I OSK 682/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński (spr.) Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędzia NSA Monika Nowicka Protokolant Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy Jeleśnia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt IV SA/Gl 487/09 w sprawie ze skargi Wojewody Śląskiego na zarządzenie Wójta Gminy Jeleśnia z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zarządzenia w sprawie szkół i placówek oświatowo-wychowawczych oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. (sygn. akt IV SA/Gl 487/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu skargi Wojewody Śląskiego na zarządzenie Wójta Gminy Jeleśnia z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie szkół i placówek oświatowo-wychowawczych stwierdził, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa oraz określił, że nie podlega ono wykonaniu. Wyrok powyższy zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. W dniu [...] lutego 2008 r. Wójt Gminy Jeleśnia działając na podstawie art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) wydał zarządzenie nr [...] w sprawie zmiany zarządzenia nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] w S. M.. Przedmiotowym zarządzeniem, zgodnie z jego § 1, Wójt Gminy dokonał zmiany treści załącznika do zarządzenia nr [...] poprzez przyjęcie nowego kalendarium konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] w S. M.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewoda Śląski działając na podstawie art. 93 ust. 1 w związku z art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wniósł o orzeczenie niezgodności z prawem zarządzenia nr [...] Wójta Gminy Jeleśnia z dnia [...] lutego 2008 r., jako niezgodnego z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855). W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] lipca 2007 r. Wójt Gminy Jeleśnia zarządzeniem nr [...] ogłosił konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] w S. M.. Z dokumentów posiadanych przez organ nadzoru wynikało, że ogłoszenie o konkursie zostało zamieszczone w prasie w dniu 1 sierpnia 2007 r. Termin składania dokumentów - zgodnie z informacją zawartą w ogłoszeniu - wynosi 14 dni od dnia ukazania się wskazanego ogłoszenia. Posiedzenie komisji konkursowej mającej na celu przeprowadzenie wstępnej weryfikacji kandydatów (I etap konkursu) zaplanowano na dzień [...] sierpnia 2007 r. Z kolei przeprowadzenie II etapu konkursu z udziałem kandydatów dopuszczonych do dalszego postępowania konkursowego wyznaczono na dzień [...] sierpnia 2007 r. Z przesłanych mu dokumentów wynika, iż komisja konkursowa w ogóle nie rozpoczęła postępowania konkursowego. Zwołane bowiem na dzień [...] sierpnia 2007 r. zebranie Rady Rodziców Zespołu Szkół Nr [...] w S.M. mające desygnować dwóch przedstawicieli do składu komisji konkursowej nie odbyło się z uwagi na brak quorum, co potwierdza notatka służbowa spisana w Urzędzie Gminy Jeleśnia w dniu [...] sierpnia 2007 r. w sprawie konkursu. Brak możliwości prawidłowego powołania komisji (w ustawowym składzie) uniemożliwiło zatem rozpoczęcie procedury konkursowej. Podniesiono, iż w tych okolicznościach, Wójt Gminy Jeleśnia postanowił powierzyć pełnienie obowiązków dyrektora wskazanego Zespołu Szkół na podstawie przepisu art. 36 a ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Konkurs został następnie kontynuowany w 2008 r. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Wójt Gminy Jeleśnia postanowił dokonać zmiany treści załącznika do zarządzenia nr [...] poprzez przyjęcie nowego kalendarium konkursu. Zgodnie z przedmiotowym kalendarium konkursu nowy termin posiedzenia komisji konkursowej wyznaczono na dzień [...] lutego 2008 r. Zdaniem organu nadzoru, wobec upływu terminu wyznaczonego przepisem § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 23 października 2003 r. