I OPP 57/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA: Anna Łuczaj (sprawozdawca) Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. L. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 23/08 z wniosku Z. L. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] października 2007 r. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. W dniu [...] sierpnia 2011 r. (data prezentaty) Z. L. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z wniosku o wymierzenie Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywny za nieprzekazanie skargi Z. L. z dnia [...] października 2007 r. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2007 r.o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...]. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed WSA w Warszawie, zalecenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wydania w wyznaczonym terminie postanowienia rozstrzygającego powyższy wniosek i przyznanie mu od Skarbu Państwa odpowiedniej sumy pieniężnej. Skarżący podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powyższy wniosek o wymierzenie grzywny rozpoznał w dniu [...] października 2008 r. jednak jak dotąd wniosku tego nie rozstrzygnął. Skarżący podkreślił, że otrzymał jedynie odpis dokumentu zatytułowanego "postanowienie" z dnia [...] października 2008 r. oznaczony sygnaturą II SO/Wa 23/08, który nie jest sentencją postanowienia Sądu. Zdaniem skarżącego wydanie postanowienia wymaga w szczególności spisania sentencji czyniącej zadość wymogom określonym w art. 138 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Otrzymany przez skarżącego odpis "postanowienia" nie zawiera miejsca jego wydania, imienia i nazwiska protokolanta, imienia i nazwiska bądź nazwy wnioskodawcy oraz przedmiotu wniosku i rozstrzygnięcia Sądu. Przedmiotowe "postanowienie", zdaniem wnioskodawcy, zawiera natomiast szereg innych składników, które nie są przewidziane w art. 138 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Użyte w treści tego dokumentu sformułowanie " Sąd postanawia wymierzyć Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywnę w wysokości 5000 zł." jest oświadczeniem wiedzy, a nie woli. Z. L. podkreślił, że wymierzenie grzywny nie jest rozstrzygnięciem lecz ustaleniem. Dodatkowo skarżący stwierdził, że wraz z "postanowieniem" zostały mu doręczone dwie luźne, niedatowane karty stanowiące uwierzytelniony odpis dokumentu zatytułowanego "uzasadnienie". W ocenie skarżącego to "uzasadnienie" nie jest uzasadnieniem żadnego konkretnego wyroku lub postanowienia Sądu, tzn. nie czyni zadość wymogom wynikającym z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. W końcowej części skargi skarżący zaznaczył, że chciałby być poinformowany o składzie sędziowskim wyznaczonym do rozpoznania tej skargi, aby ewentualnie mógł wcześniej złożyć wniosek o wyłączenie sędziego. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] czerwca 2008 r. Z. L. wystąpił o wymierzenie grzywny Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej za nieprzekazanie skargi z dnia [...] października 2007 r. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wniosku z dnia [...] kwietnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. Sąd przekazał Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej odpis wskazanego wyżej wniosku, wzywając jednocześnie do ustosunkowania się do jego treści w terminie 14 dni. Pismo to zostało doręczone organowi w dniu [...] czerwca 2008 r. W odpowiedzi na przesłany wniosek Minister Pracy i Polityki Społecznej w piśmie z dnia [...] lipca 2008 r. wniósł o niewymierzanie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi. Przytoczył szereg okoliczności niezwiązanych ze sprawą, wskazując na wypełnienie obowiązków nałożonych przez Sąd w sprawach ze skarg Z. L. o sygn. akt II SAB/Wa 78/08, II SAB/Wa 92/07 i II SO/Wa 47/07. Postanowieniem z dnia [...] pażdziernika 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 23/08 WSA w Warszawie wymierzył Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywnę w wysokości 5000 zł. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 34/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej na powyższe postanowienie WSA w Warszawie z dnia [...] października 2009 r. Natomiast wyrokiem z dnia [...] lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 192/08 w sprawie ze skargi Z. L. na bezczynność zobowiązał Ministra Pracy i Polityki Społecznej do rozpatrzenia wniosku Z. L. z dnia [...] kwietnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2007 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że powyższe orzeczenie jest prawomocne od dnia [...] maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej "ustawą") strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Według art. 3 pkt 6 wspomnianej ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym - skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach strony. Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub Naczelnym Sądem Administracyjnym - właściwy do jej rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie została wniesiona przez skarżącego w dniu [...] sierpnia 2011 r. (data prezentaty), a więc po prawomocnym zakończeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywnę w wysokości 5000 zł. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2008 r. (k. 39). Zażalenie wniesione przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 34/09. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że postępowanie w sprawie ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2007 r. o stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2007 r. zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 192/08 zobowiązującym Ministra Pracy i Polityki Społecznej do rozpatrzenia wniosku Z. L. z dnia [...] kwietnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2007 r. W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna. Skarga na przewlekłość postępowania, stosownie do przepisu art. 5 ust.1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) może być wniesiona w toku postępowania w sprawie. Podkreślić należy, że skarga na przewlekłość postępowania stanowi doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu, a zatem jest środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez sąd. Jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu. Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym jedynie do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. A contrario, skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2010 r., sygn. akt I OPP 31/10, LEX nr 643291). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.