I OSK 1232/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2186/12 o odrzuceniu skargi M. D. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2186/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. D. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2012 r., nr [...], w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 28 września 2012 r. Skarga została natomiast nadana na adres organu w dniu 26 października 2012 r. za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, za datę wniesienia skargi należy uznać datę jej wpływu do organu, tj. dzień 6 listopada 2012 r. Sąd zważył bowiem, że stosownie do treści art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Użyte w tym przepisie określenie "w polskim urzędzie pocztowym" należy odnieść wyłącznie do placówek przedsiębiorstwa "Poczta Polska", świadczących powszechne usługi pocztowe, i której to na mocy art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.), jako jedynemu podmiotowi, powierzono obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego. Zestawiając zatem datę doręczenia zaskarżonej decyzji z datą wniesienia skargi Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a, bowiem ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 października 2012 r. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył M. D., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 83 § 3 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., czyli przed wejściem w życie ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe) polegające na uznaniu, że użyte w tym przepisie określenie "w polskim urzędzie pocztowym" odnosi się wyłącznie do placówek przedsiębiorstwa "Poczta Polska". W oparciu o powyższy zarzut kasacyjny wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż dla przedmiotowej sprawy najistotniejsze jest to, jaki stan prawny obowiązywał w dacie wniesienia skargi. Obowiązujące wówczas przepisy prawa nie dawały żadnych podstaw do utożsamiania pojęcia "polski urząd pocztowy", o którym stanowił art. 83 § 3 P.p.s.a. z pojęciem "operatora publicznego", którym na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe pozostaje Poczta Polska. Ponadto w dacie wniesienia skargi kasacyjnej pojęcie operatora publicznego nie występowało w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi. W związku z powyższym, skoro ustawodawca nie posługiwał się pojęciem "operatora publicznego", a tylko i wyłącznie pojęciem "polskiego urzędu pocztowego", to pod tym pojęciem należy rozumieć placówkę dowolnego operatora pocztowego, mającego siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, działającego na podstawie zezwolenia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na świadczenie usług pocztowych. Dlatego też brak jest, zdaniem skarżącego kasacyjnie, podstawy prawnej do utożsamiania pojęcia "polskiego urzędu pocztowego" z placówką pocztową Poczty Polskiej. Na poparcie swego stanowiska autor skargi kasacyjnej przywołał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 20/13. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Pismo uznaje się za wniesione w terminie, jeżeli w tym terminie wpłynęło ono do sądu. Jedyny wyjątek od tej zasady dotyczy oddania pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym. W myśl art. 83 § 3 P.p.s.a., w takim przypadku za datę wniesienia pisma do sądu należy przyjąć datę oddania tego pisma w urzędzie pocztowym lub urzędzie konsularnym. Trzeba zauważyć, iż w treści art. 83 § 3 P.p.s.a. - na dzień wydania zaskarżonej decyzji ([...] września 2012 r.) i wniesienia skargi - ustawodawca posłużył się pojęciem "polski urząd pocztowy", które to pojęcie nie występowało w obowiązującej wówczas ustawie dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe. Ustawa ta bowiem stosowała pojęcie "operatora" oraz "operatora publicznego". Wskazać należy, iż w przepisach innych ustaw, np. kodeksu postępowania cywilnego czy kodeksu postępowania administracyjnego ustawodawca w przepisach dotyczących nadawania pism posługuje się pojęciem "polskiej placówki pocztowej operatora publicznego" (art. 165 § 2 k.p.c., art. 57 § 5 pkt 1 k.p.a.). Zgodnie z treścią art. 46 ust. 2 tej ustawy obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego powierzono Poczcie Polskiej S.A. W takiej sytuacji według przytoczonych przepisów k.p.c. i k.p.a. za polską placówkę operatora publicznego można uznać jedynie placówkę Poczty Polskiej S.A. Jak już wyżej wskazano – na dzień wydania zaskarżonej decyzji - pojęcie "operatora publicznego" nie występuje w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A zatem, skoro w ustawie tej ustawodawca nie posługuje się powyższym pojęciem "operatora publicznego", tylko "polskiego urzędu pocztowego" to pod pojęciem tym należy rozumieć również placówkę dowolnego operatora pocztowego, mającego siedzibę na terenie Polski, który uzyskał stosowne zezwolenie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na świadczenie usług pocztowych. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd zaprezentowany w cytowanym w skardze kasacyjnej orzeczeniu tego Sądu z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 20/13, (p. Internetowa Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) zgodnie z którym obywatel nie może ponosić ujemnych konsekwencji wynikających z braku dostosowania przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do brzmienia przepisów ustawy Prawo pocztowe wprowadzającej wyodrębnione usługi tzw. operatora publicznego świadczącego powszechne usługi pocztowe. W takiej sytuacji za "polski urząd pocztowy" należy uznać każdego operatora uprawnionego do wykonywania usługi pocztowej. Stanowisko przeciwne godziłoby bowiem w konstytucyjne prawo do sądu określone w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a przede wszystkim byłoby sprzeczne z literalnym brzmieniem przepisu. W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 28 września 2012 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 29 października 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została nadana za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o. w dniu 26 października 2012 r., a zatem z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 83 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.