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189 poz. 1855), zwanego dalej rozporządzeniem nie było możliwości dalszego prowadzenia postępowania konkursowego ogłoszonego zarządzeniem Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2007 r. Przeniesienie terminu pierwszego posiedzenia komisji konkursowej wyznaczonego na dzień [...] sierpnia 2007 r. - zgodnie z kalendarium konkursu stanowiącym załącznik do zarządzenia nr [...] Wójta Gminy Jeleśnia - na dzień [...] lutego 2008 r. nastąpiło z naruszeniem wskazanego wyżej przepisu § 3 ust. 1 rozporządzenia. Stosownie do unormowania zawartego w cytowanym wyżej przepisie posiedzenie komisji odbywa się nie później niż w ciągu 14 dni roboczych od upływu terminu składania ofert przez kandydatów, wskazanego w ogłoszeniu o konkursie. Zdaniem Wojewody - zawarte w tym przepisie sformułowanie "nie później niż w ciągu 14 dni roboczych" wskazuje na intencję prawodawcy, której celem jest szybkie przeprowadzenie procedury konkursowej. Ustanowiony w tym przepisie termin posiedzenia komisji konkursowej jest terminem zawitym. Podkreślono, iż ani przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późno zm.), ani przepisy wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej nie przewidują możliwości przedłużania procedury konkursowej. Przewlekle prowadzenie postępowania konkursowego może bowiem doprowadzić do sytuacji, w której osoba przystępująca do konkursu, nie będzie już - po kilku miesiącach - zainteresowana danym stanowiskiem. Podobnie rzecz się ma z członkami komisji konkursowej. Niewytypowanie przez Radę Rodziców swoich przedstawicieli do składu komisji konkursowej nie dawało zatem podstaw do zaniechania stosowania przepisu § 3 ust. 1 wymienionego rozporządzenia. Podkreślono, że przedmiotowe zarządzenie zostało wydane w dniu [...] lutego 2008 r. i doręczone Wojewodzie w dniu [...] maja 2009 r., a zatem, w tej sytuacji, gdy Wojewoda nie ma możliwości stwierdzenia nieważności kwestionowanego aktu ze względu na upływ terminu jednego roku od jego podjęcia. W świetle przepisu art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia (...)". W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Jeleśnia wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, ze nie podziela stanowiska Wojewody Śląskiego, co do naruszenia § 3 ust 1 rozporządzenia. Podniósł, że konkurs rozpoczęty kontynuowano na mocy zaskarżonego zarządzenia nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r., zgodnie z którym ustalono nowe kalendarium konkursu. § 3 omawianego aktu wykonawczego stanowi, że posiedzenie komisji odbywa się nie później niż w ciągu 14 dni roboczych, od upływu terminu składania ofert przez kandydatów. W niniejszej zaś sprawie posiedzenie nie mogło się odbyć, gdyż komisja nie ukonstytuowała się z przyczyn obiektywnych. W ocenie Wójta Gminy Jeleśnia bieg 14-dniowego terminu dotyczy przypadków, gdy komisja została powołana i jest gotowa do pracy. Dodatkowo Wójt podkreślił, że nie miał możliwości unieważnienia procedury konkursowej, bo nie zachodziła żadna z przesłanek prawnych, pozwalających na takie czynności. Wprowadzenie nowego kalendarium konkursu nie uchybiło w tej konkretnej sprawie interesowi żadnego kandydata, albowiem na dyrektora placówki wyłoniono osobę, która w praktyce pełniła już tę funkcję od kilku miesięcy, zgodnie z art. 36a ust 5 ustawy o systemie oświaty, a drugi z ewentualnych kandydatów złożył ofertę, która winna podlegać odrzuceniu zgodnie z § 4 pkt. 1 zd. 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] w S. M., albowiem co do tego kandydata toczyło się w tym czasie postępowanie karne i dyscyplinarne. Podkreślił, że wcześniej Wojewoda o planach zmiany kalendarium konkursu Wojewoda wiedział i takich działań nie kwestionował. Wójt zaznaczył, ze w toku procedury konkursowej został wyłoniony kandydat na stanowisko dyrektora, któremu powierzono pełnienie tej funkcji na okres 5 lat. Na marginesie zauważył, że żadnych uchybień formalnych w działaniach Wójta Gminy Jeleśnia nie dopatrzył się także Śląski Kurator Oświaty, którego przedstawiciele byli członkami komisji konkursowej, a powierzenie stanowiska dyrektorowi wyłonionemu w przedmiotowej