I OZ 1107/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 854/17 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 854/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia prawa do zasiłku stałego postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 21 września 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 854/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A. M. na postanowienie tego Sądu z dnia 6 lipca 2018 r. III SA/Gd 854/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia z 21 września 2018 r. Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 6 lipca 2018 r. III SA/Gd 854/17 (dalej postanowienie z 6 lipca 2018 r.) odrzucił skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z 29 listopada 2017 r. III SA/Gd 854/17, z uwagi na jej sporządzenie osobiście przez skarżącego [k. 75-77 akt III SA/Gd 854/17]. Odpis postanowienia z 6 lipca 2018 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (z wymogiem sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego w świetle punktu 4 pisma zawierającego pouczenie) doręczono skarżącemu dnia 30 lipca 2018 r. (pismo przewodnie – k. 80; potwierdzenie odbioru - k. 83 akt III SA/Gd 854/17). W terminie zakreślonym do wniesienia przewidzianego środka odwoławczego (w dniu 3 sierpnia 2018 r. - data stempla pocztowego; k. 84 akt III SA/Gd 854/17) skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie z 6 lipca 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd I instancji odrzucając zażalenie wskazał, że sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w wyżej wskazanym przepisie, przesądza o jego dopuszczalności, natomiast wniesienie zażalenia z naruszeniem art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej ppsa), czyni je niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 ppsa. W takiej sytuacji sąd obligowany jest do odrzucenia wniesionego zażalenia bez wzywania do uzupełnienia braków (postanowienie NSA z: 22.9.2016 r. II FZ 513/16; 20.3.2012 r. I OZ 169/12; cbosa). W niniejszej sprawie skarżący mimo prawidłowego pouczenia o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, złożył zażalenie sporządzone osobiście. W okolicznościach niniejszej sprawy złożone zażalenie obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Skarżący nie jest adwokatem ani radcą prawnym, ani nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2, 2a ppsa. Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, odrzucił wniesione zażalenie (k. 101-102 akt III SA/Gd 854/17). Zażalenie na postanowienie z 21 września 2018 r. wniósł A. M., zarzucając rażące naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa oraz interes społeczny i obywatelski, a także powodujące utratę zaufania do władzy publicznej (k. 109-110 akt III SA/Gd 854/17). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej ppsa), w sposób jednoznaczny wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, że odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2 ppsa, w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Skarżący, mimo prawidłowego pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 6 lipca 2018 r., którym odrzucono skargę kasacyjną również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 ppsa. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał zażalenie za niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie.