I OZ 512/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.Sz.T. i J.O. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 574/12 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta m. st. W. z dnia 27 października 2011 r., nr 33 w sprawie ze skargi W.Sz.T. i J.O. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., znak [...] umorzyło postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta Stołecznego W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...], zatwierdzającej podział nieruchomości położonej w W. przy al. [...] , oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...], o pow. 0,4412 ha, w obrębie [...]. W.Sz.T.iJ.O. w W. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m.st. W. z dnia [...] października 2011 r. Wniosek ten nie został odrębnie uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 574/12 odmówił wstrzymania ww. decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji odwołując się do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) stwierdził, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności na poparcie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Nie wskazał również jaka szkoda, oraz jakie trudne do odwrócenia skutki mogą być efektem jej wykonania. Nie uzasadnił na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, bądź powstanie trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie decyzji Prezydenta m.st. W. z dnia [...] października 2011 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.Sz.T. i J.O. w W., zarzucając naruszenie art. 61 P.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia podała, że decyzja Prezydenta m. st. W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] zatwierdzająca podział nieruchomości, dla której jest urządzona księga wieczysta o numerze [...] i ustanawiająca służebność gruntową, która to służebność w części ma przebiegać przez fragment działki będącej własnością Uczelni jest nieprzemyślana i narusza bezpieczeństwo studentów utrudniając im dostęp do drogi ewakuacyjnej. Wskazała, że nie została rozpatrzona możliwość dojścia i dojazdu przez działkę nr [...] przy granicy z działką numer ewidencyjny [...], dla której jest urządzona księga wieczysta [...], gdzie pierwotnie przebiegała droga dojazdowa. Podkreśliła, że organ nie próbował nawet rozmawiać z uczelnią o ewentualnych warunkach formalnych i prawnych dotyczących służebności. W ocenie skarżącej wystąpiły przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, co powoduje, że niniejsze zażalenie jest uzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić należy, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08 LEX nr 564272 oraz postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04 oraz postanowienie NSA z dnia 29 wrzesień 2009 r. sygn. akt I OSK 1333/09 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie można zatem przenosić na Sąd pierwszej instancji obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Podkreślić należy, że konkretyzacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji nie może być uznana za skuteczną (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2006 r. sygn. akt II OZ 48/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z powyższym, skoro wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w tej sprawie nie zawierał uzasadnienia, to Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. Ubocznie wyjaśnić należy, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji, na tym etapie, nie pozbawia strony skarżącej prawa do złożenia kolejnego (poprawnego) wniosku w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.