procedurze konkursowej nie było kwestionowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdzając w wyroku z dnia 21 stycznia 2010 r., że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa wskazał, że błędne jest stanowisko organu prowadzącego szkołę, iż niezachowanie określonego w § 3 ust. 1 w związku z § 5 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia terminu 14-tu dni roboczych do odbycia posiedzenia komisji konkursowej, liczonego od upływu terminu składania ofert przez kandydatów, wskazanego w ogłoszeniu o konkursie i niedokonanie niezwłocznie oceny kandydatów dopuszczonych do postępowania konkursowego dotyczy przypadków, gdy komisja została powołana i jest gotowa do pracy, a nie zaś, gdy jej posiedzenie nie mogło się odbyć, gdyż komisja nie ukonstytuowała się z przyczyn obiektywnych. Literalne brzmienie § 3 ust. 1 rozporządzenia wskazuje na odbycie posiedzenia komisji konkursowej "nie później niż w ciągu 14 dni roboczych (...)" i wiąże się wprost z § 5 ust. 1 rozporządzenia. Powołane przepisy stwarzają nakaz racjonalnego gospodarowania czasem i konieczność podjęcia prac przez komisję jak najszybciej, a więc maksymalnie do 14 - tu dni roboczych, celem niezwłocznego dokonania oceny i wyboru w jak najszybszym czasie kandydata na stanowisko dyrektora szkoły. Gdyby inne były zamiary ustawodawcy, to jednoznaczne sformułowania w tym zakresie znalazłyby się w ustawie o systemie oświaty. Określony w § 3 ust. 1 rozporządzenia termin nie jest terminem instrukcyjnym, ani też procesowym, ale ma charakter materialnoprawny i nie może być przedłużony przez przyjęcie innego sposobu jego obliczania od ustalonego w przepisach prawa. Został on expressis verbis ustanowiony, jako termin 14 dni roboczych od upływu terminu składania ofert przez kandydatów, wskazany w ogłoszeniu o konkursie. Termin ten zaczyna biec od daty końcowej składania ofert przez kandydatów, wskazanej w ogłoszeniu o konkursie. W razie nie zajęcia stanowiska przez komisję konkursową w tym terminie, wygasa dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania konkursowego. W sytuacji, gdy w ogóle nie doszło do powołania komisji konkursowej, organ winien był zakończyć przedmiotowe postępowanie konkursowe i rozpisać nowy konkurs na dyrektora szkoły. Sąd I instancji wskazał dalej, że przywrócenie terminu prawa materialnego jest dopuszczalne, ale tylko wówczas, gdy taką możliwość przewidują przepisy określające dany termin, co rozpatrywanej sprawie nie ma miejsca. Wskazano także, że konstytucyjna zasada ochrony samodzielności samorządu terytorialnego wyłącza dopuszczalność stosowania wykładni rozszerzającej przedmiotowego 14-dniowego terminu. Sąd stwierdził następnie, że argumenty przytoczone w odpowiedzi na skargę zmierzają w istocie do oceny zasadności wydania zakwestionowanego rozporządzenia z punktu widzenia kryteriów celowościowych, które jednak nie są miarodajnym kryterium oceny w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy skarga, jako uzasadniona, podlegała uwzględnieniu na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył, reprezentowany przez pełnomocnika, Wójt Gminy Jeleśnia, wnosząc o stwierdzenie nieważności postępowania i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia lub uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarzucono Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego, to jest: - § 3 ust 1 i § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189 poz. 1855), zwanego dalej rozporządzeniem, polegającą na przyjęciu, że termin wskazany w cytowanym przepisie jest terminem zawitym, a jego niedochowanie miało wpływ na wynik postępowania konkursowego; - art. 36a ust 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.), poprzez nietrafne przyjęcie, że naruszenie terminu, o którym mowa w § 3 ust 1 rozporządzenia, zobowiązuje organ prowadzący do zaniechania czynności powierzenia wyłonionemu w drodze konkursu kandydatowi stanowiska Dyrektora Zespołu szkół Nr [...] w S. M.; oraz naruszenie przepisów postępowania, a to: - art. 87 