I GZ 467/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt I SA/Rz 110/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg D. S. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie. Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 110/17, mocą, którego w oparciu o art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) oraz § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) - wezwano D. S.(skarżący) do uiszczenia wpisu w wysokości 1250 zł od skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 24 października 2018 r. oddalającego skargi skarżącego na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu spółki z o.o. L. z siedzibą w R. wraz z tą spółką za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie i zarzucił naruszenie art. 199 p.p.s.a. w zw. z art. 173 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że strona skarżąca ma opłacić opłatę od skargi kasacyjnej w wysokości 1250zł jako pięciokrotności połowy należnego wpisu w sytuacji kiedy strona wniosła tylko jedna skargę kasacyjną. W jego ocenie wysokość wpisu sądowego od wywiedzionej przez niego skargi kasacyjnej winna wynosić 250 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), w takiej sytuacji jednak przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie jest pismem procesowym podlegającym opłacie, a zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Należy wskazać, że Przewodniczący Wydziału I WSA w Rzeszowie zasadnie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu w wysokości 1250 zł. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 12 cytowanego rozporządzenia wpis stały w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Z kolei zgodnie z § 3 tego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi. Należy zauważyć, że wpis od skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 24 października 2018 r. wynosi w sumie połowę kwot pobranych tytułem wpisów od skarg w połączonych sprawach o sygn. akt I SA/Rz 110/17, I SA/Rz 111/17, I SA/Rz 112/17, I SA/Rz 113/17, i I SA/Rz 114/17. Zgodnie z art. 111 § 2 p.p.s.a. sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Połączenie dotyczy spraw, którym nadano już bieg, a więc tych, w których skargi odpowiadały wymogom formalnym i zostały należycie opłacone. Zarządzenie o połączeniu ma charakter wyłącznie techniczny i jest podyktowane ekonomią procesową. Nie pozbawia jednak tych spraw odrębnego charakteru, ani samodzielności. Wyrok wydany w odniesieniu do połączonych spraw powinien zawierać odrębne rozstrzygnięcie co do każdej z nich. Odpowiednio skarga kasacyjna od wyroku wydanego w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia powinna uwzględniać fakt odrębności spraw połączonych. Wobec tego wpis od skargi kasacyjnej (gdy strona skarży wyrok w całości) należny jest w wysokości odpowiadającej połowie sumy wpisów od skarg pobranych w każdej z połączonych spraw (por. postanowienie NSA z 28 września 2009 r., sygn. akt II FZ 349/09; postanowienie NSA z 15 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 151/17, dostępne w CBOSA). Tym samym zaskarżone zarządzenie jest prawidłowe i nie narusza prawa. Zasadnie zatem wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 1250 zł. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba, że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 – 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z powyższych okoliczności. Zaskarżenie zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu prowadzi do tego, że Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jedynie, czy zachodziły podstawy prawne do wezwania o uiszczenie wpisu i czy wysokość tej opłaty została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.