I GZ 453/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ł. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 536/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu od skargi w sprawie ze skargi Ł. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 15 grudnia 2023 r., znak: DDP-WO.65060.1101.2023.MG w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na operacje typu premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 536/24 odrzucił skargę Ł. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 15 grudnia 2023 r. nr DDP-WO.65060.1101.2023.MG w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o przyznaniu pomocy finansowej oraz zwrócił Ł. W. kwotę 600 złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że jak wynika z akt administracyjnych sprawy, kierowana do strony skarżącej przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została doręczona stronie skarżącej w dniu 18 grudnia 2023 r. Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął 17 stycznia 2024 r. Skarga natomiast została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 18 stycznia 2024 r. (koperta nadawcza), a zatem z uchybieniem przewidzianego do tego terminu. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w punkcie 1. sentencji odrzucił skargę jako spóźnioną. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu zawarte w punkcie 2. sentencji wydano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Ł. W. Na podstawie art.194 § 1 pkt la w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżył w całości przedmiotowe postanowienie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, iż zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie nr 1101/2023 z dnia 15 grudnia 2023 r. została mu doręczona 18 grudnia 2023 r. w sytuacji, w której faktyczny odbiór ww. przesyłki miał miejsce 20 grudnia 2023 r. W ocenie skarżącego Sąd I instancji nie zweryfikował daty doręczenia przesyłki w polskiej placówce operatora pocztowego i na elektronicznym systemie monitorowania przesyłek https://emonitoring.poczta-polska.pl/. Uwzględniając powyższe informację, należy zauważyć, iż przesyłka została nadania dnia 15.12.2023r. ( dowód w sprawie koperta z datą nadania t numerem przesyłki rejestrowanej R). Natomiast odbiór przesyłki miał miejsce dnia 20 grudnia 2023 r. (dowód w sprawie wydruk z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej). Jeżeli na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje data odebrania przesyłki "18 grudnia 2023 r." należy stwierdzić, iż musiało dojść do omyłki pisarskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 77 § 1 p.p.s.a. odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. Jeżeli tego nie może lub nie chce uczynić, doręczający sam oznacza datę doręczenia oraz przyczyny braku podpisu. Natomiast zgodnie z art. 77 § 2 p.p.s.a. doręczający stwierdza na potwierdzeniu odbioru sposób doręczenia, a na doręczonym piśmie zaznacza dzień doręczenia i opatruje to stwierdzenie swoim podpisem. Jak wynika z orzecznictwa sądowoadministracyjnego, pocztowy dowód potwierdzenia odbioru pisma, decyzji jest dokumentem urzędowym i korzysta z domniemania prawdziwości (zob. np. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. II FSK 3421/14, postanowienie SN z dnia 22 marca 2019 r., sygn. I CZ 118/17, postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. II OZ 500/19, postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. I OZ 9/24). Nie wyłącza to możliwości dowodzenia przez stronę, że doręczenie nie nastąpiło lub doszło do niego w innym terminie. Dowód taki w postępowaniu sądowoadministracyjnym może zostać przez stronę podważony i obalony przeciwdowodem (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2009 r. sygn. akt II OSK 1744/09, dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jedną z możliwości służących obaleniu doręczenia jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do zakwestionowania przez skarżącego ustalenia przez Sąd I instancji daty doręczenia zaskarżonej decyzji organu z dnia 15 grudnia 2023 r. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu I instancji, które ma potwierdzenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru, doręczenie zaskarżonej decyzji miało miejsce dnia 18 grudnia 2023 r. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że skarga wniesiona przez skarżącego w dniu 18 stycznia 2024 r. (dowód - koperta nadania w UP, k. 137 akt sądowych) została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., a zatem należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast skarżący, powołując się na informację z portalu internetowego operatora pocztowego umożliwiającego tzw. "śledzenie przesyłek" uznaje, że doręczenie nastąpiło dnia 20 grudnia 2023 r. przedkładając na dowód wydruk ze strony internetowej, co oznacza iż skargę złożył w terminie. Należy podkreślić, że wskazując na motywy odrzucenia skargi Sąd I instancji oparł się na treści urzędowego dokumentu (kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji potwierdzonej za zgodność z oryginałem), który stwierdzał zaistnienie opisanych w nim faktów i korzystał z domniemania zgodności z prawdą. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że dane zawarte w zwrotnym potwierdzeniu odbioru są nieprawdziwe. Podnieść należy, że z adnotacji zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zarówno osoba odbierająca (skarżący), jak i doręczyciel (pracownik operatora pocztowego) zgodnie potwierdzili własnoręcznymi podpisami, że przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję doręczono dnia 18 grudnia 2023 r. Oświadczenia tak złożone nie zostały cofnięte, ani unieważnione. Odnosząc się do przedstawianej przez skarżącego informacji z portalu internetowego operatora pocztowego należy wskazać, że nie ma on mocy dowodowej nawet porównywalnej dokumentowi urzędowemu (zob. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 lipca 2017 r., sygn. II SA/Kr 682/17, postanowienie NSA z dnia 22 września 2017 r., sygn. I GZ 196/17, B. Dauter, W. Gurba [w:] S. Babiarz, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, A. Olesińska, J. Rudowski, B. Dauter, W. Gurba, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. XII, Warszawa 2024, art. 144(a). Dodatkowo należy zaznaczyć, że na portalu internetowym operatora pocztowego, gdzie możliwe jest śledzenie przesyłek, znajduje się adnotacja, że wyświetlane informacje mają jedynie charakter poglądowy, co także podważa pełną wiarygodność informacji tam wskazanych. Z powyższych względów uznać należy za prawidłowe uznanie przez Sąd I instancji, że doręczenie odpisu zaskarżonej decyzji miało miejsce dnia 18 grudnia 2023 r. Zatem termin na złożenie skargi upłynął dnia 17 stycznia 2024 r. Sąd I instancji prawidłowo zatem odrzucił skargę . W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.