w związku z art. 91 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym poprzez przyzwolenie na rozstrzyganie sprawy nie objętej kompetencjami organów nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego, lecz należącymi do kognicji sądów powszechnych; - art. 33 § 1, art. 47 § l, art. 92 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez zaniechanie zawiadomienia Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] w S. M. o wniesieniu skargi i terminie wyznaczonej rozprawy. W ocenie Wójta Gminy Jeleśnia zasadniczym uchybieniem Sądu I instancji, powodującym nieważność postępowania, było pominięcie w toku postępowania osoby aktualnie sprawującej funkcję Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] w S. M.. W ocenie Wójta Gminy korzystała ona na mocy art. 33 § 1 p.p.s.a. ze statusu uczestnika na prawach strony i winna zgodnie z art. 47 § 1 wskazanej ustawy otrzymać odpis skargi, a zgodnie z art. 91 § 2 być zawiadomiona o terminie rozprawy. Wójt Gminy Jeleśnia nie podziela stanowiska Sądu I instancji co do oceny charakteru prawnego terminu, o którym mowa w § 3 ust 1 rozporządzenia. Skoro bowiem ani ustawa o systemie oświaty, ani przedmiotowe rozporządzenie nie przewidują możliwości przedłużania 14-dniowego terminu, ani ewentualnej sankcji za jego naruszenie, należy uznać, że jako jedyne akty obowiązujące w tym zakresie wyczerpująco i kompleksowo regulują przedmiot zagadnienia konkursowego. Celem procedury konkursowej winno być przede wszystkim wyłonienie najlepszego kandydata na dyrektora placówki z jak najszerszego kręgu osób. Zdaniem Wójta Gminy Jeleśnia, niedochowanie 14-dniowego terminu w żaden sposób w tym konkretnym przypadku nie mogło mieć wpływu na wynik postępowania, skoro drugi kandydat złożył ofertę, podlegającą odrzuceniu na mocy § 4 pkt 2 zd. 2 w/w rozporządzenia. Dodatkowo, w ocenie Wójta Gminy Jeleśnia, sprawa winna być rozpatrywana przez sąd pracy. Nadzór Wojewody nad działalnością gminy nie powinien wywoływać bezpośrednich skutków w stosunkach z zakresu prawa pracy. Charakter czynności konkursowych może być zaliczany do sfery administracji publicznej, ale charakteru takiego nie ma powierzenie stanowiska dyrektora wyłonionemu w drodze konkursu kandydatowi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do unormowania art. 174 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego lub naruszenia przepisów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, gdyż zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w jej granicach, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Należy zatem wskazać konkretne przepisy prawa, którym - zdaniem skarżącego – uchybił sąd, określić ich charakter na gruncie art. 174 pkt 1 lub pkt 2 p.p.s.a. oraz zamieścić uzasadnienie podstawy kasacyjnej, czyli uzasadnić uchybienia zarzucane sądowi. Zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej skierowane są na naruszenia zarówno przepisów postępowania, jak i prawa materialnego. Wskazanie w skardze kasacyjnej obu rodzajów przepisów powoduje, że w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Oba zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie są trafne. Niezależnie od ich niezasadności merytorycznej należy wskazać, iż w przypadku żadnego z tych zarzutów autor skargi kasacyjnej nie wykazał, że wytknięte uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli że między naruszeniem powyższych przepisów procesowych a treścią zaskarżonego wyroku zachodzi związek przyczynowy, a także nie uprawdopodobnił wpływu tego związku przyczynowego na treść orzeczenia sądu. