I OZ 955/12

I OZ 955/12 POSTANOWIENIE Dnia 3 stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1402/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. J. na pismo Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty należności z tytułu równoważnika pieniężnego postanawia: oddalić zażalenie. I OZ 955/12 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1402/11, odrzucił skargę kasacyjną K. J. od postanowienia tego Sądu z dnia 26 czerwca 2012 r., odrzucającego skargę K. J. na pismo Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie odmowy wypłaty należności z tytułu równoważnika pieniężnego. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że postanowienie z dnia 26 czerwca 2012 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 lipca 2012 r., a dzień w którym upływał termin do złożenia skargi na to postanowienie przypadał w dniu 29 sierpnia 2012 r. Przyznany skarżącemu pełnomocnik z urzędu, po uzyskaniu pełnomocnictwa procesowego, złożył w imieniu skarżącego skargę kasacyjną w dniu 28 września 2012 r., nie wniósł natomiast wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Sąd I instancji uznał, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik skarżącego nie zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył, za pośrednictwem swojego profesjonalnego pełnomocnika, K. J., podnosząc, że pełnomocnik ten odebrał w zarządzenie Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej tj. w dniu 31 sierpnia 2012 r. W argumentacji zażalenia powołano się na stanowisko NSA, wyrażone w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 253/05, w myśl którego termin do złożenia skargi kasacyjnej powinien biec od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu powziął wiadomość o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Powyższy termin jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, gdyż możliwości takie dotyczą wyłącznie terminów sądowych (wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego). W nawiązaniu do argumentów podniesionych w zażaleniu stwierdzić należy, że żaden przepis P.p.s.a., ani też żaden przepis szczególny nie wprowadza możliwości przedłużenia bądź skrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela stanowiska zawartego w postanowieniu NSA z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 253/05, że termin do złożenia skargi kasacyjnej powinien biec od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu powziął wiadomość o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego. Pogląd zawarty w uzasadnieniu powołanego orzeczenia jest odosobniony, a ponadto stanowisko takie zostało zakwestionowane w późniejszych orzeczeniach NSA (np. w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 636/08). Zauważyć też należy, że strona dysponowała środkami prawnymi, które umożliwiałyby jej wniesienie skargi kasacyjnej, pomimo upływu terminu do jej wniesienia, w związku późniejszym ustanowieniem pełnomocnika procesowego na zasadzie przyznanego prawa pomocy, a mianowicie mogła złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Czyni to niezasadnym zarzut pozbawienia skarżącej prawa do sądu. Skoro taki wniosek nie został z chwilą wniesienia skargi kasacyjnej złożony, to strona (reprezentowana już na tym etapie przez profesjonalnego pełnomocnika) pozbawiła się możliwości zaskarżenia wyroku Sądu I instancji. Bezsporne jest natomiast uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, co prowadziło do jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a. Podkreślić należy, że już po wydaniu zaskarżonego postanowienia strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu. Wniosek ten powinien być rozpatrzony w osobnym postępowaniu i ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.