I GZ 61/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 911/24 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi L. K. na czynność Burmistrza Karczewa w przedmiocie wypłaty dotacji oświatowej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 911/24 na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę L. K. na czynność Burmistrza Karczewa w przedmiocie odmowy wypłaty dotacji oświatowej oraz zwrócił wpis. Strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na czynność odmowy wypłaty dotacji oświatowej dla prowadzonej przez skarżącą niepublicznej szkoły podstawowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że jak wynika z akt administracyjnych, o podjęciu przez organ czynności stanowiącej odpowiedź na wniosek skarżącej o udzielenie dotacji na rok 2023 (pismo z dnia 9 lutego 2023 r.) skarżąca dowiedziała się 21 lutego 2023 r. W związku z tym czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest odmowa przyznania dotacji na dany rok. Dotacja oświatowa ma charakter roczny i nie jest świadczeniem okresowym. A zatem termin do wniesienia skargi należy liczyć od dnia doręczenia pisma organu z dnia 9 lutego 2023 r., tj. od 21 lutego 2023 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym dnia 20 lutego 2024 r. (koperta wraz ze stemplem pocztowym – k. 34 akt sądowych), czyli po upływie omówionego terminu, który upłynął w dniu 23 marca 2023 r. i uchybienie to nie nastąpiło, w ocenie Sądu pierwszej instancji, bez winy skarżącej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: art. 47 w zw. z art. 33 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że: a. odmowa przyznania skarżącej dotacji oświatowej na rok 2023, w drodze pisma doręczonego skarżącej w dniu 21 lutego 2023 r., uniemożliwia skarżącej składania wniosków o wypłaty transz dotacji za poszczególne miesiące 2023 r., podczas gdy każda czynność organu zmierzająca do ustalenia lub wypłaty dotacji jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4) p.p.s.a, która to czynność podlega kontroli sądów administracyjnych; b. skoro dotacja oświatowa jest dotacją roczną to odmowę jej wypłaty można skarżyć tylko raz, podczas gdy z uwagi na dokonywanie czynności wypłat dotacji w miesięcznych częściach, konieczne jest zapewnienie stronie możliwości kwestionowania każdej z tych czynności odrębnie w odniesieniu do poszczególnych miesięcy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych sprawy z zakresu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w cytowanej regulacji należą do kognicji sądów administracyjnych. Przepis art. 47 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1400 ze zm.) stanowi, że czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że czynności dokonywane w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji oświatowej stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, które kontrolowane są przez sądy administracyjne (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 1414/20). W rozpoznawaj sprawie niesporne jest, że zaskarżona do WSA czynność Burmistrza w przedmiocie odmowy wypłaty dotacji oświatowej na 2023 r. podlega kognicji sądów administracyjnych. Kwestią sporną jest natomiast początkowa data liczenia terminu do jej zaskarżenia, to znaczy kiedy i w jakiej formie skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o czynności odmowy przyznania dotacji. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Z akt sprawy wynika, że do dnia 15 września 2022 r. skarżąca nie przedłożyła dokumentów określonych w art. 168 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (aktualnego zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, dokumentów potwierdzających lokalizację prowadzenia zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych w tym dokumenty poświadczające dysponowanie odpowiednimi pomieszczeniami, opinie dotyczące bezpieczeństwa i higienicznych warunków nauki i pracy w szkole lub placówce spełniające wymagania określone w przepisach prawa i aktualny statut szkoły) następnie pismem z dnia 19 stycznia 2023 r. organ wezwał skarżącą do przedłożenia tych dokumentów. Nie zostały one przedłożone, w związku z czym pismem z dnia 9 lutego 2023 r. organ odmówił przekazania dotacji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że data otrzymania przez skarżącą pisma z dnia 9 lutego 2023 r. rozpoczyna bieg terminu do wniesienia skargi na czynność odmowy przekazania dotacji w tej sprawie. W dniu 21 lutego 2023 r. strona dowiedziała się o odmowie w związku z nieuzupełnieniem dokumentacji potrzebnej do wypłaty dotacji. Dotację oświatową o której mowa w art. 26 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2021 poz. 1930 ze zm., dalej: u.f.z.o. należy oceniać w rocznej perspektywie, co było intencją ustawodawcy. Z uwagi na fakt, że w świetle art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305, dalej: u.f.p.) dotacje podlegają szczególnym zasadom rozliczania, należy odróżnić rozliczanie dotacji na bieżąco, przy okazji wypłat poszczególnych prawem przewidzianych rat w ciągu roku, w którym udzielono dotacji (tryb, o którym mowa w art. 34 ust. 3 u.f.z.o.), od rozliczeń po zakończeniu roku, w którym dotacji udzielono - takich jak obowiązek zwrotu dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego (art. 251 ust. 1 u.f.p.), obowiązek zwrotu dotacji, wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranej nienależnie, na zasadach określonych art. 252 u.f.p. czy też jak w tym przypadku gdy takiej dotacji odmówiono. Co najistotniejsze w tej sprawie to, że w myśl art. 211 u.f.p. dotacja ma charakter roczny. W myśl bowiem art. 211 ust. 1 u.f.p. budżet jednostki samorządu terytorialnego jest rocznym planem dochodów i wydatków oraz przychodów i rozchodów tej jednostki. Z ust. 2 wynika zaś, że budżet jednostki samorządu terytorialnego jest uchwalany na rok budżetowy. Natomiast ust. 3 stanowi, że rokiem budżetowym jest rok kalendarzowy. Z powołanych przepisów wynika zatem zasada roczności. Wywiedziona z przepisów ustawy o finansach publicznych zasada roczności ma swoje umocowanie zarówno w orzecznictwie NSA, jak i w literaturze (por. wyrok NSA z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II GSK 1147/13, ONSAiWSA 2016/2/30 oraz wyrok NSA z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1593/14, LEX nr 1986590). Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym dopiero 20 lutego 2024 r. Zdaniem skarżącej, termin do zaskarżenia czynności polegającej na ustaleniu kwoty dotacji biegnie dla każdej części dotacji oddzielnie. Natomiast datacja na 2023 r. nie została przyznana ze względu na nieuzupełnienie wymaganych dokumentów o czym skarżąca wiedziała już na początku 2023 r. W świetle powyższych rozważań, zdaniem NSA, nie ulega wątpliwości, że skarga została złożona po terminie wynikającym z art. 53 § 2 p.p.s.a. i podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.