I OZ 486/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr [...] w Z. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 486/13 w sprawie ze skargi Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr [...] w Z. na postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w sprawie postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I OZ 486/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Głównego Inspektora Pracy na postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 56/13, w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr [...] w Z. na postanowienie Głównego Inspektora Pracy z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w sprawie. Pismem z dnia 15 lipca 2013 r. pełnomocnik Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr [...] w Z. wniósł o uzupełnienie postanowienia tegoż Naczelnego Sądu Administracyjnego o orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego, wskazując że w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zażalenia wniósł on odpowiedź na zażalenie wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa radcowskiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji zawartej w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 199 P.p.s.a. na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie. Zasada ta odnosi się zarówno do postępowania przed sądami I, jak i II instancji. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami, zostały ściśle unormowane w przepisach art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a., poprzez związanie orzekania o zwrocie kosztów postępowania z treścią orzeczenia kończącego postępowanie. Z kolei art. 209 P.p.s.a. jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Odnosząc te uwagi do wniosku pełnomocnika Zakładowej Organizacji Związkowej OZZ Pracowników Bloku Operacyjnego Anestezjologii i Intensywnej Terapii przy Samodzielnym Szpitalu Klinicznym nr [...] w Z. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2013 r. w zakresie zasądzenia kosztów zastępstwa radcowskiego, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniach, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń wymienionych w art. 209 P.p.s.a. Brak jest bowiem w tym przepisie podstawy do zamieszczenia orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych rozstrzygnięciach kończących postępowanie w danej instancji. W szczególności dotyczy to orzeczeń wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż art. 197 § 2 P.p.s.a. nie zawiera odesłania do przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym, które dawałoby z kolei podstawę do odpowiedniego stosowania w przypadku oddalenia zażalenia art. 204 pkt 2 P.p.s.a. - przepisu, który pozwala obciążyć organ kosztami postępowania kasacyjnego, gdy oddalono skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę. Przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający (p. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 30 stycznia 2004 r., sygn. akt FZ 504/04; z 14 września 2004 r., sygn. akt FZ 266/04; z 15 lutego 2007 r., II FZ 12/07, z 24 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 594/10, wszystkie opublikowane w Internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stanowisko, wedle którego w postępowaniu zażaleniowym nie orzeka się o kosztach tego postępowania jest więc utrwalone w orzecznictwie. W niniejszej sprawie nie ma zatem podstaw prawnych do zamieszczenia w postanowieniu oddalającym zażalenie dodatkowego orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Mając na uwadze powyższe wywody przyszło dojść do przekonania, że żądanie uzupełnienia postanowienia o wyrzeczenie o zasądzeniu kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz strony wnoszącej odpowiedź na zażalenie, nie mogło zostać uwzględnione i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166, art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.