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, przy konstruowaniu których nie wykazano, aby mogły one mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku i tym samym, że kształtowały one lub współkształtowały treść tego wyroku, nie mogą być uznane za usprawiedliwione (por. np. wyrok NSA z dnia 5 maja 2004 r., sygn. akt FSK 5/2004 – LexPolonica; wyrok NSA z dnia 5 maja 2004 r., sygn. akt FSK 6/2004 – LexPolonica czy wyrok NSA z dnia 7 września 2004 r., sygn. akt FSK 112/2004 – LexPolonica). Na gruncie bowiem art. 174 pkt 2 p.p.s.a., niezależnie od wskazania istoty zarzutu, strona skarżąca kasacyjnie winna przeprowadzić argumentację w kierunku wykazania wpływu na treść orzeczenia, a ponadto wykazania poprzez odwołanie się do oszacowania skali tego wpływu, że wpływ ten mógł być istotny dla treści tego rozstrzygnięcia. Już tylko z tego powodu żaden z zarzutów skargi kasacyjnej oparty na podstawie kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie może być uwzględniony. Zarzut naruszenia art. 87 w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, określony jako naruszenie przepisu postępowania, nie został rozwinięty argumentacyjnie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Z jego treści wskazanej jedynie w podstawach skargi kasacyjnej wynika, że zdaniem strony skarżącej kasacyjnie, rozstrzyganie w przedmiotowej sprawie nie powinno dokonywać się w postaci nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego, lecz powinno należeć do sądów powszechnych. W końcowej części uzasadnienia skargi jej autor wskazuje jedynie, że organ nadzoru nie powinien wkraczać w dziedzinę z zakresu prawa pracy. Mimo braku uzasadnienia tego zarzutu, odczytanie intencji skarżącego prowadzi do stwierdzenia niezasadności zarzutu. Przedmiotem sprawy administracyjnej było zarządzenie i wynikająca z załącznika zmiana harmonogramu konkursu, bez wiązania tej procedury w jakikolwiek sposób z zakończeniem tego konkursu czy powierzeniem funkcji dyrektora konkretnej osobie. W żadnym wypadku nie może być więc mowy o zastosowaniu regulacji z zakresu prawa pracy. Zarzutem pochodnym w stosunku do zarzutu wskazującego na naruszenie art. 87 w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest zarzut odnoszący się do naruszenia art. 33 § 1, art. 47 § 1 oraz art. 92 § 2 p.p.s.a. (w tym ostatnim przypadku jest to błędne powołanie, które zostało bez wyjaśnienia skorygowane w uzasadnieniu jako naruszenie art. 91 § 2 p.p.s.a.). Autor skargi kasacyjnej wywodzi, iż miało miejsce pominięcie osoby aktualnie sprawującej funkcję dyrektora. Wskazuje na interes prawny tej osoby, nie podając jednak żadnego przepisu prawa materialnego, z którego ten interes miałby wynikać. Niezasadność tego zarzutu, analogicznie do zarzutu poprzedniego, wiąże się z przedmiotem skargi Wojewody, którym jest samo zarządzenie a nie wynik przeprowadzenia na jego podstawie konkursu na stanowisko dyrektora szkoły. Brak jest zatem związku pomiędzy zmienioną załącznikiem do kontrolowanego zarządzenia procedurą konkursową a sprawowaniem tej funkcji przez konkretną osobę. Interes prawny tej osoby miałby znaczenie, jeżeli zaskarżony akt dotyczyłby tej osoby, sposobu rozstrzygnięcia konkursu czy też sposobu lub skutku powierzenia jej funkcji dyrektora na innej podstawie prawnej. Skład Orzekający podziela w tym zakresie pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w wyroku z dnia 10 maja 2006 r. (I OSK 298/06, ONSAiWSA 2007/1/34), negujący interes prawny osoby trzeciej do przystępowania do postępowania sądowego wszczętego przez wojewodę w ramach przysługujących mu środków nadzorczych z tego powodu, że kwestionowany akt był dla niej korzystny. Brak takiego powiązania przedmiotowego, wynikający z tego, że kontrola dotyczy czynności uprzedniej w stosunku do powierzenia pełnienia tej funkcji, powoduje, że zarzut naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów, odnośnie do uznania jej statusu uczestnika na prawach strony (art. 33 § 1 p.p.s.a.), doręczania jej pism i załączników (art. 47 § 1 p.p.s.a.) oraz zawiadamiania o posiedzeniach sądu (art. 91 § 2 p.p.s.a.) jest niezasadny. Nie są także zasadne zarzuty, określone w skardze kasacyjnej jako naruszenie prawa materialnego. Odnośnie do zarzutu drugiego, wskazującego na naruszenie art. 36a ust. 1 ustawy o systemie oświaty poprzez powiązanie naruszenia terminu z obowiązkiem zaniechania czynności powierzenia wyłonionemu w drodze konkursu kandydatowi, jest zarzutem nietrafnym z tego