I OZ 649/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F.B. i J.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 1768/15 o odrzuceniu skargi F.B. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia 23 października 2015 r. nr [..] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 1768/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę F.B. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia 23 października 2015 r. nr [..] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencyjnego. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że F.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia 23 października 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 10 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie 7 odpisów skargi, niezbędnych dla doręczenia ich uczestnikom postępowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie we wskazanym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 stycznia 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył 7 egzemplarzy pisma, które nie zawierają jednak pełnej treści wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że przepis art. 57 § 1 P.p.s.a. przewiduje zaś, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Dalej Sąd zauważył, że w orzecznictwie podkreśla się, iż odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2015 r., II OSK 2147/15 oraz wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r., II OSK 774/06 i postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., II OSK 927/09). Zatem obowiązkiem skarżącego, wezwanego w sposób prawidłowy do złożenia odpisów skargi, było złożenie pism zawierających odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści złożonej skargi. Natomiast treść nadesłanych przez skarżącego pism nie jest zgodna z oryginałem, ponieważ ich treść nie odpowiada treści pierwotnie złożonej skargi. Nie mogą one w związku z tym zostać potraktowane jako odpisy skargi. W tej sytuacji Sąd I instancji uznał, że skarżący nie wykonał skierowanego do niego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, gdyż nieuzupełnienie braków formalnych skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. to także nieprawidłowe wykonanie wezwania w tym przedmiocie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli F.B. i J.B., zaskarżając je w całości wnieśli o jego uchylenie zarzucając Sądowi I instancji błędne ustalenia faktyczne dotyczące stwierdzenia, że pisma złożone w wyniku wezwania do uzupełnienia braków nie są odpisami skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Istotą rozpatrywanej sprawy pozostaje zatem jedynie rozstrzygnięcie czy nadesłane przez skarżącego pisma mogą zostać uznane za odpisy wniesionej do sądu skargi. Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.). W postanowieniu z dnia 9 stycznia 2012 r. sygn. akt II UZ 48/11, Sąd Najwyższy podkreślił, że odpis pisma to jedynie kolejny egzemplarz, który jest zgodny z oryginałem, przy czym nie ma znaczenia, czy jest to kopia maszynowa, kserokopia, czy wydruk komputerowy. Jak zaznaczył Sąd Najwyższy, podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego pozostaje jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem. Zgodzić należy się ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż zarządzenie wzywające skarżącego do uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi nie zostało wykonane. Nadesłane przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo z dnia 23 listopada 2015 r. w żadnym wypadku nie może być potraktowane jako odpis uprzednio złożonej skargi, już choćby dlatego, że w zasadniczy sposób różni się treścią od złożonej do Sądu skargi. W tej sytuacji trafnie przyjął Sąd I instancji, iż nie można przyjąć, że skarżący wywiązał się z obowiązku nadesłania odpisów skargi. Podkreślenia wymaga, iż skoro obowiązek dołączania odpisów pism procesowych (m.in. skargi) pozwala na doręczenie ich pozostałym stronom postępowania, w celu umożliwienia im ustosunkowania się do tych pism oraz obrony swoich praw, to przesłanie do Sądu zamiast odpisów skargi pism o innej treści niweczy ten zamysł ustawodawcy uniemożliwiając nadanie skardze dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.