I GSK 712/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "Q." Sp. z o.o. w Z. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Go 609/09 w sprawie ze skargi "Q." Sp. z o.o. w Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia [...] października 2009 r. Nr[...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Zaskarżonym skargą kasacyjną postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. po rozpoznaniu sprawy ze skargi Q.-S. Spółki z o.o. z siedzibą w Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru, długu celnego oraz podatku od towarów i usług – odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w dniu 15 marca 2010 r. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, a wyznaczony siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności biegł do dnia 22 marca 2010 r. włącznie. Natomiast należny wpis w kwocie 250 zł został uiszczony na rachunek bankowy Sądu w dniu 23 marca 2010 r. (data obciążenia rachunku wpłacającego), a więc po upływie wyznaczonego terminu. Mając powyższe na uwadze WSA w G. W. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. – odrzucił skargę. Powyższe postanowienie zostało przez skarżącą zaskarżone w całości skargą kasacyjną, w której na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucono naruszenie: - przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 220 § 3 p.p.s.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie, przejawiające się w przyjęciu, że należny wpis od skargi w kwocie 250 zł, został uiszczony na rachunek bankowy Sądu, dopiero w dniu 23 marca 2010 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu - podczas gdy skarżąca złożyła dyspozycję polecenia przelewu w przedmiotowej sprawie na rachunek Sądu w dniu 22 marca 2010 r. Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. W. do ponownego rozpoznania 2. zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona wskazała, iż złożyła dyspozycję polecenia przelewu, w łącznej kwocie 606,00 zł, w sprawach o sygn. akt I SA/Go 609/09; I SA/Go 637/09 oraz I SA/Go 638/09, na rachunek bankowy Sądu w dniu 22 marca 2010 r., a nie - jak błędnie ustalił Sąd I instancji - w dniu 23 marca 2010 r., na dowód czego przedstawiła potwierdzenie zaksięgowania przelewu z dnia 22 marca 2010 r. oraz wydruk z rachunku bankowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy ustalaniu terminu dokonania opłat w drodze przelewu istotna jest data złożenia dyspozycji, nie zaś jego realizacja. Stanowisko to wynika z utrwalonej od wielu lat linii orzeczniczej Sądu Najwyższego, według której, w razie uiszczenia opłaty sądowej przelewem, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma rachunek, jeżeli przelew w dniu jego przyjęcia lub w terminie do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy. Okoliczność, kiedy bank wykonał polecenie przelewu, nie ma w tym wypadku znaczenia /v. np. postanowienie z dnia 27 stycznia 1969 r. I PZ 76/68 (OSNCP 1969, nr 9, poz. 1670), uchwała z dnia 16 grudnia 1983 r., III PZP 47/83 (OSNC 1984, Nr 7, poz. 110), postanowienie z 30 listopada 2000 r., I CZ 11/00 (niepublikowane)/. Takie samo stanowisko należy przyjąć, jeżeli polecenie przelewu zostało złożone za pomocą elektronicznego środka komunikacji (sieci internetowej); /por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 127/03 (OSNC 2005, nr 1, poz. 12) i z dnia 22 kwietnia 2004 r., II CZ 38/04 (OSNC 2005, nr 5, poz. 84)/. Z przedstawionych przez skarżącego załączników do skargi kasacyjnej (potwierdzenia zaksięgowania przelewu oraz wydruku z rachunku bankowego, a także pisma z B. Z. W. S.A. oddział w R. z dnia 25 maja 2010 r. i załączonego do niego wyciągu z regulaminu pt.: "Zasady korzystania z usług bankowości elektronicznej B.24") wynika, że polecenie przelewu zostało złożone w dniu 22 marca 2010 r. i w tym samym dniu zostało, zgodnie z regulaminem, zrealizowane przez bank oraz w tym dniu na rachunku bankowym zlecającego były zapewnione środki pozwalające na realizację przelewów. Fakt zaksięgowania tego przelewu zgodnie z regulaminem przez bank w dniu 23 marca 2010 r. - jak już wyżej wskazano - nie może mieć znaczenia. Należy zatem uznać, że dniem uiszczenia wpisów od skarg był dzień 22 marca 2010 r., co oznacza, że wpis został uiszczony w terminie podanym zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji. Wobec powyższego podniesiony w skargach kasacyjnych zarzut naruszenia art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasługuje na uwzględnienie, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji. Jeśli zaś chodzi o zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, to nie znalazł on w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienia. Stosownie do art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a. Odnoszące się do postępowania kasacyjnego przepisy art. 203 i 204 powołanej ustawy wiążą zwrot kosztów tego postępowania z wyrokiem sądu pierwszej instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę /por. postanowienia NSA z dnia 7 września 2005 r., I FSK 672/05 (niepublikowane) i z dnia 30 września 2005 r., II OSK 702/05 (ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 16)/.