powodu, że kwestia ta nie była przez Sąd I instancji rozważana w niniejszej sprawie. Strona skarżąca wskazała na tożsame zarzuty w innej sprawie sądowoadministracyjnej, powiązanej z przeprowadzeniem konkursu, zakończonej wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2010 r. (I SA/Gl 510/09). Niezależnie od tego, że Sąd I instancji powierzeniem funkcji kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu się nie zajmował, także ten zarzut nie doczekał się w uzasadnieniu skargi kasacyjnej odpowiedniej argumentacji przesądzającej o jego ewentualnej trafności. Zasadniczym zarzutem, dotyczącym kontrolowanego przez Sąd I instancji zarządzenia i załącznika do niego, jest zarzut pierwszy z wymienionych w podstawach skargi kasacyjnej, odnoszący się do potraktowania 14-dniowego terminu dzielącego dzień upływu składania dokumentów i dzień posiedzenia komisji konkursowej jako terminu zawitego. W ocenie Składu Orzekającego argumentacja Sądu I instancji jest czytelna, spójna i trafna merytorycznie. Wymogi wyłonienia dyrektora w procedurze konkursowej na gruncie art. 36a ustawy o systemie oświaty i określone w § 3 oraz § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855) nie nastręczają istotnych wątpliwości interpretacyjnych. Zasadniczym elementem tej procedury jest wskazanie na obowiązek odbycia posiedzenia komisji konkursowej w ciągu 14 dni roboczych od upływu terminu składania ofert przez kandydatów, wskazanego w ogłoszeniu o konkursie. Wobec określenia w zarządzeniu Wójta z dnia [...] lipca 2007 r. (nr [...]) terminu zgłaszania dokumentów na [...] sierpnia 2007 r. (14 dni od ogłoszenia konkursu, które miało miejsce w dniu [...] sierpnia 2007 r.), nie może ulegać wątpliwości, że w ramach tego samego konkursu posiedzenie komisji winno się odbyć, na gruncie § 3 ust. 1 rozporządzenia najpóźniej po czternastu dniach roboczych od tej daty. Nie zmienia tej reguły zmiana części procedury konkursowej, jaka została dokonana zarządzeniem Wójta z dnia [...] lutego 2008 r. (nr [...]), na mocy którego zmieniono załącznik do zarządzenia w ten sposób, że ingerencja w procedurę konkursową wiązała się z momentem wstępnej weryfikacji przeprowadzanej przez komicję konkursową w dniu [...] lutego 2008 r., po którym przewidziano następne etapy procedury konkursowej. W zakresie kontrolowanej przez Sąd I instancji regulacji, nie może ulegać jakiejkolwiek wątpliwości, że w ramach niezmienionego przedmiotowym zarządzeniem pierwszego etapu procedury konkursowej (termin składania dokumentów), termin 14 dni roboczych od dnia [...] sierpnia 2007 r. ekspirował przed dniem [...] lutego 2008 r. i nie było żadnych podstaw do jego przedłużenia. Niezachowanie powyższego wymogu stanowiło zgodnie z prawem podstawę stwierdzenia przez Sąd I instancji, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa (zarządzenie doręczono Wojewodzie dopiero w dniu [...] maja 2009 r.). Nietrafny jest w tym kontekście zarzut nasuszenia przez Sąd przepisu § 8 rozporządzenia przez jego błędną wykładnię. Sąd I instancji tego przepisu nie stosował, a strona skarżąca nie odnosi naruszenia tego przepisu poprzez jego niezastosowanie. Ubocznie można wskazać, że wskazane w nim przesłanki unieważnienia konkursu nie mają związku z przedmiotem kontrolowanego zarządzenia i nie mogły mieć zastosowania w przypadku tej procedury konkursowej. Sąd I instancji nie wskazywał zresztą na możliwość unieważnienia konkursu, lecz na ewentualność rozpisania nowego konkursu. Niezależnie od argumentów powyższych należy wskazać, że formułując zarzuty błędnej wykładni wskazanych w podstawach skargi kasacyjnej, jej autor nie określił, dlaczego wykładnię Sądu pierwszej instancji uznaje za nieprawidłową, a także nie przedstawił jaka powinna być prawidłowa wykładnia normy prawnej wynikającej z przepisów prawa powołanych w przedmiotowym zarzucie. Także z tego powodu zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy i w świetle argumentów wskazanych powyżej na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało oddalić.