I OPP 8/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Maria Rzążewska, po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, sygn. akt II SAB/Wa 100/07 (poprzednio II SAB/Wa 183/06) postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. Skarżący A. S. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania, odszkodowania w kwocie 10 000 zł oraz zalecenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sporządzenia postanowienia z dnia 7 stycznia 2009 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący dnia [...] grudnia 2005 r. wniósł do Sądu Rejonowego dla Warszawy [...] pozew o przeniesienia skarżącego na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu [...] w Ministerstwie Zdrowia przez Szefa Służby Cywilnej. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. (zażalenie Szefa Służby Cywilnej na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2006 r.) Sąd Rejonowy uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. We wrześniu 2006 r. skarga A. S. wraz z aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przez Sąd Rejonowy dla Warszawy [...]. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2007 r., sygn. akt I OPP 144/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. S. na przewlekłość postępowania w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, ponieważ od czasu przekazania akt sprawy przez Sąd Rejonowy do chwili wniesienia skargi na przewlekłość postępowania upłynęły 3 miesiące. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OPP 15/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. S. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Szefa Służby Cywilnej. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od tego postanowienia. Postanowieniem z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt I OSK 1312/07 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił akta sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie dnia 26 września 2007 r. W grudniu 2007 r. skarżący wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, która została odrzucona postanowieniem z dnia 4 stycznia 2008 r., sygn. akt I OPP 44/07, z uwagi na to, że skarga ta została wniesiona przed upływem 12 miesięcy, od daty wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia o oddaleniu poprzedniej skargi na przewlekłość postępowania. Skarżący dnia 15 stycznia 2007 r. wniósł następną skargę na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt I OPP 2/08 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, przyznał skarżącemu od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sumę pieniężną w wysokości 1 000 (tysiąc) zł oraz zalecił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wyznaczenie posiedzenia w terminie 1 miesiąca. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2008 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 27 marca 2008 r. Z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku o wyłączenie przewodniczącego składu oraz pozostałych członków składu, rozprawa została odroczona. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2008 r. Dnia 30 maja 2008 r. skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, adwokata oraz z wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem referendarza z dnia 5 czerwca 2008 r. oddalono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt I OW 71/08 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie z wniosku o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2008 r. wyznaczył termin rozprawy na dzień 9 października 2008 r. Rozprawa w dniu 9 października 2008 r. została ponownie odroczona z uwagi na cofnięcie przez skarżącego pełnomocnictwa r. pr. A. P. i wystąpienie z wnioskiem o ustanowienie nowego pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2008 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 7 stycznia 2009 r. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Od tego postanowienia skarżący wniósł skargę kasacyjną. Dnia 9 lutego 2009 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. W rozpoznawanej sprawie postępowanie toczy się od września 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt I OPP 2/08 stwierdził przewlekłość postępowania oraz zalecił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wyznaczenie posiedzenia w terminie jednego miesiąca. Jakkolwiek termin rozprawy został wyznaczony na dzień 27 marca 2008 r., to z uwagi na wnioski skarżącego rozprawa została odroczona. Również kolejna rozprawa w dniu 9 października 2008 r. została odroczona z uwagi na wnioski skarżącego. Dopiero w dniu 7 stycznia 2009 r. na rozprawie Sąd odrzucił skargę. Od czasu stwierdzenia przewlekłości postępowania i zalecenia wyznaczenia posiedzenia w terminie jednego miesiąca w celu rozpoznania sprawy postanowieniem NSA z dnia 6 lutego 2008 r. do czasu odrzucenia skargi postanowieniem z dnia 7 stycznia 2009 r. upłynęło kolejne 11 miesięcy. Zasadniczą przyczyną nierozpoznania sprawy była konieczność rozpoznawania licznych wniosków i zażaleń skarżącego. Sąd podejmował czynności bez zbędnej zwłoki. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, oddalił skargę na przewlekłość postępowania.