.911 zł. Zgodnie z § 3 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Wpis ten określa się przy tym uwzględniając wysokość wpisu od skargi, który powinien był zostać uiszczony zgodnie z art. 231 P.p.s.a. i przepisów powyższego rozporządzenia, a nie kwotę faktycznie uiszczonego wpisu od skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt II FSK 615/13 oraz z 16 października 2018 r. sygn. akt I GZ 340/18; dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uiszczona przez Skarżącą kwota 7.911 zł nie odpowiada wpisowi od skargi kasacyjnej należnemu przy wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanemu w skardze kasacyjnej (3.246.400 zł). W istocie jest to połowa kwoty faktycznie uiszczonej przez Skarżącą tytułem wpisu od skargi, która to kwota obliczona została przez Skarżącą od kwoty 1.582.013 zł, stanowiącej podatek należny (nieuznany przez organ i "przekształcony" w kwotę podatku do zapłaty na podstawie art. 108 u.p.t.u.). Zważywszy na treść doręczonego pełnomocnikowi Skarżącej zarządzenia z 19 kwietnia 2018 r. oraz okoliczność, że po rozstrzygnięciu sprawy na rozprawie nie podjęto żadnych działań wskazanych w pkt. 3) tego zarządzenia, również w kontekście jego pkt. 1), Naczelny Sąd Administracyjny za zasadne uznał zwrócenie skargi kasacyjnej Sądowi pierwszej instancji w celu ustalenia prawidłowej wysokości wpisu od skargi kasacyjnej, uwzględniającego wartość przedmiotu zaskarżenia adekwatną do przyjętego przez WSA zakresu przedmiotowego skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 180 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi celem usunięcia powyższego braku tej skargi.